Aangepast zoeken



Auteur Topic: Briefwisseling met Kind van ouder in MC (met dank aan Cindy)  (gelezen 2926 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

  • Lid van Verdienste
  • Alleen lezen
  • ***
  • Berichten: 942
  • Freedom is loving yourself
    • http://forum.liefde.com/showthread.php?t=14354
Briefwisseling met Kind van ouder in MC (met dank aan Cindy)
« Gepost op: 22 april 2010, 14:38:40 pm »
(met dank aan Cindy) 
Herken alles
 
Hallo,
Ik herken dit allemaal. alles wat iedereen typt is alsof ik het verhaal lees hoe het er bij ons thuis aan toe gaat.Mijn ouders, elke dag is er ruzie, me ma probeert te zwijgen want dan is t hier rustig. maar hoe kan ze zwijgen, als er een man in je huis rond loopt, die meer dood is als levend? hij zegt niets, kijkt voor zich uit. en zegt al weken dat ie wilt scheiden maar onderneemt geen stappen!
 
eerst waren het andere problemen zei ie.
die waren opgelost, en toen kwam die dat ie wil scheiden en dat t m niets uitmaakt wat ie ons aan doet. als we huilen loopt ie weg of word ie helemaal achresief.
er valt niet te praten.
 
iedereen zegt m met iemand te gaan praten (deskundige hulp) heeft ie 4 x gehad. die man zei ook dat hij zelf een probleem heeft en niet andere de schuld ervan moet geven. nah na dat 4 x aan te horen te hebben heeft ie ermee gekapt en gaat ie er nooit meer heen, hij vind t maar doelloos en waardeloos zo'n iemand.
dus wat moeten we doen om hem weer de oude papa/partner te maken!!!
hij is zooo in de warrr!!
 
 
   
 


Ennea:
 
 Moeilijk is het he? Om te kijken naar je vader die zo de weg kwijt is en daardoor een rotsfeer in huis maakt. Een ding wil je ik je wel zeggen het ligt niet aan jou...en je vader doet dit niet om jou pijn te doen. Hij weet waarschijnlijk niet wat hij wil dus zegt ie van alles te willen alleen doet hij niets. Hij is echt in de war alleen is niet in staat dat toe te geven en dus word hij boos op iedereen om hem heen en geeft misschien je moeder en misschien ook wel es jou de schuld. Ik kan me voorstellen dat je dat oneerlijk en gemeen kan vinden.
 
Hij geeft waarschijnlijk ook je moeder vaak de schuld van zijn ellende maar ook dat is niet terecht. Ook al zegt hij van wel , hij kiest er niet voor om weg te gaan.
 
Je kan niet veel doen om hem weer je oude papa te maken. Hoe moeilijk dat ook misschien is. Misschien kan je je moeder erop wijzen dat ze hier kan lezen als ze wil. Zo kan je misschien haar en zo hem een beetje ondersteunen.
 
Ik kan me goed voorstellen dat je eigenlijk wil dat alles weer gewoon gaat worden je zal je af en toe goed rot voelen thuis. Ik denk alleen dat dat nog even op zich laat wachten.
 
Ik denk wel dat het goed is dat je hem vertelt dat je je verdrietig voelt. Al is het maar om jouw gevoel kwijt te zijn.
 
Blijf hier rustig tikken als je zin hebt, soms helpt het je gewoon om je verhaal kwijt te kunnen. Sterkte meid je klinkt als een lieverd en houdt je taai!  
 


bedank voor je reactie, de tranen rollengelijk weer over me wangen, het doet me wel goed om het kwijt te kunnen bij mensen die dit ookmee maken of mee hebben gemaakt dus die weten waar ze over praten.
Ik vind het zo erg voor me moeder! Zo erg om haar zo vaak te zien huilen! ze gaat er ook slechter uit zien, verschrikkelijk om dit te zien.
Vind t ook erg voor me pa, als die echt een midlife crisis heeft kan hij er toch ookniks aan doen? het overkomt hem toch ook maar? zo denk ik dan. Maar als ik m dan weer hoor schreeuwen enzo dan denk ik gelijk weer WAT EEN EIKEL!!!! en dan word ik zoboos dat ik mezelf niet meer in de hand heb en zelf ookga schreeuwen en huilen en zegen van wat hem toch bezielt wat ie doet. Hij ziet dan mijn emotie, en schrikt wel en is dan na een tijdje wel stil en rustig, maar ik denk echt dat t m niets doet.
 
Dat heeft ie ook een paar x gezegd, hijwil voor zichzelf kiezen en intreseert hem niet wat wij ervan vinden en hoeveel pijn die ook ons aan doet.. dat vindik dan zo erg om te horen..
Maar ondertussen neemt ie geen stappen hij regelt niet papieren om te scheiden hij zet t huis niet te koop, hijgaat niet een tijdje f weg om tot zichzelf te komen, terwijl die die dingen wel al 2 maanden loopt te schreeuwen!
Vandaag kwam ik terug van me werk.. en zit me ma weer alleen op de bank, hij ging weg eerst na zn neefje en dan na zn moeder eten en dan na zn zusje.
En dan zegt hij tegen me moeder : Jij heb mij altijd in de steek gelaten en nu doe ik dat lekker bij jou !
Jah waar slaat dat op? mama heeft altijd voor m klaar gestaan, altijd, doet zn was, kook eten, maakt zn brood, als er wat is kan die altijd bij haar terecht en dan krijg je dat na 27jaar huwelijk!!Dat kan toch niet?[/]
   
 


 Ennea:
 
Ja lieffie, [/] zijn gedrag is van een ronduit echte eikel te noemen. Ik vind het heel erg te lezen dat hij zo tekeer gaat waar jij bij bent. Hij zegt misschien dat jouw verdriet hem niets doet maar dat geloof ik niet. Weet wel dat iemand in MC harder schreeuwt dan dat hij doet of vindt van binnen, waar ik niet mee wil zeggen dat ik vind dat hij zich zo mag gedragen tegen jou. Als ik het lees word ik eigenlijk een beetje boos op hem ik vind het echt heel jammer voor jou dat hij zo tekeer gaat.
 
Je zou hem eens kunnen vragen op een rustig moment wanneer jij en hij er open voor staan; wie hij nou denkt dat de volwassenen zijn in jullie huis? Dat je best snapt dat hij over dingen nadenkt en anders zou willen maar dat jij jouw papa van vroeger mist en af en toe gewoon nodig hebt.
 
Maar ik raad je aan je niet te bemoeien met de relatie van je ouders. Hoe moeilijk dat ook is voor jou, jouw moeder is degene die haar relatie moet "draaien" niet jij.
Dat hoef jij niet , jij bent hun kind. Hoe moeilijk ze het nu misschien allebei hebben daar draag je geen verantwoording voor,daar ben je namelijk hun kind voor .
 
Jouw moeder moet dit zelf doe en weet dat ik ook vind dat ze respect zou moeten krijgen, alleen dat krijgt ze misschien meer wanneer "op zou staan", haar grenzen stelt naar hem . Zoals ik het lees is je moeder iemand die daar misschien nog meer in zou kunnen gaan leren. Dat kan je haar niet leren misschien kan je haar wel vertellen hoe verdrietig je je voelt in de situatie.
 
Ik snap heel goed dat het je heel erg zeer doet je moeder zo verdrietig en voorzichtig te zien. Alleen ze kan het alleen zelf doen hoe zeer jij haar ook misschien wil helpen.
 
Ga leuke dingen bedenken voor jezelf, misschien met vrienden weg...etc.
 
Nee lieffie, dan laat je je moeder niet in de steek ook al lijkt dat zo, het is je moeders huwelijk en niet de jouwe. Jij mag plezier hebben en rust ondanks dat je vader en moeder dit niet hebben. Jij mag gewoon 21 (?) zijn en hun zorgen bij hun laten  (ook begrijp ik dat dat niet geheel mogelijk is je houdt van allebei, zij hebben gedoe en dus heb jij zorgen)
 
Probeer de leuke dingen wat meer te zoeken voor jou en praat met vrienden en vriendinnen over wat je allemaal meemaakt . Dat is echt niet de vuile was buiten hangen zo krijg jij weer wat lucht om je weer vrolijk en jong te voelen.
 
Wij zijn met veel vrouwen (moeders) die ook in die situatie zitten of zaten dagelijks op http://www.midlife-info.nl te vinden. We zijn vanuit dit deel van deze site een eigen site gestart.
 
Daar is ook een onderdeel " kind van " . Eerlijkheidhalve moet ik je zeggen dat er nog geen "kinderen van" hebben gereageerd. Maar er zijn wel een paar heel ervaren lieve vrouwen die jou misschien ook wel zouden willen helpen.
 
Denk er maar es over na en weet dat ik vanaf nu dagelijks deze site check om te kijken of je behoefte had aan kleppen. Want ook al weet je niet wat er gaat gebeuren even tikken over jezelf in deze situatie kan opluchten.
 
Geplaatst met toestemming van Cindy.
Vertrouw erop dat de pijn zachter wordt als je de tijd neemt om geduldig en mild met je gevoelens om te gaan.