Aangepast zoeken



Auteur Topic: Tips.  (gelezen 39719 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 338
Tips.
« Gepost op: 4 september 2011, 17:39:20 pm »
De Fasen in de MidlifeCrisis

1e fase: Ontkenning (Denial)

Het woord ‘ontkenning’ spreekt voor zich omdat in deze fase de Midlife Crisis’er zijn gevoelens sterk ontkent. Hoewel er in een Midlife Crisis een aantal dingen wordt ontkend zoals dat men ouder wordt, dat hun lichaam niet meer zo functioneert als daarvoor of er niet meer zo goed uitziet en ze zich ‘opgebruikt’ voelen, proberen ze ook tegen deze gevoelens te vechten. Ze willen het feit dat ze ‘slijten’ niet onder ogen zien en dat ze niet meer kunnen doen wat ze willen. Ze hebben zich, tot nu, altijd jong gevoeld en hebben het feit dat ze ouder werden ontkend.

Als dit besef eindelijk komt, raken ze in paniek en sommigen overwegen plastische chirurgie om de illusie in stand te houden, ze kopen kleren die niet bij hun leeftijd passen of geven veel geld uit aan andere dingen. Alles om de angst voor het verouderingsproces, op weg naar de volgende fase ‘woede’, maar ‘af te kopen’.

Ze kijken naar hun kinderen, in hun ogen nog steeds ‘klein’, maar het zijn nu teenagers op weg naar jongvolwassenheid. Maar dat is de reden dat ze hun jongvolwassen zoon of dochter behandelen als een klein kind. Alleen het kind is in werkelijkheid een jaar of achttien dus die protesteert tegen het feit dat hij of zij als een klein kind behandeld wordt, wat de verwarring bij de Midlife Crisis’er vergroot. Ze gaan maar door met goedmaken van alle verloren tijd maar dit stuit alleen maar op verzet bij de teenagers. En hoewel de Midlife Crisis’er pijn heeft reageert hij op de enige manier die hij kan, met boosheid.

Dan is er nog de partner van de Midlife Crisis’er. Zij is ook niet meer zo jong als weleer. De Midlife Crisis’er wordt ouder dus zij ook. En we kunnen er niets aan doen wat erfelijkheid met ons uiterlijk doet. Maar de partner van een Midlife Crisis’er is ook een REFLECTIE van hemzelf, hoe ze hun partner hebben behandeld, wat ze hem/haar gegund hebben of ontnomen en ze beginnen te ontkennen wat ze zien. Denkend dat als ze het allemaal over mochten doen, ze wellicht met een ander waren getrouwd en dan nu gelukkiger waren geweest dan nu, of dat nu waar is of niet. En dat leidt tot de volgende fase: Woede.

Deze fase speelt zich voornamelijk in hun hoofd af, als een stille storm. Niemand weet wat ze denken alleen dat ze een beetje teruggetrokken zijn omdat er zich zoveel in hun hoofd afspeelt. En ze praten niet dus niemand heeft een idee wat er zich in hun hoofd afspeelt tot de ‘Woede-fase’ aanbreekt. Als je ze vraagt, zullen ze zeggen dat alles goed gaat. En als je goed luistert zul je merken dat hun antwoorden wat kortaf zijn, omdat ze met rust gelaten willen worden en alles voor zichzelf willen uitdenken.

Het duurt gemiddeld een maand tot een half jaar om deze fase te doorlopen.

2e fase: Woede (Anger)

Terwijl de Midlife Crisis’er in de fase van Ontkenning zit, wordt hij eigenlijk voorbereid op de volgende fase. De zaden worden gepland voor Woede in die eerste fase. In elk geval komt de woede tevoorschijn, de werkelijkheid komt behoorlijk hard aan en de woede begint behoorlijk te komen om alles wat hij heeft moeten dragen in dit leven.
Ze vergeten dat anderen ook problemen hebben. Ze worden egoïstisch, beginnen degene pijn te doen die het dichtst bij hen staat. Het maakt niet uit hoeveel pijn ze de ander doen. Sommigen gaan tegen hun baas tekeer, het maakt ze niet uit of ze ontslagen worden. Ze weten zelf eigenlijk niet waarom ze zo boos worden. Ze zijn prikkelbaar en daarop reageren ze alleen maar met meer woede. Ze begrijpen het niet maar ze gaan er gewoon mee door en denken voor het eerst van hun leven eerlijk te durven zeggen wat ze echt voelen. Ze walsen volledig over iedereen heen die hen in de weg staat.

Ze beginnen na te denken over ‘vluchten’. Boos op het feit dat ze al jaren vastzitten in dezelfde baan. Boos omdat hun kinderen zonder hen zijn opgegroeid, boos omdat hun partner niet is hoe ze zou moeten zijn in zijn ogen, boos dat het leven hen zo slecht bedeeld heeft. Boos dat ze zo vastzitten in het leven dat zij in hun JEUGD zelf gekozen hebben. Boos omdat ze zien dat ze ouder worden en dat dit proces niet te stoppen is.

Ze beginnen te denken dat als ze het leven konden VERANDEREN, ze gelukkiger zouden zijn. Maar zelfs de gedachte hieraan maakt ze alleen maar bozer. Ze zoeken naar oorzaken buiten henzelf om het ongelukkige gevoel IN henzelf te verklaren.
Eén keer raden wie de schuld krijgt. De partner die zoveel met hem heeft meegemaakt in het huwelijk.

De woede begint met kleine kritiekpunten maar wordt steeds groter. Ruzies kunnen eindigen met dingen gooien tegen muren en het stellen van onredelijke eisen. De partner loopt op eieren. Het terugtrekken wordt erger, er kan nauwelijks een woord gewisseld worden zonder ruzie omdat de ‘verstandige’ partner weer iets verkeerds doet of zegt in zijn ogen. Deze situatie voedt hun eigen verklaring en beredeneringen en de meeste vinden in deze fase een ‘soulmate’ en ontwikkelen een vriendschap, er geen rekening mee houdend dat dit escaleert in iets waar ze geen controle meer over hebben -  de Replay-affaire. Anderen beginnen met drinken, drugs, willen weer jeugdig zijn of gaan verder met zoeken naar hun ‘zelf’.

Dus de volgende fase Herbeleving (Replay) en deze fase overlappen elkaar, net als Ontkenning en Woede dat doen. Al deze woede leidt tot de volgende fase – Replay.

De Woede-fase duurt van 3 tot 9 maanden.

3e fase: Herbeleving (Replay)

De Herbelevings-fase kan vele vormen aannemen. Van affaires, tot het zoeken naar jeugdigheid en het willen inhalen van verloren tijd. Ze zien niet in dat dat niet kan.
Ze zoeken nog steeds naar oorzaken buiten henzelf om hun ellende te verklaren en deze fase is perfect om een stabiele man te laten veranderen in een gek die een affaire aangaat hoewel de zaden voor deze affaire waarschijnlijk geplant zijn in de Woede-fase. Ze zullen blijven proberen om het contact met hun kinderen weer te vergroten of als het contact goed was juist afstand te nemen.

Het is ook in deze fase dat ze het volkomen tegenovergestelde worden van hoe ze waren voordat ze de tunnel ingingen, terug in Ontkenning. Ze ondergaan een geleidelijke verandering in de eerste twee fasen van wie ze waren naar het totaal tegenovergestelde. Ze doen dingen die je als partner nooit van ze had verwacht.

Naast de affaire voelen ze zich ‘gerechtigd’ alles te nemen en te doen wat ze willen, ongeacht wie ze daarmee pijn doen en of ze hun gezin in financiële ellende achterlaten. Onder het mom van:’Ik heb mijn hele leven voor iedereen klaargestaan, nu ben IK aan de beurt.’

De emoties die in deze fase in het spel zijn hebben ze nog nooit ervaren en ze begrijpen niet wat er aan de hand is. Dus raken ze in paniek en ‘vluchten’. Maar deze vlucht doet de fundering van het huwelijk op haar grondvesten schudden.

Ze kunnen gaan drinken, drugs gebruiken, God de schuld geven en meerdere affaires hebben. Ze zien niet in dat wat ze doen fout is. Alles onder het motto: ‘Nu ben IK aan de beurt.’

De ‘bom’ (het vreemdgaan) wordt in deze fase gedropt, wat de verstandige partner meestal een enorme schok bezorgd omdat deze niet in de veronderstelling was dat er iets aan de hand was. De problemen beginnen te escaleren, net als de smeekbedes en de huilbuien. De Midlife Crisis’er keert zich hier van af, overtuigd van de redenen van zijn gedrag/affaire/het drinken/het drugsgebruik/het geld uitgeven.

Hun gedrag kan de meeste gezinnen uit elkaar rukken. Met name de affaire.
De Midlife Crisis’er heeft het gevoel iets ‘gemist te hebben’ maar dit is niet waar.
De soulmate met wie ze zich inlaten zal uiteindelijk NIET zijn wat ze wilden maar ze zullen dat niet eerder zien dan tijdens het proces van ‘ontwaken’ dat hen in de goede richting brengt en dat hen naar het pad leidt van het onder ogen zien van hun problemen. Het pad dat de deur opent naar de volgende fase: Depressie.

Zolang de Midlife Crisis’er Herbelevings-gedrag laat zien is hij nog absoluut niet klaar om zich een weg te banen naar het eind van de tunnel. Het ‘ontwaken’, ALS hij al ooit zover komt, is een keerpunt om aan de reis UIT de tunnel te beginnen.

Als het ‘ontwaken’ aanvangt, begint de volgende fase: Depressie. Dit is het dieptepunt in de reis die MidlifeCrisis heet.

De Herbelevings-fase is de LANGSTE fase. Deze fase kan twee jaar of langer duren. Afhankelijk van welk gedrag de Midlife Crisis’er laat zien.

4e fase: Depressie (Depression)

Nu zijn we al drie fases verder en in deze drie fases heeft de Midlife Crisis’er nog steeds NIET naar zijn problemen gekeken.

Dit is het stadium waarin de problemen helder worden en ze voelen het als ‘falen’.
Niets heeft geholpen in de voorgaande stadia. Alles wat ze aangeraakt hebben is NIET veranderd in goud, sterker nog, alles is veranderd in steen, bij gebrek aan een beter woord om hun ‘vlucht’ te omschrijven. En nu komt de tijd om de aangerichte schade onder ogen te zien. Dit gebeurt inwendig. Omdat dat is wat een depressie doet, alle woede is naar binnen gericht.

Hun hormonen zijn van slag dankzij lichamelijke veranderingen en daardoor voelen ze zich alleen maar slechter. Hun eigenwaarde is aan flarden geschoten en ze voelen zich waardeloos, een mislukkeling. Ze vragen zich af of ze ooit nog iets waard zijn voor een ander. Sommigen voelen zich zo ellendig dat ze zelfmoord plegen. Anderen worden verstandig en gaan aan de anti depressiva om hen te helpen helder na te denken over de problemen. Anderen lijden in stilte, denkend dat niemand hen begrijpt of begrijpt wat zij doormaken. En zo gaat het maar door.

Ze kunnen de hele dag wel in huilen uitbarsten, ijsberen, slecht slapen, bang in het donker. Niet in staat hun negatieve gedachten onder controle te krijgen.
In deze fase kan een extreem schuldgevoel zich openbaren. Ze voelen zoveel druk dat ze vergeetachtig worden en geïrriteerd. Ze willen met rust gelaten worden, zoeken ruzie of reageren juist niet. Sommigen willen hele einden rijden of stil naar buiten kijken. Hun stiltes zijn lang en pijnlijk. Ze willen er niet over praten maar er liever zelf over nadenken en op broeden.

Je moet begrijpen dat ze hier uit komen of niet. Niemand kan hen eruit halen als ze er niet klaar voor zijn. Aan ze trekken maakt alleen maar dat ze zich meer terugtrekken. Ze hebben de ruimte nodig om er voor zichzelf aan te werken. Ze willen proberen te begrijpen wat er is gebeurd. De gedeelten althans die ze aan kunnen. En wat in hen leeft vanuit hun jeugd of andere dingen. Je moet begrijpen dat niemand dit voor hen kan oplossen. Deze reis moeten ze alleen maken, niemand kan dit voor hen doen. Ze moeten hier zelf doorheen.

De Depressie-fase duurt gemiddeld 2,5 tot zes maanden afhankelijk van de heftigheid van deze fase.

5e fase: Terugtrekken (Withdrawal)

In de Depressie-fase is de Midlife Crisis’er begonnen met het onder ogen zien van zijn problemen. En wat hij zag was niet mooi. Ze hebben zoveel schade aangericht dat ze niet weten hoe ze dat nog moeten oplossen waardoor ze nog depressiever worden.
Ze concluderen dat hun leven niet veel waard is dus trekken ze zich een tijdje terug uit het leven en gaan de fase in van Terugtrekken.

In deze periode zullen ze ook obstakels te lijf gaan en zichzelf dingen gaan afvragen.
En zo werken ze toe naar hun ‘final fears’, hun uiteindelijke angsten. Er is niet veel bekend over wat deze angsten precies inhouden. Wellicht gaan ze onder ogen zien dat alles eindig is, inclusief de eindigheid van hun ‘oude’ leven. En ze beginnen hun eigen sterfelijkheid te accepteren zonder er bang voor te zijn.

De Depressie-fase bereidt hen voor op een reis door het open veld op weg naar het onder ogen zien van deze angsten. In deze periode zullen ze met NIEMAND communiceren omdat ze zo met zichzelf bezig zijn dat ze onbereikbaar zijn voor iedereen. Men moet hen toestaan deze weg te vervolgen, zonder onderbreking, net als daarvoor. Ze zullen hier niet eerder uitkomen dan wanneer ze er klaar voor zijn.

Net als tijdens de Depressie-fase willen ze met rust gelaten worden. Ze zijn hun beschadigingen aan het verwerken en de schade die zij bij hun partner hebben aangericht en aan hun levens. In deze fase worden veel beslissingen genomen over bijvoorbeeld hun baan of hun huwelijk. Maar deze beslissingen worden niet bekend gemaakt, echter pas op het moment dat ze uit de Terugtrek-fase komen en voor het eerst praten met hun partner. Ze zijn nog steeds stiekem, ze beschermen hun privacy, een beetje als een tiener, maar in deze periode moeten ze vriendelijk maar beslist geleid worden, maar alleen als de tijd rijp is. Een verkeerd woord op het verkeerde tijdstip kan ervoor zorgen dat ze in de tunnel blijven zitten.

Je zult wat Depressie en Woede in ze zien. Ze zijn meestal boos op zichzelf maar reageren dat af op jou. Er zijn momenten dat je je beter stil kunt houden en ze beter alleen kunt laten. Laat ze zelf de dingen maar oplossen. Meestal zullen ze de dingen daadwerkelijk oplossen, omdat de antwoorden in henzelf liggen en niet in de ander.

Als ze vooruit gaan zullen ze aan de reis beginnen naar het eind van de tunnel. Dan bereiken ze het eerste stadium van de Acceptatie-fase.

De Terugtrek-fase kan drie maanden tot een half jaar duren.

6e fase: Acceptatie (Acceptance)

Na vijf fases doorlopen te hebben begint de Midlife Crisis’er nu aan de laatste fase – Acceptatie. Er zijn drie stadia in deze fase.

Stadium 1:

In dit stadium zien we het instorten van de oude persoonlijkheid. De sluier wordt opgelicht en laat de Midlife Crisis’er ALLES zien en hij realiseert zich voor het eerst hoeveel schade hij heeft aangericht bij zijn partner en zijn gezin. De partner zal verbaasd zijn een stukje van de ‘oude’ persoonlijkheid terug te zien, de ‘nieuwe’ persoonlijkheid, slechte kante en goede kanten. Deze fase lijkt een beetje schizofreen.

Maar dit is niet gek. Dit MOET gebeuren want de Midlife Crisis brengt een VERANDERING naar boven en het ineenstorten hoort daarbij omdat ze gedwongen worden te kijken naar elk aspect van hun persoonlijkheid en een blijvende verandering moeten ondergaan. Om hen te helpen deze verandering te ondergaan is ACCEPTEREN wat er gebeurt, zonder ze belachelijk te maken een voorwaarde. Ze zullen hun excuses aanbieden en proberen de schade die ze hebben aangericht goed te maken. Voor even.

Stadium 2:

In dit stadium is de verleiding voor hen groot om de tunnel weer in te kruipen. De stilte van de partner is in deze fase erg belangrijk. Het enige wat je kunt doen is geduld hebben en begrip tonen. Ze MOETEN hier doorheen. En ze moeten het ZELF doen. Het lijkt alsof ze achteruit gaan maar dit is nodig om juist vooruit te komen. Dit is het moment dat ze alle fases herbeleven behalve Ontkenning en ze zullen de deuren naar die fases voorgoed sluiten om er nooit meer naar terug te keren. Als ze achtervolgd worden door hun uiteindelijke angsten zullen ze de tunnel weer een klein stukje in rennen. Maar ze kunnen alleen maar terugrennen tot daar waar de deuren niet permanent gesloten zijn. De meesten rennen terug tot de Terugtrek-fase maar gaan wel verder met hun proces als ze zich veilig genoeg voelen. Daarom moet ze de kans worden geboden door te gaan, zonder interrupties, wat er ook gebeurt.

Stadium 3:

Dit stadium vormt de ingang naar het onder ogen zien van de angsten. In alle fases liep de Midlife Crisis’er door het open veld richting deze ingang waar zijn ‘final fears’ liggen en hij zal deze nu ten volste onder ogen zien. Hij kan uit de tunnel komen en deze angsten zien VOOR hij de deur terug naar Depressie/Terugtrekken sluit of daarNA. Maar hij zal zijn angsten onder ogen moeten zien voor hij kan beginnen aan het volledige genezingsproces.

Het duurt een poosje voor de Midlife Crisis’er neerstrijkt. Zelfs als hij uit het derde stadium van deze fase komt zal hij zich nog even afzetten voor hij definitief en voor altijd weer op aarde landt. Net als een teenager die op weg naar volwassenheid nog wat definitieve veranderingen moet doormaken, met name degenen die tijdens de Midlife Crisis zoveel schade aan anderen hebben toegebracht.

Maar als ze met zichzelf in het reine kunnen komen zullen ze een gevoel van vrede ervaren in plaats van de woede die ze zo lang gevoeld hebben tijdens de Midlife Crisis.
Ze hebben veel dingen geleerd over het leven en ze zullen voorgoed veranderd zijn en nooit meer de ‘oude’ worden.

Het is niet bekend hoe lang het duurt om het proces af te ronden maar geschat wordt rond de zes tot negen maanden.



  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 338
Tips 2
« Reactie #1 Gepost op: 4 september 2011, 17:41:00 pm »
De Midlifecrisis (Midlife Crisis) van je partner overleven

Sommige mensen slagen erin een Midlife Crisis te overleven, er van te leren en verder te gaan met een meer bevredigend leven. Maar er zijn er ook die veranderen in een onherkenbaar persoon, een relatie met een ander aangaan en enorm veel pijn veroorzaken bij hun partner en gezin.

Naar alle waarschijnlijkheid zal je relatie deze Midlife Crisis niet overleven. Maar uiteraard mag je hoop houden. Mensen verslaan de waarschijnlijkheid nog elke dag. Probeer van het leven dat je tijdens de Midlife Crisis leeft te genieten of je huwelijk het overleeft of niet.

Of je partner nu de Midlife Crisis doorloopt zonder al te veel schade aan te richten of verandert in een olifant in een porseleinkast, hij zal een verandering doormaken.

Veranderingen die jou verbijsterd achterlaten en je zult jezelf afvragen wat je kunt doen om jezelf te helpen, je partner en hopelijk je huwelijk te redden.

Dit artikel helpt je om de Midlife Crisis van je partner te overleven. Als het je partner helpt, geweldig! Als het je huwelijk redt, ook geweldig! De enige manier om van enige hulp voor je partner te kunnen zijn is om te leren hoe hier mee om te gaan zonder dat het je emotioneel teveel energie kost.

We praten hier niet over mannen die altijd al onverantwoordelijk waren, womanizers of mannen die al niet te aardig waren. We praten over mannen die tot de Midlife Crisis verantwoordelijke mannen waren waar je op kon bouwen. Hij zal nu dingen doen die hij normaal nooit zou hebben gedaan.

Het lijkt onmogelijk om te proberen geen controle te willen houden op de acties die je partner allemaal uitvoert tijdens de Midlife Crisis. Je doet jezelf en je partner echter geen plezier als je geobsedeerd bent door wat hij zegt en denkt. Of wat hij wel en niet doet. Je hebt echter wél de controle over wat jijzelf wel en niet doet.

Focus op wat jijzélf in de hand hebt. Als jij nadenkt over de problemen van je partner loopt je hoofd vol negatieve gedachten. Je hebt geen plezier meer in het leven als je hoofd vol zit met zorgen en negatieve gedachten over de acties van je partner.

Ga dingen doen die je afleiden van je partner. Zorg dat je geen slachtoffer wordt van de Midlife Crisis van je partner.

Een manier om geen slachtoffer te worden van de Midlife Crisis is om grenzen te stellen. Als je partner vreemdgaat zeg dan dat je niet wilt dat het vreemdgaan jouw leven binnendringt. Zeg dat je er niets over wilt weten.

Je eerste reactie zal zijn alles te willen weten over je partner. Je zult hem willen bespioneren, zijn emails willen checken en alles wat maar bijdraagt tot ontrafeling van zijn smerige geheimen. Maar je doet jezelf hiermee geen plezier want iemand in een Midlife Crisis doet waar hij zin in heeft zonder zich druk te maken over jouw gevoelens. Doe jezelf een plezier, laat het los, accepteer dat je er geen controle over hebt en laat het niet je leven binnendringen.

Als je partner door een Midlife Crisis gaat zal hij dingen doen waar je razend van wordt. Terugvechten geeft je slechts tijdelijk een lekker gevoel maar je partner zal zijn gedrag er niet door veranderen en het leidt alleen maar tot meer wrijving in de relatie. Zorg dat je van je woede afkomt zonder dat je met je irrationele Midlife Crisis partner in conflict komt. Al je geschreeuw, gevloek of gehuil zullen geen verschil maken als je partner door een Midlife Crisis gaat.

Jullie waren een perfect stel. Hadden een goed huwelijk. Maar jullie zijn niet langer dat stel en je zult 180° moeten draaien en niet van je partner verwachten dat hij op dit moment nog iets geeft om jullie relatie of er over wil praten. Als je partner afstand van je heeft genomen dan zal jouw ‘willen praten’ hem alleen maar verder van je afduwen.

Je partner maakt een verandering door waardoor hij niet langer geïnteresseerd is in jou en de relatie. Hoe meer jij probeert te discussiëren des te meer desinteresse hij vertoont. Het is menselijk te willen hebben wat we niet kunnen krijgen. Waarom zou jouw partner nadenken over de relatie als jij continu zegt hoeveel je van hem houdt en je huwelijk wilt redden.

Wat je goed moet onthouden is dat je partner niet goed doorheeft waar hij mee bezig is. Hij doet je niet met opzet pijn. Hij weet alleen dat er iets niet goed is in zijn leven en hij zoekt naar antwoorden. Houd voor ogen dat de ‘soulmate’ die hem zo goed begrijpt, hem niet kán begrijpen. Hij begrijpt zichzélf al niet eens.
Hij is een emotionele storm die het geduld van zijn geliefden danig op de proef stelt. Hij kan de verantwoordelijkheid van echtgenoot, vader en kostwinner zijn vaak niet meer aan. Hij krijgt met emoties te maken die hij nooit gevoeld heeft.
Hij zal jou de schuld geven. Maar je hebt geen schuld! Dit ligt volledig in hem.
Hij moet iemand de schuld geven van zijn nare gedachten, zijn rotgevoel en de vreselijke manier waarop hij zich gedraagt. Laat je niet aanpraten dat jij de schuld bent van hoe jij zich voelt. Je hoeft je ook niet anders te gaan gedragen. Hij is degene die moet veranderen. Het gaat niet om jou, het gaat om hem!

Je komt alleen maar verder met een Midlife Crisis als jijzelf afstand van hem kunt nemen zoals hij dat van jou doet. Dus in plaats van praten, word je mysterieus, get a life en laat hem zich afvragen waarom je niet meer zo op hem gefocust bent.

Aan de andere kant, als je partner met je wil praten, moet je onbevooroordeeld luisteren. Je partner zal dan verwarring en twijfel ervaren over het proces waar hij doorheen gaat. Als je partner met je wil praten, luister dan. Luisteren is het sleutelwoord. Niet je mening geven of vertellen hoe jij de dingen ziet.

Je partner zal dingen zeggen die jij belachelijk vindt. Een gesprek met hem zal je met een tollend hoofd achterlaten. Probeer niet die ‘fout in het denken’ van hem te verklaren, hoe irrationeel het ook lijkt wat hij zegt. Probeer het hem niet te laten bekijken vanuit jouw perspectief. Iedereen die door een Midlife Crisis gaat moet het voor zichzelf oplossen. Als partner kun je beter alleen maar luisteren en doorgaan met je leven.

Je Midlife Crisis partner heeft therapie nodig. Denk niet dat dat gaat gebeuren!
Je partner denkt koppig dat er met hem niets aan de hand is, dat jij het probleem bent en dat zonder jou zijn leven gladjes zou verlopen. Jij bent degene die een therapeut nodig heeft om naar je zorgen te luisteren en ervoor te zorgen dat je de Midlife Crisis van je partner overleeft. Vrienden en familie zijn goede steun. Ze zijn echter niet objectief over wat je zou moeten doen. Mensen die van je houden willen niet zien dat je verdriet hebt. Daarom zullen ze adviseren wraak te nemen of terug te vechten. Ga naar familie en vrienden voor steun maar ga naar een deskundige die weet hoe je hier mee om moet gaan.

Als je man in de diepte van een Midlife Crisis springt, heb je twee keuzes.
Blijven en hopen dat jullie de Midlife Crisis overleven of scheiden en een nieuw leven voor jezelf opbouwen. Welke keuze je ook maakt, het is belangrijk je niet mee te laten trekken naar het negatieve level van je partner. Blijf op je eigen spoor. Dat je partner slachtoffer is van een Midlife Crisis wil niet zeggen dat jij dat ook moet zijn!

Wat alle partners van een Midlife Crisis’er gemeen hebben is dat ze graag controle willen uitoefenen over wat hen overkomt. Als je partner een Midlife Crisis heeft, weet ik zeker dat je veel tijd spendeert om zijn gedrag te begrijpen. Misschien geef je jezelf de schuld van wat niet jouw schuld is. Misschien ga je voorbij aan je eigen behoeften. Draai je je in allerlei bochten om het je partner naar de zin te maken. Misschien ben je depressief omdat je er geen controle over hebt of over de huwelijksproblemen die de Midlife Crisis veroorzaakt.

Het advies is moeilijk maar eenvoudig: Neem afstand! En kijk ernaar zoals het werkelijk is. De meeste mensen willen iets ondernemen. Als er een probleem is willen we iets doen om het probleem op te lossen. Als je partner in een Midlife Crisis zit kun je geen actie ondernemen. Je zit in een situatie waarin géén actie ondernemen het allerbeste is. Je kunt je partner misschien niet uit de Midlife Crisis halen maar je kunt wel van alles doen om niet meegesleurd te worden. Hoe moeilijk het ook is om aan te zien hoe je partner zichzelf vernietigt, je móet afstand nemen.

Do’s and Don’t’s
- Focus op jouw gedrag, niet op dat van hem
- Dwing jezelf niet langer na te denken over wat hij allemaal doet en met wie
- Accepteer dat je geen controle hebt over zijn gedrag, alleen over dat van jezelf
- Laat de behoefte om ‘iets te doen’ los. Je kunt niets doen voor een partner in Midlife Crisis tenzij hij zelf bij je komt voor hulp. Als hij niet uit zichzelf komt voor hulp, bied het dan ook niet aan. Help jezelf want dat is momenteel wel het laatste waar je Midlife Crisis partner mee bezig is.
- Laat zijn gedrag niet jouw leven beïnvloeden. Stel daarom grenzen in wat je wel en niet accepteert. Geen lange discussies voeren, gewoon vriendelijk en kort melden wat wel en niet getolereerd wordt.
- Leer om je emoties op een gezonde wijze onder controle te krijgen. Je hebt te maken met een irrationele partner dus het is belangrijk om kalm te blijven, voor je eigen bestwil en dat van je kind(eren).
- Bouw aan je eigenwaarde. Als je alleen maar kunt focussen op wat je partner doet, bouw je niet aan je zelfrespect. Je moet je leren realiseren dat wat jouw partner ook doet, jij je prima red.
- Blijf genieten van het leven, doe leuke dingen.
- Als jij en je partner uit elkaar zijn, bel hem niet op. Begin geen gesprekken over de problemen die er zijn. Vertel niet dat je van je partner houdt en wilt dat hij terug komt. Kom niet ‘behoeftig’ over. Hoe meer je partner voelt dat je hem nodig hebt en niet zonder hem kunt hoe prettiger het voor hem is je verder van zich af te duwen.
- Als hij in een Midlife Crisis zit en je duidelijk heeft gemaakt niet meer ‘getrouwd’ te willen lijken/zijn, maak dan geen plannen voor jullie samen. Gedraag je dus alsof je single bent.
- Als je partner problemen heeft met zijn kinderen, hou je er dan buiten want het is niet jouw verantwoordelijkheid om deze op te lossen. Jouw hulp wordt als een inbreuk ervaren. Je partner zal alles aangrijpen om boos op jou te worden en jou de schuld te geven.
- Verdedig jezelf niet voor alles waar je partner je van beschuldigt. Jou tot het uiterste drijven en jou in de verdediging drukken is juist waar je partner op uit is.
Trek je terug uit dit soort gesprekken, des te sneller wordt hem duidelijk dat jij je niet uit de tent laat lokken.
- Stel zelf geen therapie voor maar laat zien dat je daartoe bereid bent als hij het zelf voorstelt.
- Als je zelf emotioneel de Midlife Crisis niet aankunt zoek dan hulp.
 

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 338
Tips. 3
« Reactie #2 Gepost op: 4 september 2011, 17:42:04 pm »
Midlifecrisis Handboek

De kenmerken van een Midlifecrisis

- Iemand is ineens onherkenbaar voor zijn omgeving door 180 graden veranderd gedrag
- Nemen van irrationele beslissingen en deze uitvoeren, zonder de gevolgen te overzien
- Zomaar ineens willen scheiden, terwijl het huwelijk goed was
- Iets missen in de relatie maar niet goed kunnen aangeven wat er dan ontbreekt
- Zeggen niets meer voor de partner te voelen
- Het gevoel hebben dit te moéten doen, hoe raar het ook klinkt
- Vaak ineens verliefd op een ander (de soulmate)
- Met die ander ‘zo goed kunnen praten’ en ‘ zo op één lijn liggen’
- Na verloop van tijd niet echt gelukkiger zijn in die nieuwe relatie
- De partner de schuld geven
- Gezin in financiële en emotionele chaos achterlaten zonder wroeging
- Onbereikbaar, niet meer mee te praten
- Egoïstisch, alleen hijzelf is belangrijk
- Geen verantwoording nemen voor hun daden
- Zich leeg voelen
- Iets anders willen maar niet duidelijk weten wat
- Partner, kinderen en vrienden links laten liggen, geen kritiek willen horen
- Weten dat wat ze doen fout is, maar niet anders kunnen
- Zich gedragen als een puber, waar geen gesprek mee te voeren is
- De balans op willen maken na een half leven
- Vaak onvrede over werk en relatie (Is dit nu alles?)
- Niet meer rationeel kunnen denken
- Vreemde blik in de ogen, zwarte kille ogen zonder emotie (shark eyes)
- Zich niets aantrekken van het verdriet van de partner, emotieloos
- Het gevoel alsof het ze ‘overkomt’
- Geen normen en waarden meer lijken te hebben
- Alles zeggen om de relatie/het huwelijk omlaag te halen
- Geen signalen afgegeven, de Midlife Crisis is er ineens!
- De partner geen kans willen geven om te vechten voor het huwelijk
- Euforische/manische trekjes vertonen, daardoor onherkenbaar voor de partner
- De partner heeft het gevoel ‘dat er iets niet klopt’ (info over Midlife Crisis maakt de puzzel compleet)
- Pas als iemand wakker wordt uit de MC de schade overzien

Uitleg van de gedragingen van een Midlife Crisis’er
(Ik spreek voor het gemak over een man in een Midlife Crisis maar dit kan net zo goed een vrouw zijn)

- Midlife Crisis is een moeilijk te bepalen ‘aandoening’. Het clichébeeld bestaat uit een man van in de vijftig die een sportauto koopt en een jongere vriendin neemt. Vandaar dat een heleboel vrouwen die te maken krijgen met Midlife Crisis dit niet voor een Midlife Crisis aan zien maar gewoon als ‘vreemdgaan’ en hun man als een grote lul zien en verder gaan met hun leven en de deur gelijk dicht gooien. Er bestaan natuurlijk ook mannen en vrouwen die ongelukkig zijn in een relatie, dit niet melden aan hun partner en er op een gegeven moment zo klaar mee zijn dat ze weglopen en nooit meer achterom kijken. Is je man of vrouw dus Midlife Crisis of WAS (walk away spouse)? In Amerika wordt eerst uitgezocht waarmee je te maken hebt. Bij een Midlife Crisis heb je met een aantal kenmerken te maken: Je herkent je man niet meer, hij lijkt een totaal andere persoon te worden, kan heel veel geld uit gaan geven aan materiële dingen, kan zijn kids in de steek laten, egoïstisch gedrag laten zien evenals vluchtgedrag.

Zo krijg je dus geen goed beeld van hoe vaak Midlife Crisis voorkomt, hoe vaak men van Midlife Crisis ‘geneest’ en hoe lang een crisis duurt als het in veel gevallen niet onderkend wordt. Ieder mens maakt in zijn leven een (normale) midlifetransition (overgangsfase) door rond de middelbare leeftijd. Ongeveer 20-25% van alle mannen en vrouwen komt daarmee in een Midlife Crisis terecht. Het schijnt dat iedereen gedurende de Midlife Crisis de balans opmaakt van hoe de tweede helft van het leven te willen doormaken, waarvan dus 20-25% in die overgangsfase in een crisis terecht komt. De meeste Midlife Crisis'ers worden na een periode ‘wakker’. Hoe lang die periode duurt is bij iedereen verschillend. Een Midlife Crisis verloopt meestal in een slakkentempo en komt meestal juist voor in goede huwelijken/relaties, waardoor het voor de achtergebleven partij zo moeilijk is het te verwerken. Maar onthoud: De pijn die jij nu voelt, krijgt hij later.

- De Amerikanen gaan er dan dus in de meeste gevallen vanuit dat het voortkomt uit een enorme depressie. De basis van deze depressie is al gelegd in zijn jeugd. Tijdens de crisis keren ze terug naar de leeftijd waarop hij in zijn jeugd de beschadiging heeft opgelopen door bijv. lichamelijke/geestelijke mishandeling/verwaarlozing, (alcohol-)misbruik o.i.d. In het begin van de crisis wordt de depressie dus verholpen via zelfmedicatie in de vorm van dure auto's, motors, ander werk, affaires etc. Als na verloop van tijd deze zelfmedicatie niet meer helpt volgt er een depressie die kan variëren in heftigheid. Door deze depressie heeft de Midlife Crisis’er ook last van slechte concentratie en vergeetachtigheid.
Door hun emoties goed in hokjes te stoppen kunnen zij nog jaren hun werk goed doen. Zij zetten hun werkmasker op, hun familiemasker, etc. om hun daden te verantwoorden. De persoon die het dichtst bij de Midlife Crisis’er staat merkt de gedragsverandering het duidelijkst op en dat is extra lastig want de buitenwereld herkent het vaak niet als zodanig.

- Een Midlife Crisis'er creëert een fantasiewereld die voor hem op dat moment realiteit is waardoor diegene zich niet realiseert dat hij in een crisis verkeert. En zal zich dit ook niet laten vertellen door een buitenstaander. Hij ontkent in alle toonaarden.

- Een Midlife Crisis heeft altijd gesluimerd, mede door een negatief zelfbeeld en weinig zelfvertrouwen. Dit was dan ook niet te voorkomen geweest door de partner.

- Een Midlife Crisis'er zal nooit toegeven dat hij in een Midlife Crisis zit. Soms hebben ze het niet eens door. Dit moet diegene zelf ontdekken. Hoe meer wij hen erop wijzen hoe meer hij zal ontkennen en weg rennen. Ze veranderen van een rationeel persoon in een compleet irrationeel persoon waar geen discussie meer mee te voeren is, ze geloven namelijk heilig in hun waarheid. Ook al klopt deze niet in onze ogen. Wij hebben hen niet ‘ziek’ gemaakt, daarom kunnen wij hen ook niet beter maken.

- Weet je zeker dat je partner in een Midlife Crisis zit? Dit is nooit met zekerheid vast te stellen maar als je partner aan veel kenmerken van een Midlife Crisis voldoet, geeft dit al een heleboel aan. Het vaststellen van een Midlife Crisis is meestal een optelsommetje van allerlei verschijnselen. Voor ons komt het einde van de relatie als een donderslag bij heldere hemel, voor een Midlife Crisis'er meestal niet. Zij hebben zich al langere tijd teruggetrokken uit de relatie zonder dat je daar nu direct de vinger op kon leggen. Achteraf vallen een heleboel dingen op zijn plek en kan je een heleboel dingen plaatsen.

- Mensen die gevoelig zijn voor een heftige Midlife Crisis doen vaak niet aan introspectie, ontkennen altijd alle problemen en kunnen dus nooit zelf iets oplossen. Communiceren over eventuele grote of kleine problemen doen ze niet, omdat zij ze niet onderkennen. Normaal groeit een mens op emotioneel gebied, maar de toekomstige Midlife Crisis’er niet. Als de Midlife Crisis zich dan aandient, overvalt het hen volledig en weten ze zich er geen raad mee, want ze kunnen er helemaal niet mee omgaan.

- Midlife Crisis is niet erkend door therapeuten aangezien de Midlife Crisis'er vaak zelf geen hulp zoekt omdat hij er van overtuigd is dat er niets met hem aan de hand is. Aangezien de Midlife Crisis'er dus vaak niet tegenover de hulpverlener plaats neemt en de achtergebleven partij wél, horen de hulpverleners het verhaal maar van één kant. Een Midlife Crisis is een identiteitscrisis, het heeft dus niets met de relatie/het huwelijk te maken.

- Het ontstaan van een Midlife Crisis gebeurt meestal doordat er een trigger aan is voorafgegaan, die trigger kan zo'n 12-36 maanden voor het 'droppen van de bom' zijn gebeurd. Is er sprake geweest van een stressvolle gebeurtenis in deze periode? Het overlijden van een dierbare, een scheiding, verhuizing, andere baan of ontslag etc. Dit is meestal het zetje waardoor zij in een Midlife Crisis belanden. Het ‘overkomt’ ze, vaak zijn ze er nog erger aan toe dan de achtergelaten partij, ook al laten ze dat vaak niet zien. Het waren mannen en vrouwen die goede normen en waarden bezaten en eigenlijk niet in staat zouden zijn tot datgene wat ze nu doen. Totdat inderdaad de Midlife Crisis de kop op steekt. Opeens draaien ze 180 graden om en herken je de persoon die ze waren niet meer. Opeens hebben zij hun ‘soulmate’ gevonden. Het enige wat die andere persoon doet is luisteren, wij luisteren niet omdat het voor ons geen rationeel verhaal is. Maar de andere persoon gelooft in zijn verhaal, hoe krom dat verhaal voor ons ook is. Je hebt high energy Midlife Crisis'ers en low energy Midlife Crisis'ers. Low energy Midlife Crisis'ers ondernemen vaak niet veel, ook het regelen van een scheiding wordt door hen eindeloos uitgesteld. Een high energy Midlife Crisis'er onderneemt juist van alles en komt bijna niet tot rust.

- De Midlife Crisis is eigenlijk het wegrennen voor hun ‘zelf’ die op de een of andere manier niet meer bij hen past. Ze zijn aan het vluchten voor schaduwen en demonen uit hun jeugd en waar ze mee in het reine moeten komen. Dit is een lange weg die zij moeten gaan. Reken op jaren in plaats van maanden.

- Een Midlife Crisis’er pakt zijn problemen niet aan maar ontvlucht ze door zijn huidige leven te verlaten. Want daarin liggen zijn problemen en als hij een nieuw leven begint zijn dus ook zijn problemen weg. Dus moet alles veranderen. Alles wat hem doet denken aan zijn huidige leven is fout. Zijn partner, gezin, vrienden, werk, uiterlijk doen hem allemaal denken aan zijn huidige leven. En dat wil hij ontvluchten, hij ervaart het als verstikkend. En dus moet dus alles anders. Omdat een Midlife Crisis’er geen verantwoordelijkheden meer wil wordt er afstand gedaan van de woning, de partner en (soms ook) de kinderen. Alleen als zijn echte problemen worden aangepakt en hij deze niet meer associeert met zijn huidige leven is er hoop.

- Een Midlife Crisis’er projecteert eigen emoties op de persoon die het dichtst bij hem staat. Woede speelt een grote rol in de Midlife Crisis. Ze zijn boos op alles en iedereen en ongelukkig met zichzelf en projecteren die gevoelens op hun partner. Ze zijn kampioen in het verdraaien van de waarheid en ze maken hun eigen waarheid, hoe krom die ook is. De kwetsende opmerkingen krijg je als partner naar je hoofd geslingerd zodat een Midlife Crisis’er voor zichzelf kan verantwoorden waarom hij bij je weg gaan. Door constant ruzie te zoeken, verklaren ze voor zichzelf dat er inderdaad niet te leven is met jou. Zo vinden ze altijd wel iets. Als jij het niet eens bent met die waarheid zullen ze er alles aan doen om jou te overtuigen zodat ze zichzelf er ook van kunnen overtuigen. Als ze een sfeer kunnen creëren van complete disharmonie tussen henzelf en hun partner geeft hen dat des te meer reden om overtuigd te zijn van de gemaakte keuze. Ze hebben het dus nodig dat jij hen niet leuk vindt en hoe krijgen ze dat voor elkaar? Juist ja. Zo kunnen ze meer afstand van je nemen. Als jij dus opeens aardig en vriendelijk gaat doen raken ze in de war. Dit strookt niet met hun plan. Jij bent de vijand want jij staat in de weg in zijn weg naar totale vrijheid, ongrijpbaar geluk en geen verantwoordelijkheid.

- Het meemaken van een Midlife Crisis is het verschrikkelijkste wat je mee kunt maken en je bent kapot van verdriet. Dit, omdat het voor de achtergelaten partij als een volkomen complete verrassing komt. Daarom is de achtergelaten partij ook zo van slag. Dit, omdat het in de meeste gevallen ook een gelukkig huwelijk was! Doordat hij zich al veel langer (ongemerkt) uit de relatie heeft teruggetrokken staat zijn onverschilligheid tegenover jouw grote verdriet.
Dit is echter ZIJN probleem! Dit heeft er bij hem altijd al in gezeten en was niet te voorkomen geweest. Daar ben jij niet schuldig aan. Hij is nu door jou en niemand te bereiken. Dit is zijn probleem en daar zal hij zelf mee aan de slag moeten. Niets of niemand kan hem daarbij helpen. Het enige wat je kan doen is goed voor jezelf zorgen en hem loslaten, hoe moeilijk dat ook is. Stel je zijn situatie als volgt voor: Hij is in een wilde rivier die richting de afgrond gaat terecht gekomen, jij staat aan de kant en kan hem niet helpen, want anders word je zelf meegesleurd in zijn ellende. Hij zal naar zijn eigen ‘rock bottom’ (de afgrond) moeten gaan om tot besef te komen. Het belangrijkste is dus dat jij op die oever blijft staan!

- Een Midlife Crisis is te vergelijken met een tweede puberteit. Ze hebben meestal veel afwijzing ervaren in hun jeugd, in welke vorm dan ook. Een Midlife Crisis'er moet je niet zien als een volwassen, intelligente man maar als een tiener die van huis is weggelopen. Ze gaan terug naar een leeftijd van bijv. 2, 10, 15 of zelfs nog ouder. Soms zie je op een dag meerdere leeftijden voorbij komen. Ze haten autoriteitsfiguren. Ze kunnen niet tegen kritiek en het tot de orde geroepen worden. Ze proberen de partner van slag te brengen om vervolgens zelf achterover te leunen en er hard om te lachen. Het draait allemaal om het ‘innerlijke kind’ en het wraak nemen op de autoriteitsfiguur. Het kind is erg beschadigd en heeft veel pijn omdat de autoriteitsfiguur ten tijde van het trauma in de jeugd zijn gevoelens niet serieus nam of niet onderkende. Er is hem in zijn jeugd iets overkomen wat hij niet goed heeft verwerkt, hij is nu terug naar die leeftijd om alles te herbeleven en opnieuw op te groeien. In die periode was jij niet in beeld vandaar dat hij jou nu totaal niet meer in beeld heeft, evenals de normen en waarden die hij in de loop van zijn leven heeft opgebouwd. Een puber denkt ook alleen maar aan zichzelf. Op dit moment sta je hem in de weg naar die persoonlijke groei. Uit de weg dus en loslaten en geef hem de ruimte. Hoe meer je hem de ruimte geeft, hoe meer hij de tijd voor zichzelf krijgt. Alles waar jij je mee bemoeit houdt hem tegen in zijn ontwikkeling. Ze willen de controle terug krijgen over hun eigen gevoelens en willen dat jij de prijs betaalt voor wat hen overkomen is maar ze realiseren zich niet dat ze de vroegere autoriteitsfiguur projecteren op hun partner. Doordat de Midlife Crisis’er feitelijk teruggaat naar een ‘puberleeftijd’ kan ook zijn rol als opvoeder in een ander daglicht komen te staan. Ook al doet een Midlife Crisis’er niets voor zijn kinderen, dan nog is hij overtuigd dat hij een geweldige vader is voor ze.

- Een Midlife Crisis'er zit in een negatieve energie, wij in een positieve. Waarom willen zij ons niet meer? Omdat onze energieniveaus niet op hetzelfde level zitten. Zij voelen zich aangetrokken tot iemand die ook in dezelfde energie zit. Zij willen hun partner dus niet meer gedurende de tijd dat zij in een ander energieniveau zitten. Wanneer zij weer in hetzelfde energieniveau terecht komen als wij, dus als de Midlife Crisis-mist optrekt, komen wij weer in beeld. Dan is het aan de Midlife Crisis'er om aan te sluiten of niet. De gevoelens voor ons zitten bij een Midlife Crisis'er diep weggedrukt onder de depressie. Heb dus vertrouwen in jullie zelf, maak jezelf sterker, leef je eigen leven alsof de Midlife Crisis'er nooit meer terug komt. Het enige wat je Midlife Crisis'er kan doen is aansluiten. Of hij dat gaat doen is aan hem. En dan is het aan jou waar je voor kiest. Want jij hebt ook een keuze in dit alles.

- Een Midlife Crisis'er kan niet over de relatie praten. Alles met betrekking tot de relatie stopt hij ver weg en als iemand er over begint, gaat hij vluchten. Je jaagt hem op deze manier steeds verder weg. De Midlife Crisis'er wil geen verantwoordelijkheid dragen en een zorgeloos leven leiden aangezien ze zelf al genoeg demonen aan hun hoofd hebben. In deze periode zoekt de Midlife Crisis'er een ‘soulmate’, een stevige pilaar die er voor hen is omdat zij zelf kwetsbaar en zwak zijn. Dit is meestal een ‘liefje’ die hen niet veroordeelt, geen kritiek levert. Daarmee leeft hij in een fantasiewereld. Totdat de soulmate na verloop van tijd ook eisen gaat stellen, begint te zeuren. Dan komt het werkelijke leven weer naar boven. Een Midlife Crisis'er zit in een hele negatieve energie, hij trekt dus iemand aan die ook in zo'n negatieve energie zit op dat moment, dat kan dus inderdaad iedereen zijn die op dat moment beschikbaar is: de ‘soulmate’ is gevonden. Negatief trekt negatief aan en dat is dus ook de reden dat jullie op dit moment botsen en niet bij elkaar passen op dit moment. Maar het draait niet om de soulmate, het draait volledig om de Midlife Crisis’er. Die soulmate is niemand, nada, noppes. Zij staat niet in verhouding tot jou. Elke gedachte aan haar is een verspilde gedachte. Zij is de pleister, die er gemakkelijk afvalt, op de open wond van de Midlife Crisis’er. Onthoud dit! Zij zijn slechts soulmates om het feit dat ze beide niet naar hun eigen ‘zelf’ durven te kijken. ‘Een match made in hell’. Maar op het moment van het ‘droppen van de bom’ heeft een Midlife Crisis’er zijn keuze allang gemaakt en is daar ook niet meer van af te brengen.

- De depressie die ten grondslag ligt aan de Midlife Crisis zorgt ervoor dat de Midlife Crisis'er op het moment van 'de bom' op een punt beland: fight or flight. Dus: De depressie aanvechten door opeens een affaire aan te gaan, alcohol, drugs, andere baan, hobby’s etc. Of vluchten uit het leven (zelfmoord). Zij vinden dus zelf dat zij niet anders kunnen. Ze MOETEN weg, ze zien geen andere mogelijkheid. Ze lopen maar door en vluchten voor alles wat ze niet willen zien of horen. Ze blokken alles af. Wat je niet ziet of hoort dat is er niet. Het rennen zorgt voor diverse high's waardoor zij uit hun depressie worden getild. Denk aan leuke uitstapjes, vakanties, geld uitgeven e.d. Daarbij worden ze vergezeld door de ‘soulmate’. Ineens hebben zij een ‘hemelse liefde’ ontdekt die ze nog nóóit hebben gekend. Iemand die, net als zij, niet goed in hun vel zit en ze verwarren diepe liefde met een kinderliefde. Want ze worden als het ware weer kinderen. Aangezien de soulmate jouw Midlife Crisis'er leert kennen in crisis kent ze jouw ‘echte’ man niet en die heeft ze nooit gekend. Ze worden het tegenovergestelde van wat ze waren, zo is de soulmate dus het tegenovergestelde van jou. Na de Midlife Crisis passen ze dus in het geheel niet meer bij elkaar. En vragen ze zich vaak af wat ze ooit in de soulmate hebben gezien met vaak totale weerstand tegen die persoon. Vaak willen ze nooit meer iets van die persoon weten, eigenlijk volkomen uitwissen. Ze schamen zich vaak achteraf diep voor de soulmate. Midlife Crisis'ers hebben in de puberteit geen volledige emotionele ontwikkeling doorgemaakt en ze moeten terug om deze ontwikkeling volledig af te maken.

- De soulmate doet vaak niets meer dan luisteren, luisteren naar de bullshit die het in onze ogen is maar voor de Midlife Crisis'er op dat moment de waarheid is, hoe krom die soms ook is. Die andere persoon gelooft hem want die kent hem niet zoals wij hen kennen. De andere persoon is op het moment dat hij het meest kwetsbaarst is in de buurt en beschikbaar en is een verslaving, net als sigaretten en alcohol en is bijna tot helemaal niet op te geven. Het had iedereen kunnen zijn die net op dat moment voorbij komt en er voor open staat. Zij moeten dit doormaken, zie het als een tweede puberteit waar tegen alles en iedereen aangeschopt wordt. Een Midlife Crisis'er is niet in staat een gezonde relatie met wie dan ook aan te gaan en hem proberen te begrijpen is dus onbegonnen werk. In deze relatie gebruiken en manipuleren ze elkaar.

- Je hoopt altijd en ik denk dat iedereen dat in het begin heeft: maar mijn man is anders, hij komt terug! Je bent overtuigd van de liefde van je (ex)partner en dus wil je het niet geloven dat dit je gebeurt. Vergeet één ding nooit: die liefde die was er! Twijfel daar niet aan. Tijdens de Midlife Crisis halen ze de relatie volledig naar beneden. Blijf echter in jezelf geloven! De ‘soulmate’ kan vaak niet in jouw schaduw staan. De ‘soulmate’ kan niet op tegen wat jullie samen hebben opgebouwd. De ‘soulmate’ kent jouw partner niet op de manier zoals jij hem hebt gekend. Koester je herinneringen en stop ze veilig weg op een plekje waar jij ze goed bewaart. En bedenk jezelf: Je partner heeft een defect in zijn ‘zelf’ dat geheeld moet worden, dat heeft tijd nodig. Zoals je partner aan een reis is begonnen, zo ben jij dat ook. De partner in Midlife Crisis zal een inhaalslag moeten maken naar jou toe, als hij dat niet doet ontgroei je elkaar definitief. En heeft het zo moeten zijn.

- De soulmate is vaak iemand is die ook in een Midlife Crisis zit of iemand is met beperkte normen en waarden: zij gebruiken de Midlife Crisis'er als het ware, vaak voor geld of macht. De Midlife Crisis'er zit in een negatieve energie die dus iemand met negatieve energie aantrekt. ‘Misery needs company’. Met uiterlijkheden heeft dit dus niets te maken, als zij mooier of slanker is dan jij is dat een toevalstreffer. Als jij Pamela Anderson was geweest was hij alsnog vertrokken. De soulmate is vaak iemand die het tegenovergestelde is van jou. Dit omdat de Midlife Crisis'er zelf ook het tegenovergestelde wordt van wat hij was. Zij zijn medereizigers door de Midlife Crisis mist. Je kunt het ook zien dat zij elkaars reddingsboei zijn die voorkomt dat zij verzuipen. Ze houden elkaar drijvende. Aangezien wij niet in die negatieve energie zitten botst dit met de energie van de Midlife Crisis'er. Dat is dus de reden dat de Midlife Crisis'er zijn gevoelens veranderen voor ons. Die liefde voor ons zit vaak diep weggestopt onder de enorme depressie die een Midlife Crisis eigenlijk is.
 
- Het duurt lang voordat een Midlife Crisis’er van die roze wolk dondert omdat de Midlife Crisis'er zich als een slak door de Midlife Crisis tunnel begeeft. De chemische roze wolk kan tot zo'n 36 maanden duren. Maar de soulmate is als een verslaving voor de Midlife Crisis'er en daar is, net als drank en drugs, heel moeilijk vanaf te komen. Toch zal de soulmate waarschijnlijk al bezitteriger en claimend worden en als de Midlife Crisis’er zich dan beter gaat voelen zal hij het als een blok aan zijn been ervaren.
Als de Midlife Crisis'er eindelijk ‘ontwaakt’ uit zijn Midlife Crisis ziet hij de soulmate voor wie zij werkelijk is, iemand die in veel gevallen niet bij hen past. Maar daar komt veel schuld en schaamte bij kijken. De Midlife Crisis'er voelt zich vaak heel verantwoordelijk tegenover de soulmate, alsof zij hen in deze situatie hebben gebracht, ook al hebben ze daar beide toentertijd voor gekozen. De Midlife Crisis'er voelt zich veel schuldiger tegenover de soulmate dan tegenover ons die zij ‘gedumpt en gekwetst’ hebben, wat voor de partner natuurlijk weer heel zuur is. Hoe kan je je nu schuldiger en verantwoordelijker voelen tegenover haar dan tegenover je vrouw waarmee je veel langer bent geweest. De Midlife Crisis'er maakt dus na het ‘ontwaken’ een periode van rouw door, een droom die uiteen is gespat, terwijl die droom gebaseerd was op leugens en bedrog.

- De Midlife Crisis'er heeft problemen, zo niet al jarenlange, die eerst opgelost moeten worden voordat de Midlife Crisis'er in staat is een relatie aan te gaan met wie dan ook. Vandaar dat de affairepersoon iedereen kan zijn. Een Midlife Crisis'er is namelijk eigenlijk niet in staat om een relatie te onderhouden met wie dan ook, laat staan met zijn ‘soulmate’. Zij gebruiken elkaar maar, ook al denken zij van wél, er is géén sprake van liefde. Liefde was er met de achtergelaten partij. Respect en waardering krijgen ze van de ‘soulmate’, daarom willen zij vaak allebei. Liefde van hun partner en respect en waardering van de ‘soulmate’. Uiteindelijk gaat daarom vaak de relatie met liefje stuk aangezien er daar geen liefde is. Het blijft onvoorstelbaar dat iemand in zo'n razend tempo alles achter zich laat en met schijnbaar gemak verder gaat met iemand anders. Maar vergeet niet, hij loopt met oogkleppen op en weet niet wat hij doet ook al lijkt hij nog zo zeker van zijn zaak te zijn. Vroeg of laat knalt hij met een rotvaart tegen die muur op en realiseert hij zich dat alles wat hij na jou heeft opgebouwd niets meer is dan een luchtbel, een illusie. Je stapt nu eenmaal niet zomaar even in een nieuwe relatie, alsof het niks is.
 
- Benader de soulmate zo min mogelijk. Je geeft haar daarmee namelijk macht en dat wil je niet. Alles wat ze tegen je kunnen gebruiken zullen ze tegen je gebruiken. Geef haar geen munitie. Blijf in je eigenwaarde en je kracht staan. Een sterke, zelfstandige vrouw die het wel redt in het leven en die het leven met positiviteit tegemoet treedt is vele malen aantrekkelijker. Become the lighthouse!!! Al is het niet voor je Midlife Crisis'er die misschien nooit ontwaakt, doe het dan voor jezelf. Positiviteit trekt positiviteit aan en dan zie je vanzelf wat er op je pad komt.   

- Sommige Midlife Crisis'ers zijn heel zeker van hun zaak, dat is een bepaald type Midlife Crisis'er. Anderen twijfelen enorm en uiten dit ook keer op keer wat voor de achtergebleven partij veel moeilijker is mee om te gaan dan met een vastbesloten Midlife Crisis'er. De vastbesloten Midlife Crisis'ers zeggen allemaal dat ze nóóit zullen terugkeren maar dit weet je natuurlijk nooit. Zo lang zij in de Midlife Crisis tunnel zitten en contact hebben met de soulmate denken zij er zo over. Als het einde van de tunnel nadert weet je niet wat ze zullen gaan doen. Het niet twijfelen komt doordat ze de hele geschiedenis gaan herschrijven en zich een negatief beeld vormen van de relatie, om zich staande te kunnen houden en hun beslissing naar zichzelf toe te kunnen verantwoorden.
 
- Bij het binnengaan van de Midlife Crisis tunnel is de verwarring bij de Midlife Crisis'ers het grootst, zo houden ze nog van je, zo haten ze je. In het donkere van de tunnel lijkt het alsof zij vastbesloten zijn in de keuze die zij hebben gemaakt en merk je weinig aan ze, zij laten geen twijfel zien over hun beslissing. Tot zij het einde van de tunnel weer naderen dan keert de verwarring weer terug, dan zie je dus duidelijk weer de twijfel in hun gevoelens, houden van/haten wisselen elkaar weer af. De onrust is dus het grootst aan het begin en aan het einde van de Midlife Crisis.

- Jij als partner maakt je voortdurend zorgen om je Midlife Crisis’er. Je vertelt hem dat je hem vergeeft, nog lief hebt etc. Maar voor een Midlife Crisis'er komt dit vaak heel zielig over en irriteert ze mateloos. Als je telkens de discussie met hen aan gaat zien ze jou als moeder en daar willen ze juist vanaf (ze willen geen autoriteit). Ook al praten ze met je mee, je duwt ze in feite al verder van je af. Mocht je Midlife Crisis'er dus nog thuis wonen of niet, laat het contact altijd van hen komen en houd je lippen stijf op elkaar. Luisteren, alleen luisteren en zo min mogelijk de weg voor ze uit stippelen. Ze moeten het namelijk zelf oplossen.

- Voor ons komt het onverwachts, maar zij hebben de beslissing om zich terug te trekken uit de relatie al eerder gemaakt, daarom stappen ze schijnbaar moeiteloos het nieuwe leventje in. Onbegrijpelijk dat je niet de indruk krijgt dat ze nu zoveel gelukkiger zijn dan eerst maar dat heeft ook alles te maken met de crisis waar ze in zitten. Ze weten onbewust waarschijnlijk wel dat wat ze doen ‘fout’ is maar ze kunnen niet anders. Ze zijn op dit moment gewoon nergens anders toe in staat. Het verdriet dat ze laten zien kan ook een toneelspelletje zijn, ze spelen het slachtoffer terwijl ze dat niet zijn. Alle Midlife Crisis'ers zijn grote mensen die zelf beslissingen kunnen nemen en daar ook verantwoordelijk voor zijn. Heb dus geen medelijden met ze, hoe moeilijk dat ook is voor de achtergelaten partij omdat wij, als rationeel persoon, niet snappen waar ze nu mee bezig zijn en waarom ze er mee doorgaan.

- Kalm en beheerst blijven om het pad te effenen op een eventuele terugkomst geldt alleen als hij zelf ook kalm en beheerst is. Als je Midlife Crisis'er boos tegenover je staat mag je best reageren. Je moet dan proberen te voorkomen dat je met hem mee gaat schreeuwen en in hetzelfde gedrag vervalt maar er is niets mis met grenzen stellen en duidelijk maken dat je niet gediend bent van de wijze waarop hij jou benadert. Laat zien dat jij de wijste bent in dit geheel. Ook al sta je van binnen te shaken, blijf koel en beheerst en geef je grenzen aan. Heel belangrijk bij een Midlife Crisis'er. Zij proberen telkens over je grenzen heen te gaan en je te provoceren. Je moet daar doorheen zien te kijken.

- Sommige Midlife Crisis'ers willen per se een scheiding. Een deel daarvan is ook schuld en schaamte. 'Wat ik doe is fout dus moet er een scheiding komen'. Of zij zijn er werkelijk van overtuigd dat de liefde over is en dat ze nooit meer bij je terug komen. Toch willen ze nog controle over je houden. Toch proberen ze je op de achtergrond als ‘vangnet’ te houden terwijl zij er zelf van overtuigd zijn dat zij dat vangnet niet gaan gebruiken. Als een peuter die de wereld gaat ontdekken maar die toch telkens de woonkamer even in komt om te kijken of hun moeder er nog is. Soms moet die scheiding er dan ook maar komen want de Midlife Crisis'er kan niet eerder werken aan de issues waar hij mee moet dealen, dan wanneer hij niet meer wordt afgeleid door de scheiding. Het regelen van de scheiding, het vechten met jou daarover, het klagen erover bij de soulmate, jij die hen het zo lastig maakt om hun nieuwe leventje te beginnen. Als de scheiding erdoor is komen ze erachter dat de scheiding hun niets gelukkiger maakt. En vallen ze in een gat omdat ze niets meer met jou van doen hebben.

- De Midlife Crisis’er denkt dus dat hij klaar is met alle problemen door de scheiding aan te vragen. Dat hij schoon schip heeft gemaakt. En dat hij er daarna verder geen last meer van heeft. De simpele gedacht van een Midlife Crisiser: 'Ik heb er nu last van, dus ik wil er nu van af.' Troost je met de gedachte dat dat een utopie is.
De betrokkenheid van hem bij jou wordt minder naarmate de tijd verstrijkt maar gaat niet weg! Hij sleept een zware last mee. Dus zie het niet te zwaar. De echtscheiding is gewoon een formaliteit. Hij ziet het voor zijn eigen ellende als het ei van Columbus om dingen af te kunnen sluiten. En dat gaat hem NIET lukken!

- De Midlife Crisis heeft niets met het huwelijk te maken, het heeft alles met de Midlife Crisis'er te maken. Het is een identiteitscrisis. Therapie binnen het huwelijk was niet mogelijk met je partner vóór en tijdens de Midlife Crisis. Misschien dat het mogelijk is ná de Midlife Crisis maar aangezien dit een langjarig proces is, is daar nog niets over te zeggen. Alles wat je nu doet, doe je puur voor jezelf. De Midlife Crisis'er heeft een groeiperiode nodig. Wij worden in die groeiperiode gedwóngen maar als je deze tijd goed besteed kom je er zelfverzekerder, assertiever en sterker uit. Mocht je ooit weer een relatie aangaan met je Midlife Crisis'er doe je dit dus ook in feite voor hem, de groeiperiodes van beiden zorgen ervoor dat er een evenwichtiger relatie ontstaat dan die er eerst was.

- Probeer het gedrag van je Midlife Crisis'er niet te analyseren, het enige wat je daarmee bereikt is dat je zelf gek wordt. Twijfel niet aan jezelf! Als jij nu een andere man ziet dan voorheen en jij bent zelf niet veranderd dan ligt het dus aan de ander. Jij kent de persoon waarmee je hebt geleefd, wat een ander ook zegt.

- Als een klein kind voelt een Midlife Crisis'er zich ten alle tijden het slachtoffer. Hij heeft zo'n enorm ego, zijn schuld kan het niet zijn. Heel naïef denkt hij dat hij wel vriendjes met je kan blijven en dat het met de kinderen allemaal wel losloopt. Komt allemaal wel weer goed denkt hij. Net zoals een Midlife Crisis’er vaak denkt dat hij jou achterlaat op de plek waar je altijd was en als daar opeens verandering in komt en hij je niet langer als vangnet kan gebruiken (ook al is hij er heilig van overtuigd daar nooit gebruik van te gaan maken) is het toch opeens heel angstig voor hem om te bemerken dat jij doorgaat met leven. Als dan blijkt dat het allemaal heel anders loopt slaat de paniek toe en reageert de Midlife Crisis’er vaak met woede. Hoe kan het dat ze zich zelf heel verward en depressief voelen en dat jij gewoon doorleeft? Jij zou toch op de grond in een foetushouding moeten liggen omdat hij je verlaten heeft? Zijn leven ‘naar de klote’, dan moet jouw leven ook ‘naar de klote’. Als ze zien dat jij al sterker wordt en zij al zwakker, worden ze vaak al kwader. Vandaar die scheldkannonades die je over je heen krijgt. Houd jezelf een ding goed voor ogen: Dit heeft niets met jou te maken. Laat het van je afglijden als water over een eend zijn rug en denk: Hij is ‘ziek’. Hij is zichzelf niet. Jij bent hier de enige rationeel denkend persoon. Jij bent nu de rots in de branding.

- Een Midlife Crisis’er zal nooit toegeven dat alles en iedereen om hen heen tweede viool speelt. Zijn eigen geluk gaat voor alles en iedereen. Dit zal hij echter nooit toegeven want dan kan hij zichzelf niet als slachtoffer zien. Zou hij dat wel toegeven dan zou hij moeten erkennen dat hij een fout heeft gemaakt. Zijn hele zelfbeeld zou dan vernietigd worden en die kans zal hij ontlopen.

- Hoe langer je pad duurt dat je te maken hebt met Midlife Crisis, hoe handiger je erin wordt in het stoppen met twijfelen aan jezelf. Hij is niet zichzelf op dit moment. Wat een ander daar ook van denkt: zij hebben niet in de relatie gezeten dus hebben geen recht van spreken. Aan jezelf twijfelen is gewoon menselijk, dat doet iedereen. Maar geen enkele relatie is perfect. Dus ook als partner heb je fouten gemaakt. Alle ‘slechte’ kanten die een mens in zich heeft komen er bij de Midlife Crisis'er opeens allemaal tegelijk in drievoud uit. Een soort kortsluiting die helaas een poos kan duren. Iedereen heeft ‘slechte’ kanten (narcisme, egoïsme, jaloezie etc) in zich die er tijdens de Midlife Crisis allemaal tegelijk in drievoud uit komen. Om hun keuze te rechtvaardigen vergroten ze ook de tekortkomingen van hun partner en zien die niet meer in de juiste proportie. Opeens zijn ze al drie jaar niet gelukkig, na een week is dat opeens acht jaar geworden en opeens zijn ze het hele huwelijk niet gelukkig geweest. Dit doen ze ook om van hun schuldgevoel af te komen.

- Een Midlife Crisis'er kan nergens verantwoordelijkheid voor dragen. Daarom leggen ze de schuld bij degene die ze achterlaten. Dit verlost hen van hun verantwoordelijkheid en neemt het gevoel van schuld en schaamte af. Maar dit voldoet maar tijdelijk, net als het gebruiken van drugs, de realiteit komt toch ooit weer terug. Net als het nieuwe liefje is het een pleister op een open wond. De wond blijft etteren en de pleister valt eraf. Je kunt er dan een nieuwe op plakken, dan volgt hetzelfde.

- Er wordt veel schade berokkend in de relatie tijdens de Midlife Crisis, doordat wij de ‘redders’ zijn, wij willen te veel helpen. De Midlife Crisis'er wil juist vrijheid, rust. Midlife Crisis’ers zullen alles doen om de relatie/het huwelijk naar beneden te halen. Een Midlife Crisis'er is een kei in het herschrijven van de huwelijkshistorie, mooie momenten worden opeens nare herinneringen en opeens zijn er helemaal geen mooie momenten meer geweest en waren ze eerst twee jaar ongelukkig, het worden er opeens veel meer tot ze er van overtuigd zijn dat ze nooit met je hadden moeten trouwen. Al deze uitspraken, discussies zorgen voor veel schade bij de achtergelaten partij. Mocht een Midlife Crisis'er ooit wakker worden dan zijn er te veel dingen gezegd, gedaan en is de achtergelaten partij meestal helemaal klaar met diegene. Ze liegen en bedriegen dat het gedrukt staat. Zodra een Midlife Crisis’er zijn lippen beweegt liegt hij. Houd dus altijd alles goed in de gaten.

- Op enig moment werkt het 'vluchten' niet meer en gaan de Midlife Crisis'ers 'rock bottom' zoals de Amerikanen dat noemen. Het resultaat van een Midlife Crisis is dus bijna altijd, wanneer zij niet blijven vluchten, een gebroken man. De depressie haalt hen in. Is niet langer te ontkennen. Als partner word je ondertussen al sterker terwijl zij zwakker worden. Wij zien in het begin alleen het rennen en de high's waardoor wij denken dat zij het prima voor elkaar hebben maar dit is niet zo. Er is niets dat wij kunnen doen om ervoor te zorgen dat hij 'rock bottom' gaat. Dit is de bekende muur die de Midlife Crisis'er ooit misschien tegen gaat komen. Hij moet zelf tot het besef komen dat wat hij ook doet, hij er niet gelukkiger op wordt. En dat wat hij achter heeft gelaten toch zo slecht nog niet was. Als een Midlife Crisis'er 'rock bottom' is gegaan, is het aan hem wat hij ermee doet. Soms hoppen ze toch zo weer de Midlife Crisis-tunnel in, als de schok te groot blijkt en zij de schade die ze hebben aangericht nog niet onder ogen kunnen zien. Het is dus niet mogelijk je Midlife Crisis'er zover te krijgen dat hij het onder ogen ziet, dit zal hij zelf moeten doen. Als ze alle fases doorlopen kunnen ze niet meer terug en zie je nog een deel van zijn oude ’ik’ maar ook een volwassener ‘ik’.

- Volgens de Amerikanen zijn er fases in een Midlife Crisis. Eerst komt denial (de Midlife Crisis'er piekert en peinst in zichzelf en trekt zich terug van gezin en familie), daarna volgt de angry fase (de Midlife Crisis'er is boos en kwaad en dit uit zich in geïrriteerd gedrag naar alles en iedereen), daarna volgt replay (de fase waarin ‘de bom’ wordt gedropt dus waarin de Midlife Crisis'er met een affaire op de proppen komt). Dit is helaas de langste fase en kan tot twee jaar of langer duren. Op het moment dat ‘de bom wordt gedropt’ zitten de Midlife Crisis'er al zo'n 18 maanden in crisis, dus al op de helft of driekwart van zijn crisis. De Midlife Crisis'er volgt deze fases niet strikt achter elkaar, ze kunnen allemaal door elkaar heen lopen en ze kunnen ook fases terug gaan. Alleen denial komt niet meer terug. Daarom kunnen zij ook gewoon ‘vrienden’ met je zijn. Ze zijn in gedachten toch al bij je weg en staan al veel verder van je af. Als partner zit je echter met al die emoties, de verwerking die zij al lang hebben gehad. En daarom gaat dat dus bij de partner van een Midlife Crisis’er niet zo gemakkelijk, misschien wel helemaal niet.

- De meeste Midlife Crisis'ers 'affair down', ze kiezen een fysiek veel onaantrekkelijker persoon bijvoorbeeld of kiezen iemand die ook een probleem heeft. En inderdaad, de meesten zijn niet gelukkig(er) in de nieuwe relatie. Het is overal toch hetzelfde. Er zijn alleen personen bij die nooit in de spiegel naar zichzelf gaan kijken en die blijven dus ronddolen en worden meestal verbitterde oude mensen die anderen de schuld blijven geven. Of ze worden wel ‘wakker’ maar blijven in de relatie zitten omdat ze die beslissing eenmaal hebben genomen en zij niet genoeg lef hebben om hun fouten te erkennen. Als de affaire geëindigd is volgt hierna depression (de depressie dus), dan withdrawal (de Midlife Crisis'er trekt zich in zijn eigen miserabele leventje terug en realiseert zich dan vaak wat hij stuk gemaakt heeft) en daarna volgt acceptance waarin alle fases de revue nog eens passeren behalve denial.

- De Midlife Crisis'er móet al deze fases doorlopen en de gehele cyclus afmaken anders maakt hij nog een Midlife Crisis door rond zijn 60ste. Midlife Crisis komt voor bij mensen tussen de 35 en 50 jaar met uitschieters naar boven en beneden en vindt meestal plaats tussen het 15e en 20e huwelijksjaar.

- De ‘awakening’ (het ontwaken) vindt meestal plaats in de fase withdrawal en acceptance. Ze komen dus vaak terug als ze nog niet helemaal ‘wakker’ zijn. Je kunt dan nog niet te hard van stapel lopen omdat ze heel kwetsbaar zijn en snel terug schieten in de veilige tunnel waar ze aldoor hebben gezeten. Je moet het zien als een hond die dicht bij een drukke autoweg loopt. Je wilt hem daar weghalen maar als je hem benadert rent hij juist de andere, verkeerde kant op. Het beste is afstand nemen en het beest zelf jouw kant op laten komen. Net als je denkt dat hij bijna bij je is, maak je een beweging en weg is hij weer. Zo werkt het ook bij een Midlife Crisis'er. Laat hem dus het initiatief nemen en wees dan het luisterend oor. De meeste Midlife Crisis'ers worden wakker, er is een aantal dat echter nooit ‘wakker’ wordt.

- Er zijn verschillende typen Midlife Crisis'ers: dropins, dropouts en droplets. Ze komen dus of met grote regelmaat binnenvallen, laten zich nooit meer zien of laten zich van tijd tot tijd zien of nemen van tijd tot tijd contact op.

- Wanneer ze beginnen te ontwaken krijgen ze meer oog voor de omgeving en proberen weer in contact te komen met vrienden die ze lang niet gezien hebben, collega's. Daarna zoeken ze meer contact met de kinderen, huis (als dat er nog is) en huisdieren en als laatste de achtergelaten echtgenoot. De partner komt pas als laatste.

- Als het goed komt tussen de Midlife Crisis'er en de achtergelaten partij is de relatie ook veel en veel beter dan eerst. Er is een diepere, hechtere relatie waarbij de Midlife Crisis'er vaak veel meer betrokken is, attenter en liefdevoller naar de achtergelaten partij. Er is vaak ook een diep respect en dankbaarheid naar de achtergelaten partij aangezien deze de Midlife Crisis'er een tweede kans geeft. Maar, helaas, komt dit niet vaak voor. Uiteindelijk hebben de meeste Midlife Crisis'ers spijt maar aangezien dit ook na jaren pas kan gebeuren is de achtergelaten partij vaak doorgegaan met hun leven.

- Ze raken in crisis op woensdag, op donderdag beginnen ze te rennen en op vrijdag worden ze wakker, het is alleen de vraag hoe lang donderdag duurt.

- Een Midlife Crisis’er is geen vuil spelletje aan het spelen, hij is aan een reis begonnen waarvoor jij niet bent uitgenodigd, hoe hard en hoe verdrietig dat ook is. Wees erop voorbereid dat hij die reis in zijn eentje gaat maken in een ruimteschip in een baan rond de aarde, waarbij een alien zijn plaats op aarde heeft ingenomen. Leef je eigen leven, eventueel samen met je kinderen want op je man kan je waarschijnlijk voorlopig niet bouwen.


 

 

 
 



 



  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 338
Tips. 4
« Reactie #3 Gepost op: 4 september 2011, 17:44:09 pm »
Verhaal van een ex Midlife Crisis’er

Ik heb zelf een Midlife Crisis meegemaakt en wat ik zei en deed was ik niet echt. Je kunt niet zomaar een leven samen de rug toekeren en zo snel verder gaan met je leven. Dit soort relatie maakt hem zo blij, maar hij voelt zich ellendig. In werkelijkheid is het niet meer dan een zelfontwikkelde verslaving. Midlife Crisis is een persoonlijke strijd. Het zal eindigen, het is slechts een kwestie van tijd. Hou vol en blijf sterk!

Onthoud dat niemand erg lang kan ontsnappen aan de werkelijkheid. Dat betekent dat je ook je vrouw onder ogen moet komen uiteindelijk en dan is er de trots, de schaamte om terug te moeten kijken naar onszelf en de schade die we hebben aangericht.

Denk niet dat de soulmate een bed van rozen krijgt. Na een poosje blijkt van niet. Midlife Crisis’ers kunnen hun emoties niet lang onder controle houden en ze moeten deze vulkaan aan emoties over iemand uitstorten en dat is meestal degene met wie ze op dat moment zijn. Dus weet dat de soulmate niet lang blijft…Als de rozenblaadjes van kleur veranderen eindigt de affaire. De Midlife Crisis’er zal zijn ware kleur in no time laten zien!

Onthoud dat hij pijn heeft! Hoe meer plezier hij maakt, hoe vrolijker hij lijkt, hoe erger de pijn. Hem loslaten, hem niet zijn gal laten spuwen en je niet in je hart laten raken door zijn woorden wordt makkelijker, als je beseft dat hij niet zichzelf is.

Als een gek naar je toe kwam op straat en deze dingen zou zeggen, zou je er geen cent om geven. Denk over hem op dezelfde wijze.

Veel mensen hebben gevochten voor hun huwelijk en toch kunnen ze het scheidingsproces niet stoppen als de Midlife Crisis’er dat eenmaal in gang heeft gezet. Mensen die zich in deze situatie bevinden moeten nooit met gefronste wenkbrauwen worden aangekeken. Zij hebben het gevecht gevochten en konden niet winnen dankzij het juridische systeem en ja, dankzij hun Midlife Crisis’er. Ik neem mijn petje voor hen af omdat ik weet hoe zeer zij geleden hebben tijdens de crisis. Jullie zijn absoluut geen mislukkelingen. De mislukkelingen zijn de Midlife Crisis’ers die voor de makkelijkste weg kozen door uit het huwelijk te stappen. Dat zijn uiteindelijk de verliezers.

Je partner begint in een depressie te raken waardoor hij doorgaat met de scheiding. De illusie van het grote geluk dat hij denkt te vinden zal hij nooit vinden. Integendeel, hij zal te laat inzien wat hij heeft gedaan waardoor hij het respect, de liefde en de bewondering van iedereen verloor. Dat kan ik zelf bevestigen vanuit mijn eigen situatie.

Er zijn twee dingen die je moet onthouden.
1. dat de Midlife Crisis’er volslagen gek is. Hij heeft geen idee wat hij aan het doen is en waarom. Hij heeft meer pijn dan jij (als je dat kunt geloven). Als ze zeggen dat ze het niet meer weten, weten ze het ook echt niet.
2. dat de Midlife Crisis’er een chronisch leugenaar is. Ze liegen overal over. Omdat ze niet meer weten wat de waarheid is en het makkelijker is om te liegen dan de waarheid uit te zoeken. Dus…wat hij je ook vertelt, geloof er geen woord van!
 
Je partner zal misschien niet alle signalen van een Midlife Crisis laten zien in de volgorde die jij hebt gelezen. Maar hij ZAL ze doormaken. Maar het is niet gezegd dat JIJ ze allemaal ziet. Dus kijk naar wat je hebt gezien. Klopt het? Ja, het klopt. Klaar!

Luister naar me. Zag je partner er gelukkig uit voor de ellende begon van de ‘soulmate’ en de ‘ik ben niet gelukkig, ik wil scheiden’ speech? Was hij een goede vader al die jaren daarvoor? Was hij een goede echtgenoot? Let op, niet perfect maar iemand die werkte en leefde voor het gezin? Ik durf te wedden dat hij dat was!

Dan is er iets gebeurd. Ik zal je dit vertellen, dit proces is begonnen lang voor jij ook maar een signaal hebt gezien. Het speelde zich af in zijn hoofd.

Jij wilt dit fiasco graag ontrafeld hebben en op papier hebben met een voorgeschreven methode zodat je het op kunt lossen en als gezin door kunt gaan. Het spijt me maar ik ben hier om je te vertellen dat dat niet gaat.

Hij DENKT dat hij gelukkig is. Hij DENKT dat hij dit nieuwe oppervlakkige leven wil dat hij nu leidt. Hij DENKT dat hij je haat (soms – en soms haat hij je ook ECHT- of het nu rechtvaardig is of niet). Hij is gewoon VRESELIJK BOOS op alles en iedereen waarvan hij vindt dat die hem heeft weerhouden van wat het ook maar mag zijn dat hij denkt gehad te kunnen hebben zonder dit huwelijk en familie. God mag het weten!

Prent dit in je hart, je hoofd en je ziel: Je partner is misleid. Er is niet met hem te praten. Hier is geen logica in te ontdekken. Je kunt niet bij zijn emoties komen want die zijn zo diep weggestopt dat HIJ zelf niet eens KAN voelen tenzij zijn gevoelens overeenkomen met wat hij doet. Luister alsjeblieft naar me! Ik ben geweest waar hij nu is. Je kunt hem niet bereiken! Het spijt me!

Om deze gekte te overleven moet je stoppen met proberen hem te ontcijferen of een ‘naam’ aan deze hel die maar voortduurt, proberen te geven. Hij past in geen enkel hokje thuis waar je hem in wilt stoppen en er is geen behandeling.

Je kunt denken dat hij gewoon haatdragend is. Hij zou een koud persoon kunnen zijn die nooit van je gehouden heeft. Misschien. Maar in mijn leven, waren de mensen die het koudst leken, de mensen met de diepste problemen en het meest buiten ieders bereik. Zo is je man nu. En hij moet zichzelf eruit werken.



 




  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 558
    • Bom: 15 december 2008
Re: Tips.
« Reactie #4 Gepost op: 4 september 2011, 18:39:23 pm »
Hi,

Mijnes gaat rock bottem....

 ;D ;D ... of  :(   :triest_02:  ??

Ik ben er nog niet uit...

Hij belt me met enige regelmaat, verzint een smoes, maar in feite ben ik de enige die hem volledig begrijpt..en dat weet hij. Ik zie aan hem dat hij praatbehoefte heeft, maar nog niet goed weet hoe daar mee om te gaan..

Hij is 7 maanden lang 3 van de 4 weken per maand naar China gegaan, heeft aldaar het bedrijf weer kunnen opkrikken, loopt stukken beter, maar daardoor is zijn eigen bedrijf in Nederland naar de klote aan het gaan.. Zegt dat hij al 8 jaar bezig is, en nog geen euro heeft verdiend. (lees, hij is bij ons weggegaan toen het liep als een trein!!) Hij weet het niet meer, is me gisteren op mijn werk op komen zoeken, is doodziek, al twee weken, heeft geen stem meer. Strak in pak, had net zijn Deense compagnons weer op het vliegtuig gezet. Het pak hing als een zoutzak om hem heen... afgezakte houding. Ik voelde me opgelaten... Drie kwartier gepraat. Hij stopt met China, kijkt het nog een jaar aan met zijn bedrijf, moet er drie uitgooien, wil het nog een beetje lukken, en anders gooit hij het plat. Hij zou het liefst het bedrijf van de hand doen...  :o  :o  :o .  Op het gebied van de liefde is het zero point zero, en hij weet wel waarom.... zijn rugzak is te zwaar. Nou, zeg ik, mijnes ook. Lekker dan...

Ook mijn Mctje heeft geen shark eyes meer. Al een tijd niet meer. Hij heeft me vlak voor onze vakantie nog gemaild dat hij diep respect heeft voor de manier zoals ik het gezin run. ( :o )

Ik zou hem mijn hand kunnen aanreiken, gezinstechnisch, maar er is er 1, nl mijn dochter van 14, die dan weg gaat lopen. Zoon van 13 wil niks liever...kleine boeit het weinig..

Ik ben vertwijfeld, en wou het liefst dat hij eeuwig de Megalul bleef. Dat was duidelijk, en makkelijk. En nu..?

x Zak

« Laatst bewerkt op: 4 september 2011, 18:46:27 pm door zakvuil »
Love will conquer all... if there ever was any...

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 558
    • Bom: 15 december 2008
Re: Tips.
« Reactie #5 Gepost op: 4 september 2011, 19:11:20 pm »
...Oh ja, ik vergeet nog te zeggen dan hij zijn nieuwe flat weer gaat opzeggen (derde huis in nog geen drie jaar), omdat het te duur wordt. Hij heeft namelijk voor een heel jaar salaris ontvangen voor dat geintje in China, en moet daar dus 5 maanden weer van terugbetalen...incl. belasting, een extra hoog salaris? Dat zal hij ook wel opgemaakt hebben dan.... ik wil het niet weten. Het zou voor mij en de kids geen gevolgen hebben voor de ali, zei hij me ook nog. Ik vroeg er niet eens naar... Ik begreep er allemaal al helemaal niks van, financieel gezien.

Hij heeft echt geen flauw benul waar hij moet wonen, voor de kids hoeft hij niet hier te blijven, meent hij, misschien gaat hij wel naar het zuiden?? Of naar Denemarken..? Hij weet het niet meer, heeft geen idee waar zijn leven heen moet op dit moment...

Nadat ik dit net op had getikt, heb ik een kwartier stilletjes zitten janken... Zijn oude foto er weer bijgehaald. Van de rots die hij ooit was. Maar hij is het nu toch niet meer..? Alles is weg...alles waar ik zo van hield, is weg.... en ik weet niet of hij nog in staat is mij het geluk terug te kunnen geven....

Hou ik nog van hem? Of hield ik van de man die mij gelukkig maakte..? Ik weet het niet. Ik denk dat het weg is. Het voelt meer als een verloren kind wat zijn weg terug wil zoeken naar mij. Maar niet van mijn echtgenoot... 

Nou ja, ik ga gewoon door met wat ik nu doe. Niks voor wat betreft hem. Ik heb tijdens het gesprek alleen maar geluisterd. En steeds gedacht: ja, vind je het gek...zie je nou, wat er van komt?... zei het toch...

Hij wou niet weg, ik stond op op het laatst, moest weer werken. Ging niet zo lekker...maar kon het toch opzij schuiven tot wel na de bedrijfs-bbq. Dat lukt dan weer wel. Die gave het ik erbij. Wegstoppen, tot het eruit mag.

 :zwaai_01:
« Laatst bewerkt op: 4 september 2011, 19:14:02 pm door zakvuil »
Love will conquer all... if there ever was any...

  • Donateur
  • Alleen lezen
  • ******
  • Berichten: 575
  • Ik heb niets te verliezen, alleen mezelf te winnen
    • Bom: februari 2010
Re: Tips.
« Reactie #6 Gepost op: 4 september 2011, 19:35:35 pm »
Hoi ZakVolRespect, ik denk dat de beslissing op de één of andere manier voor je genomen wordt. Op een gegeven moment weet je het. Sterkte !

Theo
Omdat ik niet geloof in het verleden, geloof ik ook niet in de toekomst. Ieder moment is nieuw.

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 898
  • stultum est timere quod vitare non potes
    • Bom: 23 februari
Re: Tips.
« Reactie #7 Gepost op: 4 september 2011, 21:47:23 pm »
Hoi Zakje, ik leef met je mee.

Is het misschien een idee om een andere naam te nemen? Ik kan me voorstellen dat je je als een zak vuil voelt, maar je laat het tegendeel zien en ik vind het moeilijk om zo'n waardevol iemand met een scheldnaam aan te spreken.

Zet um op, meid.

Een Eitje

  • Vertrouwde
  • ***
  • Berichten: 74
    • Bom: januari 2009
Re: Tips.
« Reactie #8 Gepost op: 5 september 2011, 08:40:19 am »
Remie,
dankjewel.. ik heb ademloos zitten lezen... er valt zoveel op zijn plek!
 

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 338
Re: Tips.
« Reactie #9 Gepost op: 5 september 2011, 13:48:52 pm »
Remie,
dankjewel.. ik heb ademloos zitten lezen... er valt zoveel op zijn plek!

Geen dank.

 :duim_01:

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 268
  • Laat me vrij! Iets wat vrij is komt bij je terug!
    • Bom: april 2010.         21 September 2010 vertrok ze.
Re: Tips.
« Reactie #10 Gepost op: 5 september 2011, 16:22:18 pm »
Remie,

Ook namens mij ontzettend bedankt.
Heel duidelijk en lekker alle informatie op één plek.

Ik had zelf het merendeel al wel gelezen op andere sites maar veelal in het engels.

Heel goed dat het nu hier in het nederlands zo voorhanden is voor iedereen.

Klasse!!!


  • Nieuw
  • *
  • Berichten: 2
Re: Tips.
« Reactie #11 Gepost op: 5 september 2011, 16:30:22 pm »
Wat een verhaal, wat een herkenbaarheid! Het wordt maar weer eens heel duidelijkek weergegeven.
Leef je leven, hoe moeilijk dat het is voor de achterblijvers.
Print het verhaal van Remie uit, lees het als je je deprie voelt, dan weet je het weer.
Je kunt er niets aan doen, het ligt niet aan jou.

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 462
  • Als je denkt dat je er bent, ben je er net niet.
    • Bom: 06-03-2011
Re: Tips.
« Reactie #12 Gepost op: 5 september 2011, 16:56:29 pm »
Remie ook van mij een hartelijk bedankt voor je geweldige bijdrage.
Zitten weer een aantal nieuwe eye-openers tussen.
Ben gelijk weer even in de oude mails gedoken die ik destijds heb gekregen van mijn (bijna)ex en de twijfel die er nog was over wel/niet een Midlife Crisis is nu volledig doorgeslagen naar wel.
Zoveel uitspraken, dat kan geen toeval meer zijn.
Ben benieuwd hoe lang het gaat duren voor ze 'rock bottom' gaat.

Thanx  :duim_01:
Je kunt iemand niet missen die je niet meer herkend.

  • Abonnee
  • *
  • Berichten: 757
    • Bom: bom viel oktober 2009, eind maart 2010 vertrok ze
Re: Tips.
« Reactie #13 Gepost op: 5 september 2011, 17:05:23 pm »
Inderdaad erg handig, alles bij elkaar op 1 plek. Ik mis eigenlijk nog het handboek voor een Midlife Crisiser waarin op komische wijze wordt besproken hoe je als Midlife Crisiser je partner zo effectief mogelijk kapot maakt. Tink heeft destijds een nederlandse vertaling op de site geplaatst maar kan 'm niet meer vinden. Weet iemand waar dat verhaal staat? Bedankt!

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 462
  • Als je denkt dat je er bent, ben je er net niet.
    • Bom: 06-03-2011
Re: Tips.
« Reactie #14 Gepost op: 5 september 2011, 17:21:19 pm »
Inderdaad erg handig, alles bij elkaar op 1 plek. Ik mis eigenlijk nog het handboek voor een Midlife Crisiser waarin op komische wijze wordt besproken hoe je als Midlife Crisiser je partner zo effectief mogelijk kapot maakt. Tink heeft destijds een nederlandse vertaling op de site geplaatst maar kan 'm niet meer vinden. Weet iemand waar dat verhaal staat? Bedankt!


Hier staat het verhaal: http://www.midlife-info.nl/index.php?topic=511.msg11676#msg11676
Je kunt iemand niet missen die je niet meer herkend.

Midlife Crisis informatie

Re: Tips.
« Reactie #14 Gepost op: 5 september 2011, 17:21:19 pm »