Aangepast zoeken



Auteur Topic: Mijn man en ik en nou?  (gelezen 5684 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

  • Vertrouwd
  • ***
  • Berichten: 31
Mijn man en ik en nou?
« Gepost op: 6 september 2010, 19:22:50 pm »
Hallo,

Wie kan mij helpen?

Mijn man komt uit het niets (voor mij) met een scheiding, hij ziet het niet meer zitten en wil niet meer vechten voor onze relatie.
Hij zegt dat hij geen ander heeft en dat hij daar ook geen behoefte aan heeft, maar geen fut en zin meer heeft om te vechten.
Wij hebben twee kleine kinderen van 4 en 2 jaar oud.
Hij is nu bijna 2 maanden weg en woont nu in het huis van zijn moeder, en ik mis hem zo vreselijk en de kinderen ook.
Ik probeer in zijn hoofd te kijken maar het is zo moeilijk want hij is niet meer de zelfde waar ik mee getrouwd ben!!!! en dit maakt mij boos verdrietig hopeloos machteloos en uitzichtloos kortom geen fijn gevoel. het liefste hou ik hem vast en wil ik hem helpen maar dat wil hij niet, terwijl ik zeker weet dat hij zijn eigen kut voelt. Het enige wat ik wil is van hem houden liefde geven en op mijn handen dragen. OOOO wat vreselijk zeg ik hou zoveel van die man.
Hij zegt al 2 maanden ik wil van je scheiden maar neemt ook geen advocaat, ik snap dat niet als ik met iemand helemaal klaar ben dan zou ik daar naar toe stappen maar ja wie ben ik.?
Ik hoop dat hij terug komt en dat we verder kunnen met ons leven. Ik mis hem zo.
Maar tergelijketijd ben ik nu alleen en zie nu ook mijn fouten in onze relatie, en dat is ook geen katepis.
Ik ga er wel wat aan doen en heb een afspraak met een gedragstherapeut, dus ik ben benieuwd.
Ik weet dat ik hem nu moet loslaten en dat vindt het erg moeilijk want ik wil hem niet kwijt en daarom ook niet loslaten, maar weet ook als ik hem niet loslaat dat ik hem steeds verder van me afstoot.
Hij doet erg bot kil iets wat hij helemaal eigelijk niet is. en hij trapt zo erg op mijn ziel dat doet hij normaal ook niet.
Hij is kei en kei hard in zijn woorden en doen......dit is mijn man niet. Hoelang duurt zo iets

Ik hoop dat een man zijn beleving van hun midlifecrisis kan vertellen of iemand die het meegemaakt heeft bij zijn partner.
Ik hoop dat iemand kan helpen ik zit met mijn handen in mijn haar en ben erg verdrietig......

Mvg Angel
« Laatst bewerkt op: 14 september 2010, 09:51:37 am door Angel »

  • Lid van Verdienste
  • Alleen lezen
  • ***
  • Berichten: 1067
    • Bom: 2006 de bom laten vallen
Re: Angel
« Reactie #1 Gepost op: 6 september 2010, 19:29:01 pm »
Hai Angel
ik heb het maar even vlug op jouw verzoek zo gedaan, ik hoop dat je dit leest
want ik krijg een foutmelding als ik je een berichtje stuur, maar denk dat onze BigBoss snel EHBO komt verlenen
groetjes alvast
Wat is de andere kant wanneer we in basis zijn verwant

  • Donateur
  • Alleen lezen
  • ******
  • Berichten: 575
  • Ik heb niets te verliezen, alleen mezelf te winnen
    • Bom: februari 2010
Re: Angel
« Reactie #2 Gepost op: 6 september 2010, 19:32:23 pm »
Hoi Angel,

Als het een midlife crisis is dan kun je er helaas wel een paar jaar voor uittrekken. Ik zou graag weten hoe oud je man is. Zelf ben je 28 en een Midlife Crisis ontstaat normaliter rond je 40e. In ieder geval heel veel sterkte. Ik raad je aan veel ingezonden stukjes te lezen op de site dan krijg je een indruk wat een Midlife Crisis inhoud.

Groet Theo
Omdat ik niet geloof in het verleden, geloof ik ook niet in de toekomst. Ieder moment is nieuw.

  • suzie

  • Gast
Re: Angel
« Reactie #3 Gepost op: 6 september 2010, 22:15:42 pm »
Hallo Angel,

Ik wens je heel veel sterkte, meid. Door inderdaad een aantal van onze stukjes te lezen (zou ze niet allemaal lezen), krijg je iets meer
inzicht in wat een midlife crisis inhoudt.

liefs van Suzie

  • Vertrouwd
  • ***
  • Berichten: 31
Re: Angel
« Reactie #4 Gepost op: 7 september 2010, 16:19:49 pm »
Hoi mensen,

Ik moet wel zeggen dat ik nu me eigen wat beter voel.
Dit omdat ik nu weet wat er aan de hand is.
En wat ik zo'n beetje wel en niet moet doen.
Het enige wat ik niet hoop is dat het jaren gaat duren.
Met alle respect voor de mensen waar het wel bij gebeurd.
Maar dan weet ik niet of ik het vol hou....wel voor me zelf maar niet voor de kinderen.
Want ja die gaan voor en zelfs voor mijn grote liefde en hun papa.
Ik moet mijn kindjes beschermen tegen het kwaad en wat komen gaat ,dat zal ik altijd doen.....
Maar ik heb nu hier een uilaatklep en het gevoel dat mensen me begrijpen en kunnen helpen.

Groetjes, Angel

Alvast bedankt iedereen

  • Vertrouwd
  • ***
  • Berichten: 31
Re: Angel
« Reactie #5 Gepost op: 8 september 2010, 15:19:22 pm »
Hoi allemaal,

Ik heb weer een mega dip en voel me klote en eenzaam.
Het het gevoel dat ik alles kwijt ben en dat ik niets kan doen.
Ik denk wel dat ik zo gescheiden door het leven ga....voor hij er achter komt wat hij heeft gedaan....
En dat doet mij zo vreselijk zeer.

XXXX Angel

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 313
  • I am who I am
    • Bom: 09-04-2009
Re: Angel
« Reactie #6 Gepost op: 8 september 2010, 19:24:45 pm »
Hallo Angel,
 
Van mijn kant ook een even een hartelijk welkom. Alhoewel...ik heb het al vaker gezegd...je had hier liever nooit terecht willen komen.
 
De ups en downs zullen elkaar de komende tijd nog wel af wisselen. Dit wordt een vreselijk zware periode.
Wens je daarom alle sterkte en hoop dat je voldoende steun kunt putten uit dit forum.
 
Groetjes,
GA  :angel_01:
Guardian Angel :angel_01:
Ik buig wel, maar ik breek niet

  • Vertrouwd
  • ***
  • Berichten: 31
Re: Angel
« Reactie #7 Gepost op: 9 september 2010, 01:17:57 am »
Hoi collega angel,

Ik zat hier idd  liever niet.
Maar ik voel hier wel veel warmte...
En ik heb er nu al baaT BIJ IK ZIT HIER VOOR NU EVEN OP MIJN PLEK!!!!!

BEDANKT ANGEL

  • Lid van Verdienste
  • Alleen lezen
  • ***
  • Berichten: 936
  • Freedom is loving yourself
    • http://forum.liefde.com/showthread.php?t=14354
Re: Angel
« Reactie #8 Gepost op: 10 september 2010, 01:22:36 am »
Hoi collega angel,

Ik zat hier idd  liever niet.
Maar ik voel hier wel veel warmte...
En ik heb er nu al baaT BIJ IK ZIT HIER VOOR NU EVEN OP MIJN PLEK!!!!!

BEDANKT ANGEL
GA is idd een leukkie he?
Vertrouw erop dat de pijn zachter wordt als je de tijd neemt om geduldig en mild met je gevoelens om te gaan.

  • Vertrouwd
  • ***
  • Berichten: 31
En nu? ik met het gevoel en hij?
« Reactie #9 Gepost op: 12 september 2010, 20:46:55 pm »
Hoi dames en heren,

Mijn gevoel is wel wat beter hoewel ik nog zeer onzeker ben....
Ik voel me al ietsjes sterker.....maar ik ben er nog lang niet.
Het was voor mij een hele rare week de afgelopen week...
Maar voor mijn gevoel wel positief, dit gevoel heb ik al een lange tijd niet meer gehad.
Dit komt door een aantal onverklaarbare dingen die er zijn gebeurd......

Ik had voor mijn man en mij een dagje + overnachting preston palace gereserveerd......
Maar door de situatie ging hij niet mee.
Dus had ik gevraagd of een vriendin mee ging......ik had dit inmiddels al betaald.
We waren daar en na wat rond kijken wat drinken enz...gingen we eten.
Niet zo raar zou je denken toch?
Maar niets bleek minder waar , ik zag iemand en zei tegen mijn vriendin die vrouw ken ik.
Maar wist dit ook niet meer zeker, ze ging toevallig een tafel naast ons zitten....
Op een gegeven moment komt ze na mij toe...ben jij Angel?
Ik zei ja en ik ken jou van mijn ( ex ) werk....ja dat klopt zei ze....
Ze vroeg hoe gaat het en vroeg of ik nog steeds werk zocht....?
Ik zei ja eigelijk wel, toen zei ze waarschijnlijk zoeken ze bij ons nog mensen...
En ze ging weer weg... verder is er helemaal niets gezegd.
De dagen er na ging ik er over nadenken dat het eigelijk een vreemd gesprek was.
Ik dacht meer bij me eigen het is meer een boodschap dan een gesprek.
Dus heb ik mijn stoute schoenen aangedaan en naar dat bedrijf gemailt en gebeld.
En de "baas" aan de lijn gehad....hij zei tegen mij bel morgen maar even terug dan weet ik wat meer.
Ik de volgende dag gebeld, en hij vroeg of ik twee dagen later hem terug kon bellen.....
Dit heb ik gedaan maar hij was in bespreking en hij zou me terug bellen.
Dit gebeurde dus niet....
De volgende morgen heb ik de auto gepakt en ben er naar toe gereden....
Ik werd eigelijk vriendelijk ontvangen.....( ik ben er niet met een bepaalde goede indruk weggegaan )
En heb met hem een gesprek gehad hoe het toen was ( 6 jaar geleden ) en dat ik niet echt handig was met bepaalde dingen.
Maar hij zei dat ik wel veel veranders was en veel rustiger was geworden....
Dat hij de afspraken zoveel op schoof was een test zei hij, dit omdat ik toen de tijd al bij de eerste keer zoiets zou hebben van nou weet je wat bekijk het dan maar....
Ik heb het nu niet gedaan dit omdat ik graag eigelijk wil terug komen....en hij zei ook ik zie dat je het echt graag wil.....
Maar omdat ik toen niet echt op een goede manier ben weggegaan wou hij het wel bespreken met het andere personeel.
Dit begrijp ik ook wel want tja ik heb daar een menig potje gebroken helaas.
En vroeg of ik vrijdag weer terug wilde komen, en dat ga ga ik doen.....

Na dit gesprek ben ik weggegaan en was op weg naar huis.....tot ik een heel sterk gevoel had dat ik naar een vriendin moest die ik al 2 jaar niet gezien had!!!!
Dat gevoel was wel zo sterk dat ik van koers veranderde en naar haar toe ging.....
Ik kwam daar en zij heeft een eigen parkeerplaats met een kenteken.....
Ze was er niet maar had een hele sterke drang om toch uit te stappen.....
Dus parkeerde de auto een parkeerplaats voor haar eigen parkeerplaats....en stapte uit ik gooi de deur dicht kijk achter me en ze staan ineens achter mij.
Is wel heel erg raar want normaal als ik haar auto niet zag staan reed ik altijd door.....
Maar ben toen mee naar binnen gegaan en met haar gaan praten...
Eerst over haar toen natuurlijk vroeg ze naar mij....
Dus vertelde wat er speelde tussen mij en mijn man....ik vertelde dit globaal en zonder gevoelens...
Dus ik zei op een gegeven moment dat ik iemand zocht die foto's kan lezen....
Dat ik misschien daar wijzer van zou worden...
Toen vroeg ze heb je een foto van hem bij dan? en die had ik.
Ze zei geef die foto is dan zal ik hem lezen.....ik wist toen niet dat zij die gave had....
Dus ze begon hem te lezen en alles wat zij zei klopte ze zei dingen ddie ze niet kon weten...
Ze begon zelfs te huilen en toen stopte ze.....toen zei ze maakt miet uit waar hij zit hij is nu aan het huilen.
Een vriendin had dit gecheckt en het klopte.
Ze zei ook dat hij me niet kwijt wou en dat hij alleen maar mij wilde..... en dat het wel goed kan komen...maar dat het wel lang kan duren een maand of 6 zei ze.
Hij vond ook dat ik te langzaam veranderde naar zijn zin......maar helaas kan ik dit alleen op mijn eigen tempo....
Maar ze zei het komt goed hij komt terug.
Maar ze zei ook dat ze hem niet helemaal heeft gelezen omdat ze erg moe hiervan wordt...en nog met de auto weg moest.
Maar dat ik dinsdagavond maar moest komen dan zou ze hem volledig lezen en zou bij mij magnetiseren.....

Dus ik hoop echt op een goed einde....

Maar kwam hij vandaag de kids terug brengen en zei helaas hij dat hij van de week om de tafel wou zitten om alles te regelen maar we moesten even kijken wanneer......
Want ja hij heeft de nachtdienst en ja moest even kijken wanneer en het moet mij ook uitkomen...

Dus ja het is nu heel moeilijk te geloven dat het ooit nog goed komt........
Maar ik ga dinsdag toch naar mijn vriendin en we kijken wel even hoe dit gaat aflopen.....

Hij kwam langs toen ik dit verhaal aan het schrijven was......maar dat gevoel dat beter was is is weer gedaalt tot dieptepunt....

Wordt vervolgd

Groetjes Angel


« Laatst bewerkt op: 13 september 2010, 13:39:02 pm door Angel »

  • Vertrouwd
  • ***
  • Berichten: 31
Re: Mijn man en ik en nou? wordt vervold is vervolgd.....
« Reactie #10 Gepost op: 16 september 2010, 11:05:02 am »
Hallo allemaal,

Ik heb een gesprek gehad met een vriendin die die foto heeft gelezen....
Ze is uit eindelijk naar mij toegekomen ipv ik naar haar.
Ze kwam hier en  zij gelijk zijn aanwezigheid is hier nier te voelen...
En zei dat dit huis niet geschikt was voor ons....
Dat zou heel goed kunnen ( dit wist ze niet ) want ik kan met geen mogelijkheid hier op mijn gemak thuis zitten.
Ik heb altijd het gevoel gehad dat ik hier weg moet...en zij zei maar dat klopt niet......
Want thuis moet een prettig en veilig gevoel geven een plek waar je gewoon erg graag bent......
Toen zei zij jullie hadden moeten verhuizen....ik zei nou dat heb ik altijd tegen hem gezegd dat ik dat wou.
Maar ach fijn ze ging de foto lezen en er kwam niet zoveel bij haar binnen....ze zei ook dat ze het niet kan af dwingen....zodat ze dat wel kan lezen.
Het komt of het komt niet.....
Ze zei wel dat hij een heel intens veel verdriet heeft uit het verleden....en dat hij eigelijk helemaal niet weg wou en wil , maar bij mij wil zijn....... maar dat hij voor zijn gevoel nu niet kan....
En er wordt aan hem getrokken of op hem in gepraat en het heeft helemaal niets te maken met liefde...
En ze kreeg het niet helemaal helder door..... maar ze had het gevoel dat het om een vrouwelijk persoon gaat....
Maar ze blijft heel sterk het gevoel houden dat hij terug komt bij ons vroeg of laat......dit kan zelfs na de scheiding nog gebeuren....
En dat hij zegt dat hij geen ander heeft en dat hij geen zin en behoefte heeft aan een andere vrouw dat klopt volgens haar.....het enige wat hij wil is mij, maar op dit moment even niet.......omdat dat hij het niet kan met zijn gevoel......
Ze heeft bij nog magnetiseerd en je kon wel merken dat de meeste spanning wel uit mijn kop was.....en ik had echt verschrikkelijk last van mijn rug en dat werd ook minder....
Ik zei ook tegen haar dat ik wel wat voelde maar dat het nog niet weg is.....ze zei ook dat kan ook helemaal niet na 1 behandeling dat is pas met meerdere behandelingen....
Ze heeft nu zijn foto meegenomen en gaat hem thuis nog lezen......
Ze zei ook dat hij het nog wel ging merken.....ik vroeg wat bedoel je....en ze zei dat ze bij hem ook de spanning weg kon halen via de foto....en nog een paar dingen....
Maar dat zou ze de volgende keer uitleggen....want ze moest echt weg , maar zei nog een keer hij gaat het binnenkort wel merken.

Van de meeste dingen wat hier gezegd is wist zei eigelijk helemaal niets van.....dus is wel apart dat ze over die punten iets kon vertellen....
En voor dit heb ik ook nooit betaald en zij doet dit uit vriendschap....dus heb ik ook niets te verliezen toch?
Maar ik hoop wel dat ze gelijk heeft en dat hij idd terug komt....
Maar ik blijf net zo lang hier op deze site tot dit mag gebeuren en dat ik jullie mijn goede nieuws met jullie kan delen....

Sterkte voor iedereen die het nodig heeft.....

Groetjes Angel....


« Laatst bewerkt op: 16 september 2010, 11:10:07 am door Angel »

  • Donateur
  • Alleen lezen
  • ******
  • Berichten: 575
  • Ik heb niets te verliezen, alleen mezelf te winnen
    • Bom: februari 2010
Re: Mijn man en ik en nou?
« Reactie #11 Gepost op: 16 september 2010, 11:23:26 am »
Sterkte Angel.

Groet Theo
Omdat ik niet geloof in het verleden, geloof ik ook niet in de toekomst. Ieder moment is nieuw.

  • Vertrouwd
  • ***
  • Berichten: 31
Re: Mijn man en ik en nou?
« Reactie #12 Gepost op: 16 september 2010, 20:57:00 pm »
Hoi,

Mijn man is vandaag geweest....
En niet voor een theekransje....maar om te kijken wat hij wil met de scheiding.
Alleen ik geloof hem nog steeds niet....als hij mij dingen zegt of vertelt dan kijkt hij me gewoon niet aan.
En als hij klaar is met wat hij te vertellen heeft dan pas kijkt hij me weer aan.
Ik was aan het huilen en pakte hem vast....ik merk dat het hem veel doet...en ik zag het niet maar ik voelde dat hij met zijn arm naar zijn ogen ging.
Ik keek en hij was in zijn ogen aan het wrijven.....volgens mij pinkte hij net zo goed een traantje weg.
En hij versprak zich ook een paar keer  met schatje en kontje...zo noemde hij mij altijd.
Hij gaf me ook weer een compliment.....dat ik het wel heel goed doe met de kinderen en de hond dat ik goed voor ze deed zorgen...
Hij zei toen daar help ik je waarschijnlijk niet mee.....en hij zei ook dat hij kon begrijpen dat ik een momentje voor mezelf nodig had.....
Nou ik weet het niet meer zo is hij de laatste tijd niet meer geweest...
Ik vertelde ook dat ik mijn fouten zag en nu ook met een uitleg hoe ik het wel niet zag en eerst niet.....ik had het gevoel dat hij wel eindelijk luisterde...
Maar hij zei toen dat hij niet meer wou wachten.....en dat hij alles  geregeld wil hebben ivm de onzekerheid van hem en en ook van mij....
Hij wou morgen de advocaat gaan bellen maar ik zei moet het nu allemaal zo gelijk.....ik zei dat ik wat dingen eerst wou uitzoeken en dat het volgende week niet kon?
En nu gaat hij volgende week bellen....

Ik vindt het echt heel erg moeilijk en ik voel echt zo verschrikkelijk machteloos....

Groetjes Gabriella
« Laatst bewerkt op: 16 september 2010, 21:11:11 pm door Angel »

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 567
  • "Achter elke woestijn is een oase"
    • Bom: 17 september 2008
Re: Mijn man en ik en nou?
« Reactie #13 Gepost op: 16 september 2010, 23:07:05 pm »
Hoi Angel,
 
Ik herken weer zo veel in je stukjes. Ook ik, misschien heb je dit al eens gelezen, heb de foto van mijn Midlife Crisis'er laten lezen door een medium. En de inhoud van dat gesprek werd een paar weken later door een andere paragnost in de vorm van een postbode op mijn stoep exact herhaald. Zij voelde ook toen de deur open ging de negatieve energie die er in huis heerste want een Midlife Crisis'er zit in een enorme negatieve energie vaak voortkomend uit een onderliggende depressie. Jij zit in een hele andere energie dan jouw Midlife Crisis'er waardoor je Midlife Crisis'er vaak de benen neemt. Hij voelt zich "gebroken" en iemand die hem zo goed kent wil hij dit niet laten zien. De persoon waar zij een relatie mee hebben/krijgen zit in diezelfde negatieve energie. Misery needs company, ze kunnen het vaak niet alleen. Je moet het zien als dat ze elkaars reddingsband zijn. De een houdt de ander drijvende. Met liefde heeft dit inderdaad niets te maken, ook al denken zij van wel. Dit heeft je vriendin goed "gezien".
 
Een midlife crisis ontstaat doordat diegene in zijn jeugd iets heeft meegemaakt waardoor zijn ontwikkeling tot volwassene is gestagneerd. Jouw vriendin geeft ook aan dat hij een groot verdriet uit zijn verleden heeft.
 
Ik begrijp dat je in de war raakt omdat hij zijn emoties toont. En dat je hem dan niet gelooft. Bij mij is het precies zo gegaan, hij heeft drie maanden lang als ik hem sprak, face to face of aan de telefoon, heel veel gehuild. Ik heb hem nog nooit zoveel zien huilen als toen. Hij zag ook dat alles in scherven lag thuis. Als hij tegen me sprak keek hij me ook nooit aan. En toch is hij gegaan, heeft gelijk de scheiding in gezet, hij moest dit doen. En hij is nu al twee jaar weg. Ik heb dit al vaker op dit forum geschreven, je moet je Midlife Crisis'er zien als iemand die een tunnel in gaat. In het begin is er nog licht van de tunnel, jij bent nog in beeld, hoe verder hij de tunnel van de Midlife Crisis in gaat des te donkerder het wordt, hij ziet geen begin en geen eind dus jij bent niet in beeld. Pas als hij het einde van zijn Midlife Crisis, de tunnel, weer in zicht krijgt kom jij weer in beeld. Wij hebben nog een paar maanden contact gehad, daarna werd hij al afstandelijker en zakelijker en al manipulatiever. Toonde hij eerst nog emoties, nu is het koel en zakelijk. 
 
Er is nog niemand geweest die de toekomst kan voorspellen dus
 
heel veel sterkte,
 
groet,
 
Evy
"If you love something, let it go. If it comes back to you, it's yours forever. If it doesn't, then it was never meant to be." Zoals het er nu naar uit ziet is het dus niet "meant to be". Maar dat is meer zijn verlies dan het mijne.

  • Donateur
  • Alleen lezen
  • ******
  • Berichten: 575
  • Ik heb niets te verliezen, alleen mezelf te winnen
    • Bom: februari 2010
Re: Mijn man en ik en nou?
« Reactie #14 Gepost op: 17 september 2010, 08:36:06 am »
Jij ook veel sterkte Evy. Je verteld dit allemaal heel nuchter maar heel het proces moet een enorme impact op je hebben gehad.
Voor mij trouwens ook heel herkenbaar allemaal.

Groet Theo
Omdat ik niet geloof in het verleden, geloof ik ook niet in de toekomst. Ieder moment is nieuw.

Midlife Crisis informatie

Re: Mijn man en ik en nou?
« Reactie #14 Gepost op: 17 september 2010, 08:36:06 am »