Aangepast zoeken



Auteur Topic: depressie bij mannen  (gelezen 19737 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 716
    • Bom: 6 december 2010
depressie bij mannen
« Gepost op: 11 juli 2011, 18:01:05 pm »
Onderstaand stukje van internet kreeg ik via Tink. Ik wil niet veel zeggen, maar dit is mijn man ten voeten uit. Herkent iemand dit????

Onderhuidse depressie: iemand die altijd vrolijk is, blijkt zelf pas na jaren erachter te komen dat ze depressief is
Hoe kan dat? Op je dertigste erachter komen dat je al vanaf kinds af aan een depressie hebt? Ineens komt een scala aan klachten, word je wellicht geveld door een burn-out, en komt je hele jeugd ineens naar boven. En een enorme depressie volgt.

Ik heb dit vaker meegemaakt in mijn omgeving en zie dit terug bij cliënten. Juist de mensen die altijd maar hollen, rennen en vliegen. En juist de mensen die het hardste grapjes maken, altijd lol lijken te hebben, altijd mooi weer spelen. Herkenning zit vaak in het feit dat het ‘ vluchters’ zijn. Problemen mijden ze, moeilijke mensen willen ze niet in de buurt, en waar ze ook zijn, het moet wel ‘ leuk zijn’. Feit dat ze amper stil kunnen zitten, met hun pen op papier tikken, met hun voeten schudden, niet rustig van een wandeling kunnen genieten, en veel sociaal zijn betekent: het stilzitten, of een dag of meer alleen zijn, zou meteen de onrust van de depressie omhoog kunnen brengen.
De depressie is een brok gevoel, en wilt gevoeld worden. Hij wilt gezien worden, erkend, en hij wil je lichaam en energieveld verlaten. Hij zal elk moment van rust aangrijpen om gezien te worden. Maar de mensen die een depressie vanuit de jeugd opliepen, en daarna zijn gaan vluchten ervoor, weten onbewust wanneer hij weer aanklopt en zullen dan weer de benen nemen.
Deze mensen hebben vaak twee gezichten: 1 voor alleen thuis (dit houden ze vaak helemaal voor zichzelf) die vaak ook in het uiterlijk erg veranderd. Zonder masker (de depressie word verhult met een masker, vaak een grote glimlach en twinkelende oogjes en een luide stem) zien ze er ineens moe, leeg, futloos en uitstralingsloos uit. Zo gauw er wordt gebeld, bezoek langskomt, of ze weer in de publieke oog staan, kunnen ze van het ene op het andere moment stralen, en doen alsof ze een ontzettend leuk leven zonder zorgen hebben. Deze mensen zullen ook nooit antwoorden op de vraag: ‘ hoe gaat het’? ‘ niet zo goed’, antwoorden. Het gaat gewoon altijd ‘ goed’. Het masker en de muur moet zo hoog mogelijk omhoog worden gehouden.

In hun jeugd, zijn er enkele of meerdere traumatische dingen voorgevallen. Per kind verschilt het wat voor een impact het op je heeft. Een scheiding kan voor het ene kind een enorm trauma zijn, terwijl de broer/zus
er geen last van heeft. Hooggevoelige kinderen, kan dit zeer aangrijpen. Maar ook verwaarlozing door de ouders in het kind aandacht schenken, kan een levensgroot trauma zijn. Het kind wilt liefde, en krijgt dit niet. Dus leert zichzelf stoer op te stellen, te vermannen, en gaat elders aandacht zoeken dan thuis.
Ook gevallen als Misbruik (geestelijk en/of lichamelijk) het verlies van een dierbare, of een huisdier. een verhuizing, pesten op school kan allemaal een trauma opleveren dat weggedrukt dient te worden. een kind moet overleven, en is zich niet bewust van het trauma. De overlevingstechniek is wegdringen, en gevoel wegstoppen. Uit je gevoel leven is de enige manier om verder te kunnen. Het kind creeert een muur, vermant zichzelf, en gaat verder vanuit een andere beleving met zijn leven. Gevoel word gekoppeld aan het trauma, en dat willen we nooit meer meemaken. We gaan rationeel, vanuit het hoofd leven en negeren elk signaal van ons lichaam.

Ze mijden iedereen die door deze muur heen kan kijken. Het liefste willen ze wat oppervlakkige vrienden, die niet teveel nadenken of bemerken dat er meer gaande is dan het masker aangeeft. Het word erg heet onder de voeten als de depressie er bijna uit gaat komen.
Vaak zijn deze mensen hoog-ademig, dus ademen hoog in de borst. Omdat door de buik ademhalen rust geeft en in hun gevoel brengt.
Ze investeren vaak niet in dingen als mediteren, natuurwandelingen of muziek maken. Dit alles zal ze in hun gevoel en dus depressie brengen.
Wat ze veelal doen, is onrustige dingen. Veel uitgaan, drinken, blowen, roken, veel vakanties (die snel van plaats naar plaats gaan- geen vakantie van weken aan het zwembad liggen: veel te rustig!)
Ze werken veel, of tot laat. Ze doen hun best elke dag, elke minuut op te vullen met bezigheden zodat ze niet terugdenken aan vroeger.

Ook zijn het vaak ‘ helpers’. Ze helpen andere mensen met hun problemen, om maar van die van hen af te wijken. Ze zijn steeds bezig met de buitenwereld, om hun innerlijke beleving maar opzij te schuiven. Je hoort ze weinig over hun eigen belevingen praten, maar vaak over wat ze allemaal meemaken en over anderen praten. Of ze zitten potdicht en praten zelfs bijna nergens over.

Voor de duidelijkheid: degene met deze depressie weet dit zelf niet. Je kan en mag deze persoon dus niet veroordelen, dat hij dit met opzet doet. Het is een reactie van zijn hele ego en pijnlichaam op de depressie. Je kan de persoon wel attent maken dat het zelfdestructief gedrag is. Want hij/zij gaat er snel helemaal aan onderdoor. Ze maken lichamelijk gebruik van alle energie reserves die ze hebben. De lever, de nieren en bijnieren raken helemaal uitgeput. Want de waarde van cortisol bij iemand met een onderhuidse depressie ligt hoog. De bijnieren produceren dit goedje als adrenaline bij intensieve prestaties. Maar deze persoon voelt altijd de adrenaline van de depressie. Vandaar de onrust en het niet stilzitten.
De cortisol verzuurd delen van de hersenen, en daar waar serotonine word aangemaakt (wat je rustig maakt, helpt te slapen, tegen paniek en angstaanvallen is) word afgebroken in loop der tijd. Uiteindelijk word de persoon vermoeider, zieker (omdat ze vaak ook wegrennen in verslavingen) ze nemen nooit echte rust of investeren in tijd met zichzelf. Hun drukke sociale netwerk put ze ook helemaal uit, en alles gaat tegen hun keren.
Ze eindigen met een ziekte, of een totale chaos in hun leven.
Namelijk: relaties gaan op de klippen vanwege de gevoelskwestie: ze willen niet in het gevoel en rust leven. Ze maken daardoor ook verkeerde beslissingen. Die worden niet vanuit intuitie en gevoel gemaakt, maar alles word ingedeeld op het vluchtgedrag. (hoe maak ik het mezelf zo druk mogelijk?)

Deze vaak vrolijke mensen, vermijden vaak gesprekken over de jeugd. Ze zeggen vaak ‘ gewoon, een redelijk normale jeugd hoor’, en kunnen zich niet veel ervan herinneren. Of ze vertellen alleen de ‘ mooie versie’. Of ze vertellen de nare dingen zonder enige emotie, alsof ze een film beschrijven in de bioscoop. Het kan ook zijn dat ze ineens soms een rare extreem woedende opmerking maken over iets uit de jeugd, maar met het thema zelf nooit naar een psycholoog zijn geweest, of dit therapeutisch verwerkt.

Een onderhuidse depressie, een trauma, kan in de ergste gevallen zich uitten in: pathologisch liegen, misogene relaties, schizofrenie en borderline. De vrolijke depressieve persoon is vaak al lichtelijk borderline: zijn masker in de buitenwereld kost enorm veel energie om die op te houden. Als ze alleen zijn, opent zich zo een rusteloze eenzame wereld, die totaal anders is, dat het ze zelf ook verward

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 313
  • I am who I am
    • Bom: 09-04-2009
Re: depressie bij mannen
« Reactie #1 Gepost op: 11 juli 2011, 19:33:44 pm »
Yep, idem dito hier  :-\
Guardian Angel :angel_01:
Ik buig wel, maar ik breek niet

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 716
    • Bom: 6 december 2010
Re: depressie bij mannen
« Reactie #2 Gepost op: 11 juli 2011, 19:44:10 pm »
Ha ha ha, ja het komt mij ook allemaal bekend voor. Als ik eens realistisch was, was ik negatief volgens hem. Negatief zijn bestaat niet in zijn woordenboek. In het begin van onze relatie zei iemand eens tegen mij, naar aanleiding van mijn opmerking dat hij altijd zo vrolijk en positief was: 'positiviteit bestaat alleen bij de gratie van negativiteit. Zij vond het heel raar dat iemand alleen maar positief kon zijn.
Het enige is dat hij nooit verslaafd is geweest aan iets. Alleen zie ik hem NU wel roken en wijn drinken. Niet heel veel, maar voor zijn doen wel. En die soulmate is natuurlijk ook een verslaving.
Maar het afgelopen jaar zag ik hem wel heel erg veranderen. Toen kwam die depressie natuurlijk boven, waarvoor hij nu weer wegvlucht. Wat een ellende allemaal. Alles wegduwen. Het valt me nu ook op dat hij lichamelijke pijntjes ook nooit voelde. Dat vond ik altijd zo bijzonder, maar nu snap ik waardoor dat komt. Ook zijn smaak is minder goed ontwikkeld. Vaak vindt hij iets lekker wat ronduit smerig is. Tuurlijk, smaak is heel persoonlijk, en het kan natuurlijk een keer voorkomen dat de een iets lekker vindt en de ander niet, maar het is altijd een terugkerend patroon bij hem.

  • Donateur
  • Alleen lezen
  • ******
  • Berichten: 575
  • Ik heb niets te verliezen, alleen mezelf te winnen
    • Bom: februari 2010
Re: depressie bij mannen
« Reactie #3 Gepost op: 12 juli 2011, 10:24:12 am »
Shit, ook in ben de man in de omschrijving.... Ik ben er alleen niet voor weggerend maar ernaartoe. En in wat voor hel je dan terechtkomt...... Maar toch, ik leef nog. Erger, ik heb het idee dat ik voor die depressie nooit heb geleefd.

Groet Theo.
« Laatst bewerkt op: 12 juli 2011, 10:58:36 am door Theo »
Omdat ik niet geloof in het verleden, geloof ik ook niet in de toekomst. Ieder moment is nieuw.

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 338
Re: depressie bij mannen
« Reactie #4 Gepost op: 12 juli 2011, 10:41:52 am »
Shit, ook in ben de man in de omschrijving.... Ik ben er alleen niet voor weggerend maar ernaartoe. En ik wat voor hel je dan terechtkomt...... Maar toch, ik leef nog. Erger, ik heb het idee dat ik voor die depressie nooit heb geleefd.

Groet Theo.

Hihihi.

Leuk...
Dubbel...Maar ik snap hem.
 :cool_01:

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 716
    • Bom: 6 december 2010
Re: depressie bij mannen
« Reactie #5 Gepost op: 12 juli 2011, 10:57:02 am »
Nou ja, volgens mij geldt het ook voor vrouwen.