Aangepast zoeken



Auteur Topic: Gedroomd over herkansing.  (gelezen 207 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

  • Vilheide

  • Gast
Gedroomd over herkansing.
« Gepost op: 1 september 2017, 10:18:17 am »
Vannacht rond 3 uur zat ik plotseling rechtop in mijn bed, tranen biggelden over mijn wangen. Ik realiseerde me dat ik gedroomd had dat mijn man huilend en smekend achter me aan rende, me vast pakte en vertelde huilend dat hij niet wilde scheiden en spijt had van alles wat hij me tot nu toe aan had gedaan. Of ik hem alsjeblieft weer een kans wilde geven. Nu ik het opschrijf rollen weer de tranen over mijn wangen. Een droom want mijn man is weg en wil weg blijven, scheiden is alles wat hij wil maar doet er zelf heel weinig aan om vaart te zetten.


  • Abonnee
  • *
  • Berichten: 342
    • Bom: 31 maart 2016
Re: Gedroomd over herkansing.
« Reactie #1 Gepost op: 1 september 2017, 13:01:35 pm »
Het is jouw verwerking. En ik weet, het is super moeilijk, ook ik heb op dat punt gezeten waar jij nu zit. En ook nu is het voor mij nog moeilijk. Deels wil ik nog steeds niet scheiden, maar een deel van mij is nu zover dat ik inzie dat onze relatie niet gezond is geweest, dat ik me eigenlijk al jaren niet goed heb gevoeld in deze relatie; dat ik al jaren alles heb gedaan om mijn man een goed gevoel te geven en dat ik daarmee mezelf volledig heb weggecijferd.
Natuurlijk hoop ik nog steeds dat hij wakker gaat worden, maar ik vraag me wel af waarom ik dit hoop. Is dat omdat ik graag met hem verder wil, of is dat omdat ik een stukje erkenning wil voor alle ellende die de kinderen en ik doorstaan en doorgestaan hebben. Ik vraag me ook af of hij nog wel in mijn leven past.
Het is op dit moment echt een monster, een monster die geld als machtsmiddel gebruikt en volgens mij doet ik er het beste aan om zo snel mogelijk van hem te scheiden. Ik ben weer waard dan de ellende waar hij me doorheen sleept. Hij ziet niet eens in dat hij steeds anderen de schuld geeft. Blijkbaar is het veiliger om te vluchten en anderen de schuld te geven van alles wat er fout gaat in zijn leven, dan dat hij gaat kijken waar de oorzaak nu ligt.
En straks, straks is hij alles kwijt, geen of nagenoeg geen contact meer met zijn kinderen en oepsie, dan is hij nog steeds niet gelukkig. Natuurlijk hij zal eerst wel denken dat hij gelukkiger is dan ooit tevoren, want hij krijgt alle aandacht en waardering van zijn sm of een van zijn sm's, want volgens mij heeft hij meerdere van die grietjes die zijn dochter kunnen zijn om zich heen verzamelt om hem maar vooral een goed gevoel te geven, maar uiteindelijk, ooit, zal hij weer tegen de lamp lopen en dan is hij weer niet gelukkig en dan ligt het weer aan een ander.

Lieve Vilheide, je zit nog maar net in het proces en net zoals zovelen het al aan het begin van mijn proces tegen mij hebben gezegd, laat hem los, zorg goed voor jezelf, maar ik heb er een hele tijd voor nodig gehad voordat ik zover was. En nog, is het regelmatig moeilijk, maar het besef en de berusting komt steeds meer dat er geen andere mogelijkheid meer is om te gaan scheiden. En nu niet alleen omdat hij dit zo graag wil, maar steeds meer omdat ik niet meer met hem verder wil.

Sterkte lieverd.