Aangepast zoeken



Auteur Topic: 5 maanden later  (gelezen 6467 keer)

0 leden en 2 gasten bekijken dit topic.

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 80
    • Bom: 02-2012
Re: 5 maanden later
« Reactie #30 Gepost op: 31 oktober 2012, 23:22:37 pm »
voor iedereen

als je hart en je verstand niet hetzelfde denken dan krijg je spijt.
je weet even niet meer wat te doen.
je hebt geen escape meer en moet er doorheen.
de gebeurtenissen waar je spijt van hebt zijn immers al geweest en niet meer terug te draaien.
dat veroorzaakt pijn.
dat veroorzaakt slapeloze nachten.

veel mensen hebben dingen meegemaakt in het verleden die onomkeerbaar zijn.
je hebt ruzie gemaakt met je ouders, je vriendje of vriendin,
je hebt iemand niet eerlijk behandeld,
je voelt je oneerlijk behandeld,
je broertje of zusje werd voorgetrokken,
je ouders gaven je geen aandacht,
je werd verkracht of aangerand,
je bent weggestuurd van school,
vroeger veel gepest,
je voelt je onderbedeeld ten opzichte van anderen,
je bent ontslagen,
etc etc ,
kortom je bent op een of andere reden heel erg gekwetst.
dit heb je allemaal op je eigen manier verwerkt.
de een doet dat anders dan de ander.
de een krijgt een hard schild om zich heen
praat nooit meer over zijn gevoel,
de ander probeert het een plek te geven door te schreeuwen om aandacht,
zowel negatief als positief.
weer anderen zoeken hulp en worden liefdevol opgevangen.
25 % van de mensen valt weer terug in een latere fase van hun leven.
hebben door de gebeurtenissen hun emotionele ontwikkeling niet afgemaakt.
zij hebben het gebeuren weggestopt,
nog lang niet verwerkt.
zij geven zichzelf soms de schuld van wat er is gebeurd,
maar meestal heeft de omgeving het gedaan.
zij zetten zich af tegen alles en iedereen in hun nabijheid
maar als zij zien dat dat niets oplost
het hen steeds verder in de problemen brengt
dan worden zij steeds harder.
des te harder zij worden
des te onverschilliger ook.
zij raken van god los
en het draait steeds meer alleen nog maar on hen zelf.
diep van binnen willen zij echter iets heel anders
wat zij soms ook aan de oppervlakte kunnen brengen
en dan een langere relatie aan kunnen gaan.

soms komt het na heel veel jaren ineens weer terug.
tussen 35 en 45 getriggerd door een gebeurtenis.
soms komt het dan later rond 60 of in de eindfase van je leven nog een keer terug.

de pijn is een hulpmiddel voor jezelf om sterker te worden.
om er achter te komen wie je bent ,
wat je wilt en ook wat je niet wilt.

de mensen met de hardste buitenkant, die niet praten over hun gevoel,
lijken vaak de meeste lol te hebben.
maar diep heel diep van binnen zijn dat de mensen die de meeste pijn hebben.
je kunt hen qua gevoel amper bereiken.
zij hebben door wat zij hebben meegemaakt volgens hun waarheid
(wat lang niet altijd de waarheid is zoals een ander dat ervaart)

verliefdheid gaat vaak over in houden van,
houden van in haat ,
soms wordt houden van weer verliefdheid,
houden van kan ook eindigen in vriendschap in het leven zonder passie,
maar houden van kan ook eindigen in het moeten loslaten van de ander
omdat er geen leven samen mogelijk is.
degene die er niet voor kiest omdat te doen wordt gedwongen die keuze te maken,
een ander heeft gekozen.
je kunt dat niet begrijpen,
dus ga je veel nadenken, mijmeren ,praten, schrijven.
je slaapt amper meer en klampt je haast wanhopig vast aan die ander.
je probeert van alles,
je bent bereid bijna alles te doen wat die ander van je vraagt.
je begrijpt haar boodschap niet en kunt en wilt dat ook niet begrijpen.
je smeekt, je huilt en als alles niet helpt wordt je machteloos.
ondertussen is er vaak twijfel bij jezelf maar diep van binnen ook bij de ander.
je loopt op eieren, je begint te twijfelen.
machteloosheid leidt weer tot boosheid,
als je boos wordt dan worden er vaak dingen gezegd of gedaan die later onomkeerbaar blijken.
de vriendschap wordt vernietigd,
soms wordt deze in een later stadium weer hersteld,
maar het vernietigen van de vriendschap is nodig om de volgende fase te bereiken.
je kunt immers niet verder met iemand die niet inziet wie jij bent,
hoe jij je voelt,
wat jij nog voor die ander voelt.
als de vriendschap herstelt wordt na die fase
dan is je boosheid niet voor niets geweest.
je hebt gestreden voor wat je waard was,
je hebt gevochten als een leeuw voor je relatie,
je hebt die ander laten zien dat zij te ver is gegaan.
als je nooit boos bent ben je onverschillig
dat leidt tot niet vechten.
kan jou verzekeren dat is verschrikkelijk voor de ander.
maar als je boos bent komen al je emoties eruit
als al jouw emoties eruit komen maak je de weg vrij voor de volgende fase.
als de ander de boodschap begrijpt en aanneemt komt de vergeving van de boosheid.
zo gaat dat meestal in een goede relatie.
na de boosheid komt meestal de spijt weer terug,
hetgeen leidt tot verdriet.
waarom heb ik mij zo laten gaan.
ik heb je niet willen kwetsen ,
ik had dit allemaal niet moeten zeggen.
de ander zal echter ook diep in zichtzelf gaan kijken
ook verdrietig worden.
jullie zullen levelen qua niveau
uiteindelijk samen weer gelukkig worden
danwel in ieder geval tot vergeving komen. d
at kan echter een lange tijd duren.
helaas zijn veel relaties niet bestand tegen dit proces.
waardoor je na de boosheid in een verdrietfase terecht zult komen
met af en toe een lichtpuntje.
de boosheid heb je omdat ...........
je diep van binnen heel veel pijn hebt
het verdriet nog niet aan kunt.
het is een bescherming voor jezelf.
na de boosheid bereik je de volgende fase.
helaas moet je voordat je aan accepteren toe komt eerst nog door een andere fase heen
waarbij je de meeste pijn voelt.
je moet door die pijn heen om te kunnen beseffen wat je mist.
je moet zien wat je mist om er achter te komen wie je zelf bent,
wat je zoekt, wat je wilt bereiken.
om er zelf sterker uit te komen !
van de pijn leer je wat je wel en wat je niet wilt accepteren.
leer je je grenzen kennen.
dat is nodig om weer verder te kunnen!
na deze fase komt de berusting ,
je zult steeds rustiger worden,
je overdenkt alles nog een keer.
je komt tot de conclusie dat je er niets aan kunt veranderen.
dat je verder moet.
soms ga je nog een keer alle fases terug door.
voor je in de laatste fase van accepteren komt.
als je die fase hebt bereikt dan ga je de rust vinden
pak je je leven weer op.
je bent veranderd.
je weet weer waar je staat in het leven.
je hebt weer nieuwe doelen.
het geluk lacht je toe.
je gaat van een negatieve flow over in een positieve flow.
je kunt weer lachen,
je kunt weer de dingen doen die je leuk vindt
je hebt weer plezier !
door pijn moet je heen om het geluk te vinden.
dat geluk had je heel ver weg gestopt,
het zat diep van binnen
moet weer boven komen.
uiteindelijk zul je het ultieme geluk weer vinden
je zult precies weten wat echt belangrijk is.
als je in een positieve flow terecht komt
zal er een moment komen dat je jouw geluk met anderen wilt delen.
als je die ander niet bij de hand hebt ,
niet kunt vinden,
val je soms weer even terug.
maar door te focussen op de positieve dingen in het leven
zul je er steeds sneller uitkomen !
kortom van pijn leer je heel veel,
pijn is nodig om te groeien,
door de pijn wordt je sterker
door de pijn bereik je de volgende fase in je leven
kom je steeds dichter bij de dingen die echt belangrijk zijn voor je !

kom in de positieve flow
je zult een positief persoon vinden.
zolang je nog negatief denkt
zul je veel mensen treffen die zelf ook in een negatieve flow zitten.

kom op de zon schijnt,
het leven lacht je toe,
zie de kansen ,
kijk diep bij je zelf van binnen,
respecteer jezelf
weet dat je een gouden persoon bent die het beste met anderen voor heeft.
je verdient het geluk en je gaat het ook vinden !

vr groet en veel sterkte
bjm
gelukkig zijn zij die dromen en bereid zijn de prijs te betalen om deze dromen uit te zien komen

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 80
    • Bom: 02-2012
Re: 5 maanden later
« Reactie #31 Gepost op: 31 oktober 2012, 23:23:35 pm »
WACHT NIET OP EEN ANDER, BEGIN DIRECT MET LEVEN, LAAT LOS, LAAT GAAN , NEEM JE EIGEN VERANTWOORDELIJKHEID EN ALLES KOMT GOED !

EEN DING DAN NOG.........STEL NIET UIT TOT MORGEN WAAR JE NU NOG MEE KUNT BEGINNEN !!!!!!!!

krijg hier na kennis van het midlife gebeuren OVERIGENS een heel ander beeld bij, TOCH MAAR EEN STUKJE GESCHIEDENIS HERSCHRIJVEN :

tot dat de bom valt :

carriere maken
Voordat de bom valt
Werken aan mijn toekomst
Voordat de bom valt
Ik ren door mijn agenda
Voordat de bom valt
Veilig in het ziekenfonds
Voordat de bom valt

En als de bom valt
Lig ik in mijn nette pak
Diploma's en mijn checks op zak
Mijn polis en mijn woordenschat
Onder de flatgebouwen van de stad
Naast jou

Laat maar vallen dan
Het komt er toch wel van
Het geeft niet of je rent
Ik heb jou nooit gekend
Wil weten wie je bent
Wil weten wie je bent

Ik ben verzekerd van sukses
Tegen brand en voor mijn leven
Ik heb van alles maar geen tijd
Ook niet voor heel even
Ik moet aan mijn salaris denken
En aan mijn relaties
Maar liever weet ik wie jij bent
Voordat het te laat is

Want als de bom valt
Dan lig ik in mijn nette pak
Diploma's en mijn checks op zak
Mijn polis en mijn woordenschat
Onder de flatgebouwen van de stad
Naast jou

Jij moet nog huiswerk maken
Voordat de bom valt
Een diploma halen
Voordat de bom valt
E = mc2
Voordat de bom valt

MAAR WEET ZEKER DAT ER NA DE BOM OOK WEER EEN FANTASTISCH LEVEN WACHT !
(NOOIT MEER EEN VROUW ONDER DE 45 )
GROETJES
BJM
gelukkig zijn zij die dromen en bereid zijn de prijs te betalen om hun dromen uit te zien komen
Omhoog

bert

EN SHIT DEZE OOK AL MET EEN ANDERE BLIK : WAAROM BEGRIJP IK DEZE NU PAS :

5: Is dit alles

Ga zitten want ik wil es met je praten
'K ben allang niet meer zo blij als toen
Nee schrik maar niet ik wil je niet verlaten
Er is iets en ik kan er niets aan doen
We komen niets te kort we hebben alles
'N kind 'n huis 'n auto en elkaar
Maar weet je lieve schat wat het geval is
Ik zoek iets meer ik weet alleen niet waar

Is dit alles is dit alles is dit alles wat er is
Is dit alles is dit alles is dit alles wat er is

We zijn nu net een stuk in dertien delen
Aan het einde zijn we allemaal de klos
We leven trouw het leven van zo velen
Ik wil iets meer ik wil een beetje los

GROETJES
BJM
gelukkig zijn zij die dromen en bereid zijn de prijs te betalen om deze dromen uit te zien komen

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 80
    • Bom: 02-2012
Re: 5 maanden later
« Reactie #32 Gepost op: 31 oktober 2012, 23:24:17 pm »
mijn vrouw is hard bezig om er voor te zorgen dat zij in het gastenverblijf kan gaan wonen, heeft eindelijk eens wat initiatief getoond daarin, heeft de laatste losliggende spullen (natuurlijk weer zou ik bijna zeggen) bij mij in de kamer neergezet..), heeft verder de toegangsdeur gebarricadeerd (was even vergeten toen zij een kast plaatste dat zij dan zelf niet meer door die deur naar binnen kan  ), en heeft mij toegezegd dat zij er morgen gaat schilderen.......

de afgelopen 2 dagen was ik zelf weg en heeft zij in het huis met de kinderen geslapen en ook voor hen gezorgd, dus dat maakt dat ik weer helemaal blij was !

nu ben ik alleen nog even in afwachting of zij het inderdaad allemaal gaat doen zoals afgesproken en of zij het vol gaat houden, ik heb er in ieder geval alles aan gedaan om het mogelijk te maken dat zij rust heeft en zich zelf weer kan vinden en dat zij weer contact met de kinderen gaat krijgen

je kon wel helaas duidelijk merken dat mijn zoontje het er direct moeilijk mee had want de afgelopen 2 dagen dat mijn vrouw er weer eens was ging het met hem helaas op school direct mis.......zij heeft nog hulp nodig en mijn zoontje ook natuurlijk om weer te wennen, immers een autistje en veranderingen dat komt maar zelden goed

en ja ik ? ik kom er wel......ik heb lekker 2 dagen heerlijk gewerkt en veel gelachen, even weg van hier, even weg uit de stress........en hoop dat binnenkort nog een paar keer te doen !

Morgen vanaf de middag tot maandag ochtend zou mijn vrouw er weer zijn zodat ik nog eens een keer even wat andere dingen kan gaan doen..........zaterdag met wat partners van midlifers praten en uit eten, zondag iemand helpen die echt in de shit zit, maandag ook, dinsdag lekker werken net als woensdag.......en dan vanaf donderdag tot en met maandag ben ik dan weer lekker bij de kinderen
en dan 20 oktober lekker naar de maan ! verheug mij er erg op !

alles zal goed komen !

heel erg dank je wel nogmaals voor jullie belangstelling

groetjes
bjm
gelukkig zijn zij die dromen en bereid zijn de prijs te betalen om deze dromen uit te zien komen

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 80
    • Bom: 02-2012
Re: 5 maanden later
« Reactie #33 Gepost op: 31 oktober 2012, 23:25:13 pm »
sorry, sorry, sorry, ik kan het niet meer
ik ben zwak
ik ben boos
ik wil niet boos zijn
maar ik kan niet meer
ik kan niet meer verder
ben ik dan toch gek
zie ik dingen die er niet zijn
heb ik nu werkelijk gemeend
dat ik een afspraak had met haar
heb ik werkelijk gemeend dat zij die afspraak zou nakomen
heb ik mij niet gewoon vergist
zij is zo stellig
net zo stellig als ik
alleen zij zegt dat zij geen datum heeft genoemd
en ik dat dat wel zo is
het resultaat is hetzelfde
ik kan er niet , ik kan er niet, ik kan er niet meer............tegen !
ik moet weg
ik moet weg ver van hier
ik moet weer de rust vinden
de rust om verder te gaan
de rust die ik niet meer heb
de rust die ik ben verloren
mijn lichaam zegt dat ik moet stoppen
dat ik moet stoppen met mij druk te maken
zij snapt het niet
nee natuurlijk snapt zij het niet
ik communiceer ook zo beroerd de laatste tijd
ik kan niet meer helder denken
de boosheid zit mij in de weg
de boosheid reageer ik af op haar
haar in vertwijfeling achterlatend
daarom heb ik haar maar gevraagd te gaan
te gaan tot ik weer rustig zou zijn
wat baal ik van mij zelf !
waarom heb ik niet wat meer rust
waarom kan ik nu niet meer gewoon tot 10 tellen
waarom ben ik het tellen verleerd ?
in alles weet ik dat wat ik nu heb gezegd niet goed is
dat ik juist zo blij ben dat zij terug zou komen
waarom stuur ik haar dan weg
waarom laat ik haar haar eigen tempo niet bepalen
waarom loop ik allemaal weer veel te snel
waarom duurt dit allemaal zo lang

ja ik weet het er is geen enkele waarom vraag te beantwoorden
er is geen enkel antwoord te vinden
behalve dan dat ene antwoord
dat antwoord dat ik niet wil horen
denk aan jezelf
kies voor jezelf
laat haar gaan
laat haar los
want juist dat vasthouden
dat geeft nu zo veel ellende
dat leidt tot conflicten
ik moet terug
ik moet afstand nemen

dus is het goed dat ik haar vandaag heb gevraagd te gaan
terwijl de tijd nog niet daar was
dat zij zelf gepland had te gaan ?
nee natuurlijk niet
dat had ik op een andere manier moeten doen
maar

waarom is zij dan niet gaan schilderen
waarom heeft zij zich niet aan de afspraken gehouden
waarom heeft zij de spullen er voor niet geregeld
waarom moest ik dat dan weer allemaal doen ?

ach vent zit niet zo te eikelen
zij zegt dat zij de nota gaat betalen
zij zegt dat zij het wel zal doen
zij zegt dat ik niet zo moet pushen
en dat zij vanzelf aan de gang zal gaan
zij kan zich er nog niet toezetten
moet nog wennen aan het idee

diep van binnen weet ik dat zij twijfelt
en dat ik dat ook doe
bij twijfel niet inhalen is het spreekwoord
maar dan houdt alles op
mijn lichaam doet pijn
de keuzes zijn te moeilijk
het verklaart mijn gedrag
ik heb hulp nodig !
heel veel hulp
ik kan het niet , ik kan het niet , ik kan het niet alleen !

de afgelopen 2 dagen verdwijnt mijn positieve blik
verdwijnt mijn kracht
ik moet die kracht weer terug vinden
ik moet weer positief worden
ik moet verder
verder voor de kinderen
maar ook verder voor mijzelf !

ik ga al mijn blogs maar weer eens lezen
en denk dat ik snel tot de conclusie zal komen dat ik zelden er zo doorheen heb gezeten als nu
zo dicht bij
en ineens lijkt alles wel verloren !

ik wil zo graag zien dat zij ook haar best doet
dat zij het allemaal begrijpt
dat zij begrijpt wat ik bedoel
helaas snap ik het zelf ook niet
begrijp ik ook niet wat ik zeg
begrijp ik niet wat ik bedoel
tot nu !

o wacht
ik snap het nu weer,
ik weet weer waarom ik het doe
ik ben bang
heel erg bang
zo bang dat ik haar verlies
en daarom stuur ik haar weg
dat is makkelijker

ik voel mij nu zo'n loser
omdat ik de pijn niet aan kan
daarom werd ik even boos
daarom joeg ik haar terug
terug haar tunnel in
zij kan niet vechten
zij kan niet denken
zij vergeet alles
zij weet niet wat wij afspraken
zij is het even kwijt

geef haar de ruimte
geef haar de tijd
de tijd heelt alle wonden
ook al heb ik daar nu niets aan
en toch
en toch.............komt alles goed !!!!!!!
ik weet het
ik voel het
ik wil het
en waar een wil is is een weg !

groetjes
en veel sterkte aan iedereen
bjm
gelukkig zijn zij die dromen en bereid zijn de prijs te betalen om deze dromen uit te zien komen

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 80
    • Bom: 02-2012
Re: 5 maanden later
« Reactie #34 Gepost op: 31 oktober 2012, 23:26:16 pm »
ik schrijf niets............ik mag niets schrijven...........ik wil schrijven..............nee dat mag niet.............ja maar..............niks te maren...............staat er toch !

groetjes
bjm

......die relatie met die ander is echter al lang weer over...............shit doe ik het weer

.........................................................................nee ik schrijf niets............ik mag niets schrijven...........ik wil schrijven..............nee dat mag niet.............ja maar..............niks te maren...............staat er toch !
gelukkig zijn zij die dromen en bereid zijn de prijs te betalen om deze dromen uit te zien komen

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 80
    • Bom: 02-2012
Re: 5 maanden later
« Reactie #35 Gepost op: 31 oktober 2012, 23:27:01 pm »
had de tekst ook verstuurd aan mijn vrouw.........en zo waar een reactie terug........en wel een positieve !

groetjes
bjm
gelukkig zijn zij die dromen en bereid zijn de prijs te betalen om deze dromen uit te zien komen

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 80
    • Bom: 02-2012
Re: 5 maanden later
« Reactie #36 Gepost op: 31 oktober 2012, 23:28:06 pm »
of het goed gaat aflopen heb ik geen idee van nog, weet wel dat begrip je verder helpt dan boosheid.
ca 3 jaar geleden begon mijn vrouw met de ontkenningsfase, steeds meer aandacht voor lichaam, liposuctie, etc...haar minderwaardigheidscomplex speelde haar parten....eea na verlies van haar baan....na vinden van een andere baan begon zij op haar tenen te lopen.., zij probeerde nog wel een relatie met mij te onderhouden, maar het viel haar steeds moeilijker, de passie verdween bij haar, zij had er geen behoefte aan zo gaf zij aan, maar ook de steun van haar voor mij verdween, wat het duidelijks bleek toen ik een hartaanval kreeg en zij er eigenlijk niet voor mij was....zij begon te vechten in haar zelf tegen de dingen die ik deed..twee jaar geleden verloren wij een nichtje voor haar 1 e verjaardag, dat meisje had meer in het ziekenhuis gelegen dan dat zij thuis was....vervolgens moest mijn zoontje van 6 van school af...bleek autistisch....een tijdje later begon de grote verwijdering...het steeds belangrijker worden van de telefoon begon ergens in december vorig jaar, vanaf februari begon volgens haar een relatie met haar collega...begon ook het steeds later thuiskomen, het liegen, het er niet meer zijn voor de kinderen, het schelden op de kinderen, het boos zijn om kleine dingen....in juni was voor mij de maat vol en heb ik haar geconfronteerd met bepaalde dingen omdat ook mijn dochtertje op school steeds slechter begon mee te doen....heb haar gevraagd of zij een ander had, omdat ik veel signalen had dat zij verliefd was maar niet op mij, merkte ook dat ik er op mijn werk over begon te praten of ik nog wel een vrouw had als ik thuis zou komen..........onderbewuste wist dus veel meer ! ....na haar ontkenning ben ik een week weg gegaan....na terugkomst heb ik het nog een keer vriendelijk gevraagd en haar de tijd gegeven om eea te vertellen, na 2 uur alleen op haar kamer kwam zij inderdaad vertellen dat het waar was....heb toen gezegd...joh dan moet je niet verdrietig zijn, dan moet je blij zijn, verliefdheid is iets moois, heb geen spijt van iets wat gebeurd is...maar is het de liefde van je leven ? ga dan 3 weken met hem op vakantie en als hij dat wil ga dan 3 maanden bij hem wonen .....laat mij het dan weten wat je wilt......mijn deur staat altijd voor je open.......de volgende dag zij had een afspraak met hem, want hij was de liefde van haar leven, zij wilde scheiden en wilde met hem verder........hij was er niet voor haar.......relatie was toen heel snel uit met haar vriendje.....moraal is laat het hen zelf beslissen en laat snel los.........zij weten niet hoe zij om moeten gaan met begrip want hopen op een knallende ruzie en doen alles om de relatie met jou neer te halen, ruzie met je te hebben, je te haten...zodat zij een verantwoording hebben voor de dingen die zij doen.....zij raakte in een hele diepe depressie...koud, kil, afstandelijk....desondanks het ca 1.5 maand vol gehouden met leuke dingen te doen met haar en de kinderen...maar iedereen liep op eieren, het ging niet meer.......ik moest haar wegsturen..........nog wel haar contact laten zoeken met een therapeut........maar de onwil om voor ons te vechten ontbrak...en de leugens bleven net als gebrek aan spijt en het maar beschermen van haar soulmate......waardoor ik brak..........zij was er nog slechts vanuit gemak, om haar dak boven het hoofd en omdat zij nergens anders terecht kon........toen ik boos werd was zij binnen een dag weg.......zonder achterlating van adres etc........kon niet voor de kinderen zorgen, die zouden bij jeugdzorg terecht komen etc..........en zo nog veel meer teksten.....van mij had zij nooit gehouden etc..........ik bleef haar echter knuffels geven, heb haar een mooie brief geschreven, meer dan eens overigens.......helaas nooit reactie op gegeven, maar zij heeft deze wel gelezen.........na 2 maanden zie zij dat zij in het "gastenverblijf" bij ons op het perceel wilde wonen, zij komt weer steeds vaker langs, begint zich weer wat meer te bekommeren om de kinderen, begint ook te begrijpen dat het leven alleen voor mij met 2 autistische kinderen best zwaar is en dat ik amper meer kan werken.....en komt dan ook steeds vaker helpen........binnenkort gaat zij in het gastenverblijf wonen.......nog altijd kunnen wij normaal praten......al zijn haar verwijten nog altijd hard......en vind zij nog steeds dat veel mijn schuld is , als het die van haar maar niet is..........
ik geloof heilig in het ingeslagen pad, geloof dat het het beste is voor de kinderen, maar elke keer krijg ik wel weer een klap als ik denk dat zij verder is dan zij in werkelijkheid is.......als ik weer eens vraag aan haar of zij nu niet eens wat meer voor ons zou willen vechten....of als ik vraag of zij nu eens bij de dokter wil langs gaan om te snappen waar zij door heen gaat, want alles wordt natuurlijk nog steeds ontkent door haar., het "gastenverblijf heeft zij inmiddels geschilderd, de spullen verhuisd....nu alleen nog wachten op de datum dat zij er daadwerkelijk ingaat.........mijn lichaam heeft het extreem moeilijk........staat bol van de stress.........om hetgeen er gebeurd........ik moet anders leren communiceren, minder direct......dat ga ik ook doen ! ik wil hier in slagen en weet zeker dat het gaat lukken ! dat de ingeslagen weg de juiste is ! de weg van het begrip in plaats van de verwijten........

groetjes en iedereen heel veel sterkte !
bjm
gelukkig zijn zij die dromen en bereid zijn de prijs te betalen om deze dromen uit te zien komen

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 80
    • Bom: 02-2012
Re: 5 maanden later
« Reactie #37 Gepost op: 31 oktober 2012, 23:29:07 pm »
wel of geen midlifecrisis ?
de depressie bij haar heb ik gezien, de kilheid , het niet meer kunnen praten met de hulpverleners door haar, het niet beseffen, haar vergeetachtigheid, echt niets meer kunnen onthouden, etc etc

kan hier nog veel meer aan toe voegen hoor, alles kwam voor ! vooral het geen spijt hebben, het er niet zijn, zo maar ineens de kinderen laten voor wat zij zijn, geen verantwoording willen, lust en liefde verwarren, daar in door willen gaan terwijl zij wist dat hij er niet voor haar zou zijn, de vele verwijten, de andere zij die er in eens was, het zware afvallen , haar baas dacht aan burn out, het vervreemden van iedereen, het continu ruzie zoeken met iedereen, met de kinderen, met mij, met haar familie, het irrationele gedrag, het vele liegen, etc etc etc, het niet anders kunnen, etc etc etc

De kenmerken van een Midlifecrisis
- Iemand is ineens onherkenbaar voor zijn omgeving door 180 graden veranderd gedrag
- Nemen van irrationele beslissingen en deze uitvoeren, zonder de gevolgen te overzien
- Zomaar ineens willen scheiden, terwijl het huwelijk goed was
- Iets missen in de relatie maar niet goed kunnen aangeven wat er dan ontbreekt
- Zeggen niets meer voor de partner te voelen
- Het gevoel hebben dit te moéten doen, hoe raar het ook klinkt
- Vaak ineens verliefd op een ander (de soulmate)
- Met die ander ‘zo goed kunnen praten’ en ‘ zo op één lijn liggen’
- Na verloop van tijd niet echt gelukkiger zijn in die nieuwe relatie
- De partner de schuld geven
- Gezin in financiële en emotionele chaos achterlaten zonder wroeging
- Onbereikbaar, niet meer mee te praten
- Egoïstisch, alleen hijzelf is belangrijk
- Geen verantwoording nemen voor hun daden
- Zich leeg voelen
- Iets anders willen maar niet duidelijk weten wat
- Partner, kinderen en vrienden links laten liggen, geen kritiek willen horen
- Weten dat wat ze doen fout is, maar niet anders kunnen
- Zich gedragen als een puber, waar geen gesprek mee te voeren is
- De balans op willen maken na een half leven
- Vaak onvrede over werk en relatie (Is dit nu alles?)
- Niet meer rationeel kunnen denken
- Vreemde blik in de ogen, zwarte kille ogen zonder emotie (shark eyes)
- Zich niets aantrekken van het verdriet van de partner, emotieloos
- Het gevoel alsof het ze ‘overkomt’
- Geen normen en waarden meer lijken te hebben
- Alles zeggen om de relatie/het huwelijk omlaag te halen
- Geen signalen afgegeven, de Midlife Crisis is er ineens!
- De partner geen kans willen geven om te vechten voor het huwelijk
- Euforische/manische trekjes vertonen, daardoor onherkenbaar voor de partner
- De partner heeft het gevoel ‘dat er iets niet klopt’ (info over Midlife Crisis maakt de puzzel

http://www.***************.nl/LBS-Midlife Crisis-handboek.pdf

groetjes. moet even weg later zal ik je nog even antwoorden als je het goed vind
bjm
gelukkig zijn zij die dromen en bereid zijn de prijs te betalen om deze dromen uit te zien komen

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 80
    • Bom: 02-2012
Re: 5 maanden later
« Reactie #38 Gepost op: 31 oktober 2012, 23:30:01 pm »
Zij komt terug, ik poste het hier op de site eerder. Vandaag maar eens een gesprek gevoerd...in de hoop dat zij nu aan kon geven wat er speelde, waarom dit nu allemaal gebeurde...uiteraard kon zij er geen antwoord op geven...zij had werkelijk waar geen idee...vond slechts dat ik niet in circeltjes moest ronddraaien en haar gewoon moest laten gaan...zij ging nu toch in het gastenverblijf wonen...zij had nu toch eindelijk geschilderd...had zij gigantisch tegen op gezien...maar wel gedaan...maar bij mij deed zij toch nooit wat goed....

dat verdomde minderwaardigheidscomplex ook, die schreeuw om aandacht....

maar weet je wat het gekke is ? ik denk dat zij gelijk heeft...ik begin mijn positiviteit te verliezen...ik merk dat mijn lichaam moe wordt, stijf staat van de stress...het steeds maar weer harde klappen krijgen heeft zijn tol geeist en als ik niet oppas gaat dat nog meer schade aanrichten

daarom ben ik vandaag maar eens boos geworden, waarachtig konden wij toen zomaar weer eens een gesprek hebben...natuurlijk geen enkel woord van sorry...alleen maar dat zij zich helemaal niets kon herinneren van een aantal uitspraken waar ik haar mee confronteerde...uitspraken die zij nog te erg vond die werden gewoon ontkend gedaan te zijn

ik heb nooit van je gehouden..dat heb ik nooit gezegd
hoe komt het dan dat ik die heb opgeschreven als zijnde uit jouw mond gehoord ? misschien dat mijn ouders dat wel tegen je gezegd hebben........euh......heb je het daar wel gezegd dan..........weet ik niet meer............eeeeeeeehhhhhhhhh ?

ik wil de stress kwijt daarom wil ik een paar dingen van je weten zei ik.... zij : .je moet eens stoppen met malen, er zijn geen antwoorden, ik vind het vervelend dat je zo zeurt om antwoorden, ik weet deze niet

waarom moeten wij dan zo leven en kunnen wij niet gewoon samen verder ? dat weet ik niet....eehh maar je zult toch in al die maanden wel wat bedacht hebben dat je weg was ? je weet toch dat ik nooit denk, niets doe en mijn gevoel volg ? ik : wat zegt jouw gevoel dan ? ben je nu gelukkig ? nee dat ben ik niet, ik heb veel gehuild...maar als je zo veel hebt gehuild dan zegt dat toch dat je dit allemaal helemaal niet wilt ? zij : ja maar ik heb het boek gesloten.........ik ga verder zonder jou....

mag ik dan weten waardoor je het boek hebt gesloten ? dat weet ik niet
dat is toch niet fair, kun je nu niet eens met mij delen waardoor je tot deze beslissing bent gekomen ? wat heb je overwogen ?
nee dat kan ik niet, enige dat ik kan zeggen is dat ik het idee heb dat het tussen ons niet gaat werken.......dat ik te veel moet veranderen...
hoezo ? wat moet er allemaal veranderen dan ? volgens mij hoef je niets te veranderen
ik wil niet meer dat het zo was zoals toen.......wij zijn gewoon uit elkaar gegroeid...ja en hoe komt dat ? als jij een dubbelleven hebt denk je dat ik dat niet heb gemerkt........waarom heb je er nooit wat over gezegd ? dat je gevoel had voor iemand anders.........dat had heel wat verbouwen en pijn gescheeld....
ja is het normaal dat je dat soort dingen zegt ? weet ik niet maar is het normaal dat soort dingen te doen ? denk dat er dus geen normaal is..........moest zij lachen, nee denk ik ook niet zegt zij

en toen : misschien heb ik het niet allemaal goed gedaan, maar jij ook niet...........
ik : wil je ook nergens de schuld van geven. heeft ook geen zin. maar kun je dan tenminste het malen in mijn hoofd doen stoppen door mij te vertellen waarom je zulke heftige teksten hebt gezegd tegen mij ?
voorbeelden :
ik heb NOOIT van je gehouden
ik wilde de kinderen Nooit
als ik voor de kinderen moet zorgen komen zij bij JEUGDZORG
ik ga hier kapot

ik : weet je wat voor gevoel die woorden mij geven ? wat voor een klootzak ben ik wel niet geweest, wat heb ik jou allemaal aangedaan ? dat dit allemaal moet gebeuren ? dat het leven van 4 mensen vernietigd moeten worden.........deze woorden zorgen ervoor dat ik gek wordt in mijn hoofd, dat ik de hele tijd aan het denken ben wat moet ik nu, wat is er gebeurd...wat is er allemaal van waar ?

gelukkig heb ik alles opgeschreven en heb ik er bij geschreven een voorbeeld waardoor ik weer weet dat het anders was, met de woorden uit mijn herinnering erbij waaruit blijkt dat je het niet gemeend kan hebben..........

zij ; heb ik dat gezegd ? nou dat weet ik allemaal niet meer hoor, heb wel meer gezegd, dat onthoud ik allemaal niet........mijn hersens zijn net een zeef..........

WAAROM dan niet gewoon eens een sorry, waarom niet gewoon eens zeggen dat had ik niet moeten zeggen, snap dat je er mee zit , etc ?

tuurlijk omdat zij het niet meer weet, of toch omdat zij het wel weet maar het nu beter uitkomt om het niet te weten ? zij moet toch een verschrikkelijke pijn hebben om te verwerken wat er allemaal is gebeurd...zij had veel gehuild zo gaf zij aan.........ja en nu....is zij gelukkig ? NEE dus, gaat zij door op haar reis zonder ons...ja......maar zij trekt wel steeds meer richting de kinderen....met mij praat zij af en toe...zij wil geen ruzie...

maar heb haar toen gezegd...iemand die boos is die vecht ergens voor, iemand die gelaten is...die interesseert het allemaal niet........dat is het beeld dat er in ieder geval wordt geschept....dat zijn duivelse dialogen........ik wil niemand wat verwijten, maar kennelijk kom ik steeds verwijtend over, altans dat is het gevoel dat ik krijg als ik met jou praat....heb je veel brieven geschreven waarin precies staat wat ik voel, wat ik vind, geef niemand de schuld, heb je die brieven wel gelezen ?

zij : ja heb ik gelezen, waarom kun je dan niet eens wat terugschrijven ? ja schrijf niet...praat niet....

ik ga een boek lezen, een cursus volgen, geweldloos communiceren, hopelijk helpt het zodat jij je niet steeds aangevallen voelt heb ik toen gezegd..........(zou zij eigenlijk ook eens moeten doen, maar als ik dat zeg krijgen wij weer een hoop gezucht denk ik !)
life sucks, but goes on ! ja zij gaat in het gastenverblijf wonen, ja zij komt terug, maar wanneer...dat is nu 1 februari...........dat wist zij zeker dat zij dat zou halen.......denk dat het ergens december wordt

slakken zijn traag......Midlife Crisis-ers ook !

sorry moest het even kwijt !
groetjes en veel sterkte allemaal
bjm
gelukkig zijn zij die dromen en bereid zijn de prijs te betalen om deze dromen uit te zien komen

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 80
    • Bom: 02-2012
Re: 5 maanden later
« Reactie #39 Gepost op: 31 oktober 2012, 23:30:50 pm »
het verhaal gaat lang terug
hier staat lang niet alles
speelt al vanaf 3 jaar geleden
sindsdien is er veel gebeurd
heb veel geprobeerd om de relatie te redden
heb dat niet goed gedaan, althans resultaat is dat het niet gelukt is
heb gevraagd of zij met mij naar therapie wilde, heb daar niet op aangedrongen, omdat zij zelf wilde oplossen
heeft zij in de ontkenningsfase ook serieus geprobeerd
verviel al snel weer in oude patronen
onzekerheid, etc.
heb dat in die periode wel onderkend maar kon haar steeds minder bereiken. daarmee kwam het voor mij ook niet als verassing dat het uiteindelijk eens een keer fout zou gaan
alleen wel jammer dat het nu net in deze periode gebeurd
immers wij hadden nl net besloten te gaan verhuizen...heb een heel nieuw huis gebouwd, compleet cf haar wensen
ook haar wensen met betrekking tot meer thuis zijn zouden zodra het af was, juni 2012, worden vervuld.....
ja dan is het wel raar om dan te zien dat zij in de tussentijd
een relatie met een ander aangaat en geen geduld kon opbrengen
had overal wel degelijk naar haar geluisterd

maar goed, het is hoe het is en vanaf dat moment sta ik aan de zijlijn. heb haar juist heel veel vrijheid gegeven, zij mocht naar die ander, 3 weken met hem op vakantie, 3 maanden bij hem wonen, daarna wilde ik horen wat zij wilde gaan doen, terugkomen of niet, etc...heb heel veel begrip getoond, en ben niet in verwijten vervallen...dat heeft goed geholpen, zij heeft toen zelf gekozen...en stopte met die ander binnen een maand.........

omdat zij niet kon kiezen in eerste instantie heb ik wel de nodige gesprekken met haar gehad...heb toen haar wat dingen laten lezen over vreemdgaan, over te maken keuzes, , later ook over Midlife Crisis, maar toen was zij al weg uit het huis hier, misschien al met al 3 keer gevraagd of zij hulp wilde zoeken, maar haar daarin niet gepusht, sterker had snel door dat ik vooral praatte en er bij haar niet door heen kwam, toen heb ik nog slechts geschreven.......zodat zij zelf de keuze had of zij het wilde lezen of niet, zelf de keuze had of zij er wat mee wilde doen of niet

over Midlife Crisis heb ik het met haar slechts 1 keer gehad om aan te geven dat dat het misschien zou zijn en dat ik het van belang achte voor haar keuze die zij moest gaan maken voor haar zelf om er kennis van te nemen, daarna alleen als zij er over begon nadat zij het had gelezen wat ik haar had meegegeven en laatst nog een keer om aan haar te vragen of zij aub naar een arts wilde...wilde zij natuurlijk niet....

later is zij toch weg moeten gaan omdat het thuis niet meer ging, heb mij weer helemaal nergens mee bemoeid, haar haar eigen weg laten gaan, alleen in belang kinderen wel contact onderhouden natuurlijk

de kinderen zijn beide autistisch, die hebben structuur nodig en haar dus ook ! zij kon hen er niet bij hebben, ontvluchte haar verantwoordelijkheid, wilde nog slechts plezier, ik heb de kilheid gezien, de afstandelijkheid, de vergeetachtigheid, het niet geïnteresseerd zijn in de kinderen, het ontkennen van hetgeen er met hen gebeurde, het ontkennen ook dat het met hen niet goed ging, etc...
elk kenmerk Midlife Crisis kwam naar voren...

heb toen gevraagd aan haar of zij naar therapie wilde, heb haar gezegd kan jou niet helpen hiermee, moet je zelf doen , uiteindelijk heeft zij dat toen gedaan, zij zei toen overigens zelf dat zij verbaasd was dat therepeute helemaal niet inging op die Midlife Crisis.........later gaf zei daar aan...Midlife Crisis zou wel kunnen maar is net horoscoop...ik herken er veel in maar ga er niet naar leven..........

en waarom komt zij terug op perceel ?
omdat de kinderen dat nodig hebben, pas als zij zelf zegt dat zij wil onderzoeken of er tussen ons nog wat is, dan komt dat aan bod...zou dat natuurlijk heel graag willen, maar respecteer haar wens dat zij dat nu niet wil en misschien ook wel nooit gaat willen...

neemt niet weg dat ik als partner of in haar ogen hoewel nog steeds gehuwd..ex partner...nog altijd wel recht meen te hebben op een eerlijk en open discussie over wat er gebeurd is, en of dingen zijn gezegd zijn ook echt zijn gemeend

ben haar partner dan ook inderdaad al heel lang niet meer in haar ogen

het punt van niet thuis zijn voor haar, haar problemen en dergelijke dat ben ik gezien bovenstaande niet met je eens, snap wel wat je zegt , maar denk dat ik juist alles heb gedaan om het haar naar de zin te maken, liefde is voor mij , de ander zijn geluk laten vinden zelfs als dat inhoudt dat zij bij je weg gaat !

PIJNLIJK is het dan ook te zien dat zij in zijn geheel niet gelukkig is, maar het is de reis die zij is gegaan, zij is vertrokken zonder de kinderen en zonder mij, vervreemd zich van iedereen en heeft met baas, familie en oude vrienden ruzie...gelukkig zie je nu langzaam weer wat herstel.......

alleen is mijn energie level behoorlijk laag geworden, hetgeen mij nu problemen geeft. de 2 kinderen, de zaak van mij, het niet kunnen werken, dus financieel steeds moeilijker te komen te zitten terwijl je net in je droomhuis woont en nu misschien al weer moeten verkopen in een k..markt...en dan mijn vrouw die de weg kwijt is........

groetjes en nogmaals heel erg bedankt
hoop met dit bericht wat meer te hebben laten zien
sta er niet boven, maar juist midden in
heb altijd proberen objectief naar de situatie te kijken zelfs als dat zou leiden dat zij bij mij weg zou gaan, liefde is immers laten gaan !

ook de keuze van terug komen op perceel is haar keuze
net als wat zij nu doet voor de kids
alleen gaat het mij soms niet snel genoeg en daar baal ik dan weer van vandaar mijn blog, even van mij afschrijven

groetjes
bjm
gelukkig zijn zij die dromen en bereid zijn de prijs te betalen om deze dromen uit te zien komen

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 80
    • Bom: 02-2012
Re: 5 maanden later
« Reactie #40 Gepost op: 31 oktober 2012, 23:32:03 pm »
heb haar er al uitgegooid, tijdje geleden...toen had zij helemaal geen contact meer met de kinderen, kon zij niet aan, met mij ook niet, etc...heeft het allemaal zelf moeten ervaren....nu is haar beslissing dat zij in het gastenverblijf wil wonen...dat is mooi want dan kan zij dichter bij de kids zijn die dan ook zelf naar haar toe kunnen. dat is gewoon een aparte ruimte, met eigen keuken, badkamer, opgang, etc...dus zij kan daar doen wat zij wil.

vervelende is dat zij de periode dat zij weg was bijna niets voor elkaar kreeg, in een te kleine ruimte woonde om de kinderen te zien, te ver weg woonde ook om de kids naar school te brengen, etc...waardoor alles bij mij kwam te liggen......kijk en dat wil ik dus niet meer ! dat zijn mijn grenzen die bereikt zijn...dat stomme egoisme van haar wat dat betreft ...zij zal haar verantwoording moeten nemen mbt de kids
en daarom ben ik blij dat zij terug komt op het perceel en heeft aangegeven nu eindelijk die verantwoording te willen nemen...niet in het huis waar ik en de kinderen wonen dus..........maar wel een goede omgangsregeling met hen die zij ook na wil komen

voor het overige geldt onverkort dat het raar blijft te ontdekken keer op keer dat die Midlife Crisis-ers een flim hebben gezien of in ieder geval een script hebben gelezen, waarbij zij allemaal dezelfde woorden gebruiken, hetzelfde doen...en de achtergebleven partner in vertwijfeling achterlaten.........

mijn weg is lang geweest, ben bang dat die nog lang zal zijn, maar ben er van overtuigd door weer in een positieve flow te komen, te gaan vinden wat een ieder zoekt, geluk ! en wat is de opperste uiting van geluk ? het delen ervan !

of is dat misschien toch de angst die regeert ? de angst alleen te blijven ?
en daarom de bereidheid om alles te delen met die ander en daarom niet het maximale uit jezelf te halen omdat de Midlife Crisis-er eigenlijk tijdens het hele samenzijn heeft lopen te remmen ? en ook nu zij weg is wil je het nog steeds met haar delen ....maar goed nu komt zij terug...als apart persoon in een apart gastenverblijf...toch blij dat ik het dit jaar heb neergezet....gek vertelde toen tegen de makelaar dat mijn huis ideaal zou zijn voor mensen die gingen scheiden...het huis was op te delen in 3 delen...bovenste voor bijvoorbeeld de man, middelste voor de vrouw, de onderste voor de kinderen waar zij een keer per 2 weken een week samen konden eten, opletten, etc...en dan het gastenverblijf voor bezoek.......

kennelijk onderbewust toch veel meer geweten dan ik met mijn verstand bij kon...ondanks alle signalen...die ik niet wilde geloven, heb weggestopt omdat ik het bewijs niet kon vinden ! tot het zo duidelijk was dat mijn gevoel mij dingen liet zeggen waar ik achter af bij dacht...waarom heb ik dit gezegd...en toen viel alles op zijn plek en kon ik ook zonder boosheid afscheid van haar nemen.......maar toen wilde zij weer blijven juist.......tot het echt niet meer ging...toen starte het vernietigen van de relatie........om later weer te kunnen herstellen hopelijk.....ach ja ....zonder hoop is het leven verloren !

raar dan toch te zien dat de Midlife Crisis-er wil groeien, emotioneel niet tegen de ander op kan en vervolgens ook nog ongelukkig blijkt te zijn en geen steek verder komt !

en ja ik denk aan de kinderen, ga verder met wie ik ben, ben aan het overleven en geef steeds duidelijker ook mijn grenzen aan...of zij het nu leuk vind of niet......zij probeert het te snappen waar ik doorheen ga..maar heeft nog geen flauw idee....weet niet eens meer wat zij gezegd heeft....

maar ik weet het wel, maar weet ook dat zij dat niet kan hard maken, dat het gewoon niet waar is, daardoor kan ik verder met mijn leven......moet wel die stress kwijt...dus heb net maar een boek besteld met allerlei methodes om van de stress af te komen, tenslotte begint het leven bij jezelf.......het veranderen van de wereld ook

heel veel sterke, geluk, kracht, wijsheid en ook GEDUld EN liefde gewenst
bjm
gelukkig zijn zij die dromen en bereid zijn de prijs te betalen om deze dromen uit te zien komen

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 80
    • Bom: 02-2012
Re: 5 maanden later
« Reactie #41 Gepost op: 31 oktober 2012, 23:33:09 pm »
hoi allemaal,
na een paar maanden op deze site veel verhalen gelezen te hebben, vele antwoorden te hebben geformuleerd, wat mij gedwongen heeft na te denken over wie ik was, wat ik wilde, welke behoeften ik had en ook hoe ik communiceerde heb ik een paar conclusies getrokken welke ik graag met jullie wilde delen. Ik hoop dat jullie er minstens net zo veel aan hebben als ik. heb hier een aantal blogs van gemaakt, dit is de eerste.

1
het voelt ongelooflijk goed als iemand daadwerkelijk in staat is naar mij te luisteren, zonder te oordelen, zonder een oplossing te willen aanreiken...dat is immers wat ik zelf moet vinden

het is vreemd te zien en leuk tegelijk hoe je door je verhaal te vertellen in staat bent om heel ingewikkelde zaken die te maken hebben met je gevoel kunt oplossen en kunt ontrafelen en hoe je de dingen helder kunt krijgen

is dit nu ook niet meteen het verschil tussen man en vrouw ?
dat mannen vaak een oplossing willen realiseren en dat de vrouw nu juist wil dat de man gewoon luistert, zonder oordeel , zonder oplossing ?

2 ik merk dat ik het plezieriger vind om een reactie van iemand te lezen die zijn of haar eigen gevoel in het antwoord stopt, die meeleeft in wat de ander geschreven heeft want dan heb ik het idee beter begrepen te worden. kortom een stuk empathie.

de conclusie die hier bij hoort voor mij is dat ik merk dat als iemand een stukje terug geeft van wat ik schreef of zeg, samenvat en daarmee eigenlijk aangeeft wat hij / zij begrepen heeft van het verhaal van mij, dat ik mij weer beter begrepen voel.zodat je dichter bij de reactie van deze persoon kunt komen

is dit ook niet wat velen van ons ervaren hebben in hun leven, het niet begrepen voelen ? is dat nu niet wat empathie , begrip, met ons doet ? is het niet zo dat wij door empathie te geven aan een ander, door ons kwetsbaar op te stellen dat wij een gevoel van veiligheid ervaren in plaats van onveiligheid en verwijten ?

en is het ook niet een stukje respect en begrip dat wij zoeken ? als een van de basisbehoeften van een mens ?

is dat niet nu juist essentieel om uit deze periode van liefdesverdriet of andere crisis te komen ? het bewust worden van wat er werkelijk in iemand omgaat ? weten welke gevoelens er leven bij iemand, welke behoeften deze persoon heeft.......en daar vervolgens een luisterend oor voor te vinden ? is dat nu niet hoe je kunt verwerken ?

door jezelf kwetsbaar op te stellen, je in te leven in de ander, begrip voor de ander te hebben, ongeacht hoe je jezelf voelt, maar tegelijk ook begrip voor jezelf te hebben kom je er achter of iets wel of niet kan werken. daardoor zul je ook in staat zijn de nee te kunnen accepteren...ook al komt de nee nog zo hard aan ! door met empathie te reageren, door begrip op te brengen in plaats van te vervallen in boosheid en de ander verwijten te maken zul je in staat zijn verder te komen, los te laten, nee niet langer als een afwijzing te zien, en de eventuele boosheid om te zetten in positieve energie....je zult zelfs in staat zijn op een andere manier te gaan communiceren, waarbij je zelfs saaie gesprekken weer tot leven kunt wekken....door zelf te beginnen met empathie zul je ook empathie terug gaan krijgen !

liefdesverdriet kan opgelost worden door dat mensen met empathie luisteren !

als je wilt dat de ander veranderd, stop daar dan mee ! verander je zelf en schaaf hoogstens wat scherpe puntjes er af bij de ander.

of zoals gandhi ooit heeft gezegd : laat ons zelf de verandering worden die we zo graag zouden zien in de wereld !

groetjes bjm
binnenkort schrijf ik deel 2 over boosheid

door je kwetsbaar op te stellen
gelukkig zijn zij die dromen en bereid zijn de prijs te betalen om deze dromen uit te zien komen

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 80
    • Bom: 02-2012
Re: 5 maanden later
« Reactie #42 Gepost op: 31 oktober 2012, 23:34:27 pm »
achtergrond :

De laatste tijd bij het lezen van vele blogs en verhalen hier op de site heb ik gemerkt dat veel mensen boos zijn op hun ex, ook ik heb die periode wel gekend, hoewel ik in het begin direct geprobeerd heb mij begripvol te tonen voor de behoeftes van mijn vrouw, de reden van haar vreemdgaan, de reden van haar liegen, de reden van haar chagrijn naar mij en de kinderen, merkte ik de laatste 2 weken dat het mij steeds moeilijker viel om dat begripvolle gedrag vol te houden en merkte ik dat ik steeds bozer werd. reden mij te verdiepen in de vraag waarom ik zo boos werd, terwijl mijn vrouw nu juist steeds meer voor de kinderen ging zorgen en zelfs heeft aangegeven terug op ons perceel te gaan wonen.

waarom dit blog :
daarom heb ik mij eens verdiept in boosheid, heb het hier neergeschreven als deel 2 uit een serie blogs van mij, hoop dat jullie er ook wat aan hebben !

boosheid :
boosheid uit je in 4 stappen...
1
je stopt met waar je mee bezig bent..luisteren, praten, werkzaamheden, etc....
2
je moet er vervolgens achter komen waarom je nu eigenlijk boos bent...waarom je de ander veroordeeld
3
vervolgens maak je contact met je eigen behoeften...wat had je nu willen bereiken...(erbij horen, respect, verbinding bijvoorbeeld)
4
en dan als laatste moet je je gevoelens en onvervulde behoeften onder woorden gaan brengen....je dient dus achter je diepere gevoelens te komen en dat is niet..hij of zij is ziek , hij/zij had een relatie met ...nee dat is iets anders

je vond het misschien wel respectloos naar jou, hij verbrak de verbinding, je hoorde er niet bij of andere behoeften die je had

dan is het om van je boosheid af te komen zaak om er achter te komen welke behoeften niet werden vervuld door hem aan jou daarna is het zaak empathie te krijgen voor jezelf ....je in te leven in jezelf, dat jezelf toe te staan.....en vervolgens je in te leven in de ander die je de boodschap wil brengen

aanleiding boosheid :
de aanleiding (bijvoorbeeld het vreemd gaan, bijvoorbeeld het beledigen, bijvoorbeeld het slaan, bijvoorbeeld het manipuleren, bijvoorbeeld het verslaafd zijn, bijvoorbeeld het drinken, bijvoorbeeld.....verzin het maar) waarom je kwaad bent is gebeurd, daar wordt jezelf niet beter van daar aan te denken ! maar welke behoeften van jou werden niet vervuld door die ander ?
vervolgens is het zaak de empathie bij jezelf te vinden en je bewust te zijn van deze "haat" gevoelens, zonder deze te veroordelen, sta het je toe !

die boosheid die je hebt ..die je in de weg zit die moet er uit ! dat kan alleen als je je bewust wordt van dat gevoel en het je zelf toestaan dat gevoel te hebben ! door er vervolgens over na te denken en er achter te komen wat de diepere oorzaak is van dat gevoel kom je verder uiteindelijk !

waarom ben je boos ?
schrijf maar eens op waarom je boos bent ? je zult zien dat je dingen veel stelliger gaat opschrijven, veel harder, de woorden die je gebruikt moet je vervolgens eens bekijken als je wilt en zien welke behoeftes daar achter schuil gaan...

voorbeeld : hij heeft de boel besodemieterd...hij liegt....hij is niet eerlijk geweest...jij vindt het dus kennelijk heel belangrijk dat iemand loyaal is en eerlijk..........welke basis behoeften gaan hier achter schuil ? kom daar achter en je kunt weer verder !

de boosheid die dat met zich mee heeft gebracht....probeer er vervolgens achter te komen wat je hart zegt....probeer ook te vinden wat het hart van je ex of in gewone communicatie wat het hart van je gesprekspartner heeft gevoeld...

je boosheid zit meestal in het feit dat hij je niet heeft gehoord, dat hij niet hoorde wat voor pijn jij had, dat omdat hij zich zelf ook veroordeeld hij je pijn niet kan horen...grote kans dat hij zelf ook vind dat hij verkeerd bezig is...maar hij kan niet anders..gek ...maar waar !

dan over die pijn van jou : hij heeft het wel gehoord die pijn, maar niets mee kunnen doen ! hij was het er ongetwijfeld ook mee eens dat het allemaal niet kon, maar kon niet anders...hij heeft jouw pijn niet daadwerkelijk kunnen voelen hij is en was niet in staat jou empathie te geven en zich in jou in te leven

boosheid komt dus door : oordelen, etiketten te plakken, beschuldigende gedachten, gedachten over wat de ander zou moeten of zou moeten verdienen

schrijf eens op : ik houd niet van mensen die...... en schrijf eens de negatieve gedachten op die in je hoofd opkomen

is dat ? liegen, oneerlijk zijn, geen excuses kunnen maken, overspel plegen, er niet zijn als je ze nodig hebt of is het wat anders

sorry en nog bozer worden ?
sorry zeggen is vaak aangeleerd dus als je voelt dat dat niet oprecht is, kun je daar nog bozer over worden............je wordt immers nog altijd niet gehoord ! de ander voelt niet met je mee, voelt je pijn niet !

boosheid komt nooit door anderen !
boosheid komt nooit door wat anderen zeggen of doen....boosheid ligt heel diep in jezelf....vaak wordt aanleiding en oorzaak in geval van boosheid gelijk gesteld....maar dat is niet juist

maar waarom wordt je nu boos, wat is de oorzaak en niet wat is de aanleiding ! de aanleiding is ...bijvoorbeeld het vreemdgaan, de oorzaak is wat anders,,,dat is jouw onvervulde behoefte !

weet je is echt waar , hij heeft niet oprecht gereageerd naar jou toe....dus eerlijkheid ? een luisterend oor ? er zijn voor je ?

wij reageren vaak door de schuld bij een ander neer te leggen, daardoor worden wij kwaad, dat zit in onze cultuur...maar dat is niet de oorzaak van de boosheid ! dat is de onvervulde behoefte !

dus ook als een ander je slaat en je wordt boos..dan ligt dat aan een onvervulde behoefte van jezelf?
de ander slaat omdat hij niet in staat is op een normale manier te communiceren, hij is extreem boos...boos omdat hij machteloos is...en geen andere uitweg meer ziet, een primitieve gedachte..terwijl de ander veel sterker is en hij deze er onder wil krijgen...op het moment dat hij begint te slaan heeft hij echter al verloren ! zijn boosheid zit hem in de verborgen behoefte en niet de jouwe..maar er was kennelijk een aanleiding om ruzie over te maken, dus heb je ook een onvervulde basis behoefte om de ruzie aan te gaan, het was het waard er voor te vechten
dus ja je conclusie is waar...boosheid zit in een onvervulde behoefte ook als je gaat slaan

conclusie boosheid :
we zullen dus er voor moeten zorgen dat we de ander geen enkele verantwoordelijkheid moeten geven voor wat er is gebeurd.......dan kun je diep in je zelf gaan kijken wat je miste...en als je dat weet...kun je gaan kijken wat er is gebeurd (en dan aanleiding en oorzaak van elkaar scheiden).......dan heb je zo veel geleerd over wat er is gebeurd, dat je weer weet van jezelf wat je heel erg belangrijk vindt, wat je tegelijk ook weer leert op een andere manier met mensen te communiceren zodat je beter gehoord zult kunnen worden en vervolgens ook meer zult kunnen bereiken om je behoeften te kunnen vervullen.......

straffen helpt niet !
kortom behoefte ..........door te straffen op welke manier dan ook, bereiken wij niet dat de ander naar ons gaat luisteren...er komt dan een zinloze aangeleerde sorry...door de angst zijn behoefte te verliezen die hij wel degelijk gehad heeft en vond bij jou.....

door de actie en reactie die is ontstaan in boosheid heb jij niet het idee gekregen dat hij jouw pijn heeft gevoeld...waardoor je nog met een stuk boosheid bent blijven zitten.... boosheid is een stuk pijn , dat voortkomt uit machteloosheid, wat er achter zit...het doet teveel pijn om te kunnen verwerken...door deze pijn weg te drukken en om te zetten in een heleboel energie wordt de relatie vernietigd / op scherp gezet...dat is nodig om een nieuw hoger level te bereiken...dat is het level van spijt...spijt vanwege de boosheid, spijt omdat je moet gaan accepteren wat er is gebeurd....spijt omdat je het niet hebt kunnen voorzien, kunnen veranderen, kunnen tegen houden, spijt omdat je niet bent gehoord...en dan komt vervolgens het verdriet dat er voor zorgt dat je het kunt gaan verwerken.........

helpers en boosheid :
dan zijn er hier op deze site nog veel helpers, die gevraagd en ongevraagd hun hulp aanbieden...het kenmerk van de helper :
enigszins naïef, gevraagd en ongevraagd hulp aanbieden, ongelooflijk goed in het motiveren van anderen, daarbij zichzelf vaak wegcijferend....bedenk echter een ding : een verslaafde kun je niet redden !

vaak komt de boosheid bij de helper omdat deze gekrenkt is door het niet terug krijgen van de liefde en de hulp die je hem hebt gegeven, doordat jouw gevoel onder druk is komen te staan en je het idee hebt dat je hem niet kunt redden ! en uiteraard kun je een verslaafde niet redden dus kun je nog maar een ding doen...en dat is loslaten ! en juist daar ga je je als echte helper druk om lopen maken ! niet doen want nogmaals een verslaafde kun je niet helpen die kan alleen zichzelf genezen

zo bezien is je boosheid misschien nog wel aanwezig, maar het gaat je niets brengen helaas....je weet nu weer waardoor het komt...als je dat nog niet wist natuurlijk !

schuld geven aan een ander en het waarom ervan ?
tegelijk veroordeel je hem nog steeds, geef je hem nog steeds de schuld...terwijl de oorzaak van je boosheid niet bij hem ligt maar diep van binnen bij jezelf !

als je vrede met jezelf hebt, jezelf niets meer verwijt dan kun je verder zonder boosheid

positief worden na boosheid :

dan wordt je positief . dan weet ik zeker dat je het gaat redden ! kom op , wees positief, je kunt het, kom in de positieve flow en je zult veel positieve mensen tegen komen...kom op vind het geluk !

loslaten en de hulp ervan bij boosheid
je hebt negatieve gevoelens genoeg verzameld om negatief over je ex te kunnen denken...dat is de boosheid, de haat misschien wel....denk er aan elke 10 sec als je aan hem denkt ...en als je dat gedaan hebt zo voor een week of 2 tot een maand...dan ben je los...schrijf al die negatieve dingen ook maar eens op als je het nog niet gedaan hebt/.....ik houd niet van mensen die.....dan na een maand is wat positief bijmengen om neutraal te worden

groetjes en allemaal heel veel sterkte !
: bjm
gelukkig zijn zij die dromen en bereid zijn de prijs te betalen om deze dromen uit te zien komen

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 80
    • Bom: 02-2012
Re: 5 maanden later
« Reactie #43 Gepost op: 31 oktober 2012, 23:35:27 pm »
hoe los je boosheid op ?
veel mensen zijn wel eens boos in hun relatie, veel mensen voelen zich gekwetst, hebben een behoefte die zij maar niet kunnen vervullen waar door zij boos worden...........soms loopt die boosheid hoog op, wat kun je er aan doen om het goed te maken ? om de ander de stap te laten zetten ?

mijn zwager en schoonzusje als voorbeeld :
een week geleden heb ik mijn zwager en schoonzusje geholpen weer bij elkaar te komen. zij maakte een aantal opmerkingen waarbij haar frustratie bleek over hoe het er bij hen thuis aan toe ging, toen ik haar vroeg wat haar dwars zat.....daarbij zag ik de tranen in haar ogen komen...niet heel veel maar toch ! mijn zwager zag het ook maar deed er niets mee !

wat werd waargenomen ?
ik zag haar naar hem kijken, terwijl zij boos vervolgde....met die tranen in haar ogen, toen ging de stem veranderen en keek zij hem weer aan...

mijn indruk daarvan :
bijna hulpeloos ...terwijl de dingen die zij gezegd had op hem sloegen..........

welke gevoelens ontdekte ik bij haar ?
op haar frustratie , op haar boosheid

welke aanleidingen had zij daar voor aan mij opgegeven ?
dat er geen wij was, op haar frustratie dat er geen overleg was, op haar frustratie dat zij financieel het in haar ogen niet goed voor elkaar hadden, op haar frustratie ook dat hij niet dezelfde droom had als haar kennelijk.........

was dit de daadwerkelijke oorzaak van de boosheid ?
de werkelijke oorzaak van haar boosheid lag niet bij hem, die lag diep van binnen bij haar zelf. die lag in het feit dat zij ziek was, dat zij daardoor een droom niet kon verwezenlijken, dat zij daardoor niet kon werken, dat zij dat wel had geprobeerd maar dat zij dat niet meer kon door die k..t. ziekte !

en haar partner ?
die kreeg elke keer een stortvloed van verwijten over zich heen, althans voelde dat voor hem...hij is er een betonblok door geworden , die niet meer zich kwetsbaar durfde op te stellen

wat hadden zij mij verteld dat er speelde vooraf ?
dit had ik van te voren van hen beiden ieder afzonderlijk te horen gekregen wat de problemen waren in hun relatie :

hij ? hij wilde meer gehoord worden, minder zichzelf moeten wegcijferen, eens een keer waardering krijgen, in plaats van afgezeken te worden , meer respect krijgen, meer intimiteit, meer passie, meer sex misschien ook wel, ......
en zij ? zij wilde meer intimiteit in de zin van : meer aandacht voor elkaar, meer luisteren naar elkaar, elkaars diepste gevoelens kunnen delen, de sex hoefde van haar niet, de passie was er altijd geweest dus dat zat wel goed......

(zij vertelde er niet bij dat die al lang geleden was verdwenen door de schuld die zij haar partner gaf, waardoor zij hem heel vaak negeerde en zij hem eigenlijk strafte...althans dat laatste is mijn oordeel over wat er gebeurde, maar heb ik haar en hem niet gezegd uiteraard !)

daarop heb ik gezegd....
he kijk nu ...ik heb hier te maken met 2 betonblokken, hoe is het zo gekomen dat er van een mens een beton blok is gemaakt ? hoe kan het dat een betonblok kan huilen en het andere betonblok geen steun geeft ? wat is er gebeurd ? vinden jullie het goed als ik het probeer uit te leggen ?

dat vonden zij beiden goed ...
dus ik vervolgde :
zij wil graag steun ontvangen, maar brengt haar behoeftes niet onder woorden. hij snapt niet uit zichzelf wat de non verbale signalen zijn die zij afgeeft aan hem. zij huilt en hij troost haar niet. zij kijkt hem aan en smeekt bijna om een knuffel, maar hij doet er niets mee...zij denkt mogelijk...wat is het toch een zak hooi dat hij niet ziet waar ik mee zit, ik heb het hem toch gezegd ? maar in werkelijkheid had zij helemaal niets gezegd ...zij had slechts gekeken en was er van uit gegaan dat hij het wel zou begrijpen....dat vond zij nl logisch.........

en hij : hoe voelde hij zich ?
na een periode van veel verwijten aan zijn adres, wat haar eens deed verzoeken, wat heb ik allemaal wel niet gezegd, ik heb wel eens gedacht wanneer breekt hij...ik ben echt hard voor hem geweest, terwijl het zo'n lieve zorgzame jongen is.........een periode waarin hij zich niet kon herinneren complimenten gekregen te hebben...is hij verworden tot een betonblok, hij was het kwetsen beu, wist niet meer wanneer hij de volgende aanval kon verwachten en wist dus ook niet meer hoe hij zijn verdedigingsmuur kon laten vallen omdat hij elke keer weer bang was voor de volgende aanval van haar...hij wilde niet meer vechten...hij liep er voor weg...wat bij haar weer tot boosheid leidde...en waarom ?

dus ik liep naar mijn zwager toe, vroeg of hij even wilde gaan staan...dat deed hij al snapte hij niet waarom...hij protesteerde wat, ik vroeg hem toen....wil jij even naast je vrouw gaan zitten in plaats van tegen over haar ? ik wil je daarna graag laten zien waarom...hij deed dat...beiden keken mij toen vragend aan...toen zij ik...kijk nu eens naar elkaar..en zie wat je ziet in de ogen van de ander...

hij : ik zie een tranen
ik : wat betekend dat ?
hij : dat zij verdriet heeft
ik : tegen haar : klopt het dat je verdriet hebt, dat je pijn hebt ?
zij : ja
ik tegen hen beiden : weet je , als ik dit zou zien bij mijn vrouw, zou ik nu niet meer praten, ik zou even luisteren naar wat zij te zeggen heeft, ik zou aan haar vragen of zij het goed vind dat ik haar een knuffel geef, of zij wil dat ik haar troost....

en tegen hem : en nee ik zou als ik je vrouw was nu geen oplossing willen horen..........ik zou als ik haar was nu alleen maar je warmte willen voelen, je steun willen, dat is waar ik behoefte aan zou hebben.

en tegen beiden : willen jullie aub dit zelf even oplossen de komende 5 minuten ...je weet zelf wel allebei welke behoeften je nu voelt toch ?

na 5 minuten kwam ik terug...heb netjes geklopt op de deur, zij keken mij allebei lachend aan en zeiden : wij zijn er nog hoor...jee dat je dat voor elkaar hebt gekregen...dat was meer dan een jaar geleden .......
hebben elkaar een hele tijd niet meer losgelaten..dus vroeg aan hen zal ik weggaan , helaas wilden zij dat niet, daarop heb ik voorgesteld een spelletje te spelen met hen....en het was zo'n bevrijding dat er ongelooflijk veel gelachen is door hen , steeds weer in reactie op elkaar !
ik weet zeker......het komt goed met hen !
zucht...hoe makkelijk kan het zijn ?

moraal van het verhaal is...je wordt gekwetst als je jezelf in de weg zit, als je denkt dingen gezegd te hebben die je niet gezegd hebt, als je niet onder woorden brengt wat je bedoelt en voelt, als je niet onder woorden brengt en aan de ander vertelt wat je denkt, vindt en voelt, de ander kan dat niet raden ! het is een illusie dat de ander in een 1/2 woord , in een gebaar weet wat je bedoeld en zo gaan helaas elke dag weer heel wat relaties kapot door onbegrip en hebben vele mensen onnodig verdriet.

omdat zij de andere met onbegrepen gedachten en gevoelens achter laten en niet kunnen vertellen wat er echt speelt of heeft gespeeld

wat te doen als je boos bent als vrouw op je man :
als je als vrouw nog eens een keer boos bent op een relatie van je...probeer dan eens het volgende :

ga in het midden van de kamer staan, bij hem vandaan....kijk die man aan, doe je armen over elkaar en zeg wat je voelt....beperk dat tot 2 a 3 zinnen waarin je je boosheid onder woorden brengt zonder aan te vallen...dus bijvoorbeeld : (in het voorbeeld van de 2 betonblokken die ik eerder schetste,...en daarmee bedoel ik niet dat jij dat bent, maar bedoel dit neer te schrijven in de zin van dat jij slechts onder woorden hoeft te brengen wat er in jou speelt en vervolgens hoef je verder alleen maar te wachten in plaats van initiatief te nemen om het goed te maken ! )

ik voel mij diep teleurgesteld, geïrriteerd zelfs doordat ik behoefte had aan de warmte van jou maar die heb je mij niet kunnen geven. ik zocht steun en ik vond deze niet.

kijk hem nog een keer aan en ga daarna wat leuks doen in huis.

het is aan hem om er wat mee te doen of niet......en ik weet het antwoord al wat hij gaat doen !

en wat dan voor mij :
helaas is mijn vrouw geen man (had ik haar waarschijnlijk beter begrepen ) en nooit in staat geweest te vertellen wat zij echt wilde en voelde.....althans ik heb het nooit begrepen en dat is helaas mijn grote probleem geweest ! maar ik weet , ik heb vertrouwen, ik weet steeds beter wie ik ben, wat ik wil, wat ik niet wil en dank je weer voor je lieve woorden !

vandaag ben ik 20 jaar samen met mijn vrouw...zij wilde niet langskomen om het te vieren .............ook niet om het te gedenken.....zij had het te druk met het wegduwen van haar verdriet...ja zij had verdriet maar wilde mij niet vertelllen waarover...over ons zij zei...maar dat is toch niet nodig als je zo zeker weet dat je gelukkig bent ? als je eindelijk de bevrijdende stap gemaakt hebt ? als je bevrijd bent van het juk..zoals zij dat ervaren zou hebben ?

ik weet nu zeker : zij heeft van mij gehouden, en diep van binnen doet zij dat nog steeds...alleen heeft zij geen idee hoe er mee om te gaan omdat zij haar gevoelens maar niet onder woorden kan brengen, omdat zij met zichzelf in de knoop zit, omdat zij haar tegenstrijdige gedachten maar niet helder op een rijtje krijgt zodat zij de oplossing maar niet kan vinden.........

dat je de wijsheid, kracht, geluk etc mag gaan vinden !
groetjes
bjm
gelukkig zijn zij die dromen en bereid zijn de prijs te betalen om deze dromen uit te zien komen

  • Alleen lezen
  • ****
  • Berichten: 80
    • Bom: 02-2012
Re: 5 maanden later
« Reactie #44 Gepost op: 31 oktober 2012, 23:36:47 pm »
he man, kennelijk heb ik een probleem, een zelfde probleem schijnt mijn zoontje ook te hebben hoorde ik vandaag...wij denken te snel, wij hebben een heel groot inlevingsvermogen in anderen maar kunnen slecht praten over onze eigen gevoelens...ben wel verrast dat je schrijft dat het een starheid is.....

kun jij mij aangeven waar jij dat uithaalt, leer nl graag en ben dat de laatste tijd ook heel erg aan het doen, dacht ook dat ik dat met bovenstaand voorbeeld over die 2 betonblokken aardig had laten zien, maar kennelijk mis ik ergens wat ? dus hoor het graag !

mijn vrouw kan dat ook niet...praten over haar gevoelens, is niet hetgeen zij zegt, maar is wat ik op basis van eigen waarneming heb moeten constateren. helaas geldt dat voor een heel groot gedeelte van haar broers en zussen. overigens niet alleen omdat ik dat merk maar omdat hun partners en mijn schoonmoeder bijvoorbeeld dat ook zeggen

heb het dan ook juist niet ingevuld voor mijn vrouw...heb haar alle vrijheid gelaten...op het moment dat zij dan eindelijk vertelde dat zij een ander had...deed zij de volgende morgen direct haar trouwring af....dat heeft mij veel verdriet gedaan....omdat zij tegelijk zei : niet te kunnen kiezen, terwijl zij dat onbewust door de handeling eigenlijk wel deed, althans dat was niet de waarneming (dat was slechts zij deed haar trouwring af) waarop mijn interpretatie volgde.....zij doet dit om bevrijd te zijn van het juk van het huwelijk.....temeer omdat haar volgende reactie was...er een van vrolijkheid, van opluchting, van blijdschap...dus heb haar daarnaar gevraagd en dat ook zo beschreven en vervolgens van haar bevestigd gekregen

dat zij veel verdriet heeft momenteel, heeft zij mij ook verteld, sterker zij zelfs dat ook het samenzijn op zo'n dag als vandaag haar veel pijn deed waardoor zij dat niet kon....eea nav mijn vraag aan haar en mijn opmerking daarbij op de nee : ik vind het erg jammer dat je geen tijd kunt vinden om even in andere omstandigheden met elkaar te overleggen, met elkaar te praten, misschien gewoon eens gezellig wat leuks te doen, het doet mij ook veel pijn maar tegelijkertijd zal ik proberen jouw wens te respecteren.

verder zegt zij inderdaad dat zij emotioneel niet tegen mij op kan, maar dan ook direct dat zij niet voor de kinderen kan zorgen...maar dat is heel anders bedoeld dan in de zin van ik kan geen vrij krijgen, het is bedoeld in de zin van : ik wil het niet !

alle therapeuten die zich bezig houden met onze kinderen zeggen stuk voor stuk (en dat zijn er heel veel) en ook ik zie dat en zeg haar dat ook elke keer...dat zij een prima moeder is, dat zij prima voor de kinderen kan zorgen, maar zij vindt dat zij gefaald heeft (haar opmerking op mijn vraag waar dat vandaan kwam), haar minderwaardigheidscomplex, het overwaarderen van anderen , het onderwaarderen van eigen prestaties zitten haar dwars....en nee dat is niet mijn oordeel, dat is waar zij zelf achter is gekomen en nu aan gaat werken gelukkig !

dus ook dat sterker worden gaat haar lukken en ja daar ben ik van overtuigd !
groetjes bjm
gelukkig zijn zij die dromen en bereid zijn de prijs te betalen om deze dromen uit te zien komen

Midlife Crisis informatie

Re: 5 maanden later
« Reactie #44 Gepost op: 31 oktober 2012, 23:36:47 pm »